موسسه مطالعات ایران اوراسیا - آخرين عناوين همسایگان اوراسیا :: نسخه کامل http://www.iras.ir/fa/russia Fri, 28 Apr 2017 16:30:12 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal02/ch01_newsfeed_logo.gif تهیه شده توسط موسسه مطالعات ایران اوراسیا http://www.iras.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام موسسه مطالعات ایران اوراسیا آزاد است. Fri, 28 Apr 2017 16:30:12 GMT همسایگان اوراسیا 60 سناریوی اسرائیل برای آینده سوریه؛ یک نگاه روسی http://www.iras.ir/fa/doc/note/3085/سناریوی-اسرائیل-آینده-سوریه-یک-نگاه-روسی ایراس: فرآیندهای برهم‌زننده ثبات در منطقه خاورمیانه که منجر به خلاء قدرت شده است، شرایط مطلوبی را برای تقویت موقعیت سازمان‌های تروریستی و همچنین مداخله تعداد پر شماری از بازیگران در بحران سوریه ایجاد کرده است. موقعیت اسرائیل نیز مستقیما در مجاورت عرصه‌های مبارزه قرار دارد. از زمان تأسیس دولت یهود، سوریه به کرات در جنگ علیه اسرائیل شرکت داشته است. به عقیده تعدادی از کارشناسان، جمهوری سوریه (که برخی ناظران آن را به «هلال شیعی» ارتباط می‌دهند)  تداعی‌گر قدرت تهران است که اسرائیل یکی از دشمنان اصلی آن در منطقه به شمار می‌آید. و اما سوال اصلی؛ بحران سوریه چه فرصت‌ها و تهدیدهایی را برای اسرائیل ایجاد کرده است؟   تهدیدهای عمده برای اسرائیل می توان برخی از تهدیدهای خارجی برای امنیت اسرائیل را بدین گونه برشمرد: نخست؛ تقویت مواضع «حزب الله» در امتداد مرزهای لبنان و سوریه و  پیشروی احتمالی آن در مناطق جنوب غربی سوریه (واقع در مرزهای سوریه–اسرائیل) جبهه جدیدی را برای اسرائیل در نزدیکی بلندی‌های جولان (که طی جنگ شش روزه در سال 1967 اشغال شده) ایجاد می‌کند. البته، تقویت «حزب الله» در پی عرضه فعال تسلیحات از ایران صورت گرفته که اسرائیل به طور سیستماتیک در صدد متوقف کردن آن است. تعداد مبارزان «حزب الله» که در خاک سوریه به جهاد می‌پردازند افزایش یافته است:  شمار آنها در ابتدا حدود 4-5 هزار نیرو بود که با آغاز عملیات تهاجمی در حلب، علاوه بر نیروهای قبلی، 5 هزار نفر دیگر نیز به سوریه اعزام شده‌اند. ضمنا «حزب الله» با تانک‌های سوری Т-54 و  Т-55 و موشک های ضدتانک و توپخانه هم مجهز است. طبق اظهار یکی از افسران دفاعی اسرائیل، «حزب الله» همچنین دارای تسلیحات آمریکایی عرضه شده به لبنان به خصوص نفربرهای زرهی جدید  М113А1/М113А2 و حدود 40 توپخانه است.   دوم اینکه؛ با گسترش حضور قوای نظامی ایران در خاک سوریه، خطر ایجاد میدان عملیات استراتژیک برای تحت فشار قراردادن اسرائیل وجود دارد. البته ممکن است که این اعمال فشار به طور مستقیم نباشد اما از طریق تضعیف گروه‌های پراکنده‌ای که در جنوب غرب سوریه و در نزدیکی بلندی‌های جولان حضور دارند و برخی از اعضای آن از جانب اسرائیل مورد حمایت قرار می‌گیرند، صورت پذیرد. در این صورت، برای تل-آویو اعمال نفوذ و اثرگذاری در اوضاع جاری در این منطقه دشوراتر خواهد بود و این امر، به نوبه خود، منطقه حائل امنیتی ایجادشده توسط اسرائیل را به خطر می‌اندازد.   همچنین، نیروهای امنیتی اسرائیل همزمان با انهدام محموله تسلیحاتی ایران به «حزب الله»، عملیاتی را برای ازبین بردن افسران جنبش شیعه انجام خواهند داد. در این رابطه لازم است به عملیاتی اشاره کرد که نتیجه آن خنثی کردن اقدامات جهاد مغنیه- پسر عماد مغنیه فرمانده «حزب الله»- بود که از جانب ایران بر ایجاد زیرساخت های نظامی در بلندی‌های جولان نظارت داشت؛ این امر بخشی از طرح‌های ایران برای ایجاد جبهه جدید مبارزه با اسرائیل می‌باشد.   بیش از ده نقطه مسکونی در قسمت جنوبی خاک سوریه و در مجاورت با بلندی‌های جولان وجود دارد که در تصرف نیروهای داعش است. در صورت وجود تهدیدات امنیتی، نظامیان اسرائیل، عملیاتی را جهت نابودی این نیروها ترتیب خواهند داد.   تقسیم سوریه؛ گزینه ای قابل قبول برای اسرائیل از هم پاشیدگی اوضاع در سوریه بنا به دلایلی برای اسرائیل مطلوب است. نخست این که عدم وجود دولت مرکزی واحد امکان برخورداری تعداد قابل توجهی از قوا و تجهیزات را به منظور انجام عملیات نظامی علیه اسرائیل از سوریه سلب خواهد کرد. بازسازی توان اقتصادی  و متعاقب آن توان نظامی، در صورت برقراری نظام روابط اقتصادی میان تمامی استان‌ها امکان می‌یابد. باقی‌ماندن اوضاع تکه تکه و فروپاشی شده ساختار سرزمینی، امکان بازسازی سطح لازم توسعه اقتصادی را ایجاد نخواهد کرد. طبق داده‌های بانک جهانی، در سال 2014 خسارت جنگ در شش استان (حلب، درعا، حماء، حمص، ادلب و لاذقیه) به  3.7 -4.5 میلیارد دلار رسیده است. صندوق بین‌المللی پول تنها میزان خرابی‌های مستقیم در خاک سوریه را 200 میلیارد دلار برآورد کرده است. طبق گزارش کمیسیون اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد برای بخش غرب آسیا، خسارت تولید ناخالص داخلی سوریه طی سال‌های 2011- 2015، به میزان 169.7 میلیارد دلار شده است. طبق پیش‌بینی سازمان ملل متحد، دست کم 30 سال برای بازگرداندن اقتصاد سوریه به سطح ماقبل جنگ نیاز است.   دوم اینکه، افتراق و پراکندگی سوریه بر حسب تفاوت‌های قومی به تل- آویو این امکان را می‌دهد که مواضع خود را در بلندی‌های جولان تقویت نماید. گفتنی است شورای امنیت سازمان ملل اقدام اسرائیل را در الحاق بلندی‌های جولان غیرقانونی دانسته است. سوریه‌ی ضعیف و از هم گیسخته تقریبا شانس بازگشت به این اراضی را از دست داده است. در این رابطه زمان هم به نفع اسرائیل است، در آینده کوتاه‌مدت تل- آویو می‌تواند پرونده این موضوع را ببندد. در صورت تجزیه سوریه به واحدهای قومی، آخرین مانع در مسیر تحکیم و تقویت اراضی اشغالی که دولت یهود تحت کنترل خود درآورده، از میان خواهد رفت.   به نظر می‌رسد تقویت بعدی نفوذ اسرائیل در جنوب غربی سوریه در استان درعا امکان‌پذیر باشد. این احتمال با عواملی چند در ارتباط است. نخست اینکه، اسرائیل، طبق اخبار برخی رسانه‌ها نه تنها از برخی از گروه‌های مسلح و معارض حمایت می‌کند، بلکه از برخی اعضای  خاص داعش  نیز در نزدیکی‌ بلندی‌های جولان پشتیبانی می‌نماید. این مطلب توسط ولید معلم وزیر امور خارجه سوریه در 71 امین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز اعلام شده است. دوم اینکه، تحکیم نفوذ اسرائیل در رابطه با رویارویی «حزب الله» که تعدادی از نقاط را در مرز سوریه –اسرائیل و در نزدیکی بلندی‌های جولان تحت کنترل دارد حائز اهمیت خواهد بود. برای اسرائیل ایجاد منطقه حائل امنیتی در مناطق جنوب شرق که در اشغال گروه های معارض (سوری) قرار دارد و مبارزه با اسرائیل، در شمار اولویت‌های نخست آنها نمی باشد ضروری است.   بر اساس استراتژی نظامی دفاعی اسرائیل که در سال 2015 به تصویب رسیده، قوای نظامی در صورت وجود تهدید بالقوه امنیتی بر حسب زمان و وسعت تهدید، عملیات‌های ضربتی و محدودی را اجرا خواهند کرد. این اقدامات آسیب احتمالی به دشمن را در صورت وخامت و بدترشدن اوضاع نشان می‌دهد.. در این رابطه هرگونه فعالیت «حزب‌الله» برای ایجاد زیرساخت‌هایی در نزدیکی بلندی‌های جولان و تداوم آن به جنوب از سوی اسرائیل تحمل نخواهد شد، همانطور که پیش‌تر هم چنین بوده است.   سوم آنکه هنوز مسئله جمعیت دروزی‌ها که در بلندی‌های جولان، لبنان و در جنوب سوریه سکونت دارند برای اسرائیل به عنوان یک موضوع مهم باقی است. بخش بزرگی از دروزی‌های ساکن بلندی‌های جولان پس از 1967 از دریافت تابعیت اسرائیلی خودداری کرده و درانتظار تغییرات بعدی در جبهه سوریه و اسرائیل هستند، به ویژه در انتظار بازگشت احتمالی اراضی مذکور در ترکیب سوریه می‌باشند. امروزه تعداد دروزی‌هایی که تمایل به دریافت تابعیت اسرائیلی دارند افزایش پیدا کرده است. در سال 2015، کابینه وزرای اسرائیل، طرح پنجساله‌ی جدیدی با اعتباری بالغ بر 500 میلیارد دلار، برای توسعه نقاط جمعیتی دروزی و چرکسی تخصیص داده است؛ اقدامات مشابه به تقویت مواضع اسرائیل در بلندی‌های جولان کمک خواهد کرد.   تجزیه سوریه؛ فرصتی برای اسرائیل موضع اسرائیل در ارتباط با مناقشات جاری در سوریه از جانب موشه یلعون - وزیر دفاع این رژیم اظهار شده است. وی اوضاع سوریه معاصر را به املت تشبیه کرده، که دیگر قابلیت بازگشت به حالت تخم‌مرغ را ندارد. در حقیقت، بسترهای لازم برای «بازگشت» سوریه به شرایط سابق در مرحله فعلی مشاهده نمی‌شود. به نظر می‌رسد، سناریوی تجزیه سوریه بر حسب قومیت، از سوی اسرائیل به طور کامل مورد حمایت قرار می‌گیرد. به این ترتیب سوریه به کردستان، علویستان و دروزستان تبدیل خواهد شد.   تجزیه سوریه می‌تواند به حل‌ و فصل یکی از مسائل عمده اسرائیل که همانا تضعیف موقعیت ایران است، بیانجامد. عدم توانایی تهران برای اثرگذاری در همه مناطق واضح و مبرهن است. در عین حال اسرائیل ضمن تداوم تماس‌های فشرده با گروه‌های معارض که قادر به اثرگذاری در وضعیت هستند، می‌تواند این امر را به ابزاری برای حضور خود و نفوذ بیشتر در فرآیندهای جاری در جنوب سوریه تبدیل نماید.   در این رابطه اسرائیل در روابط خود با همسایگانی که آنها را تهدیدی برای خود در نظر می‌گیرد،  آنگونه که به لحاظ تاریخی نشان داده است، سیاست «تفرقه بینداز و حکومت کن» را پیاده خواهد کرد. تضعیف نفوذ دمشق در نواحی حاشیه‌ای به تل- آویو این امکان را می‌دهد که تماس‌های ضروری با طرف‌های مورد علاقه‌ای که قادر به تبدیل شدن به عنصر اضافی در تأمین امنیت اسرائیل هستند، برقرار نماید. به ویژه در این رابطه، بشار اسد در مصاحبه با روزنامه سوری الوطن  اظهار داشت که تنها دشمن و دشمن اصلی سوریه اسرائیل است، که هم از گروه‌های معارض و هم از گروه‌های تروریستی پشتیبانی می‌کند، ضمن آنکه همچنان به اشغال بلندی‌های جولان ادامه می‌دهد.   همچنین، اسرائیل ضمن خنثی‌سازی منابع بالقوه خطرِ موجود در سوریه در مراحل اولیه، حق اقدام پیشگیرانه را برای خود محفوظ می‌داند. با این‌حال، اجرای همه این طرح‌ها ممکن است دشوار باشد، چراکه تمام این‌ها به موقعیت و توافق ضمنی روسیه هم بستگی دارد؛ گفتنی است روسیه در خاک سوریه دارای پتانسیل نظامی بالایی از جمله بواسطه سامانه‌های موشکی اس- 300 و اس -400 است و مرز سوریه – اسرائیل هم در شعاع تحت پوشش عملکرد آن قرار دارد.   بنیامین نتانیاهو در مصاحبه با شبکه تلویزیونی CBS اظهار داشت بین روسیه و اسرائیل توافقات مناسبی وجود دارد که موجب اجتناب از برخورد اتفاقی می‌شود. بعید نیست این توافقات به عملیات اسرائیل علیه «حزب‌الله» و اقدامات نیروهای ایرانی مرتبط بوده، و هر نوع اقدامی علیه نیروهای وفادار به بشار اسد را مستثنی کرده باشد.   ---------- نویسنده: سرگی مِلکانیان - شرق شناس و مدیر پورتال علمی –تحلیلی مطالعات بین المللی (International Studies)   ---------- منبع اصلی: http://russiancouncil.ru/inner/?id_4=8711#top-content     ]]> سیاست های امنیتی و نظامی Wed, 08 Mar 2017 06:50:23 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/note/3085/سناریوی-اسرائیل-آینده-سوریه-یک-نگاه-روسی آیا اردن استراتژی خود را در سوریه تغییر داده است؟ http://www.iras.ir/fa/doc/news/3002/آیا-اردن-استراتژی-خود-سوریه-تغییر-داده ایراس؛ بر مبنای علایمی مشهود،  اردن در حال تغییر استراتژی خود در سوریه، در پرتو تحولات سیاسی و نظامی اخیر، است. در کانون این تغییر، آمادگی اردن برای اتخاذ یک رویکرد مستقل تر در تعامل با دولت بشار اسد قرار دارد. این کار با استفاده از روابط کاری خوب میان عبدالله، شاه اردن، و ولادیمیر پوتین برای تضمین آتش بس در جنوب سوریه، هدایت تلاش ها برای مصالحه بین دولت و گروه های شورشی میانه رو و رهبران قبایلی در جنوب، و تمرکز تلاش های نظامی ارتش اردن بر دولت اسلامی(داعش) و جبهه فتح شام(انصره) در منطقه بادیه سوریه، انجام می گیرد. پیش از سفر به واشینگتن در 2 فوریه برای ملاقات کاری با رییس جمهور جدید آمریکا، عبدالله در 25 ژانویه به مسکو رفت تا با پوتین درباره اوضاع سوریه، نقش اردن در مبارزه با تروریزم و روند سیاسی سوریه در چارچوب مذاکرات آستانه(15 ژانویه) گفتگو کند. شاه اردن همچنین درباره اوضاع جنوب سوریه هم با پوتین تبادل نظر کرد، منطقه ای که ثبات آن به طور مستقیم بر امنیت ملی اردن اثرگذار است.       در سفر قبلی عبدالله به مسکو، که پس از آغاز حضور نظامی روسیه در بحران سوریه در سپتامبر 2015 انجام گرفت، او و پوتین به توافقی دست یافتند که ناظران منطقه آن را «توافق شرافتمندانه» the gentlemen's agreement خواندند، که طبق آن جنوب سوریه از عملیات نظامی روسیه مصون باشد و در عوض اردن از نفوذ خود بر مجموعه موسوم به ارتش آزاد و قبایل محلی استفاده کند تا جلوی پیشروی گروه های افراطی جهادی را در این منطقه بگیرد و عبور از مرز را برای عملیات ارتش سوریه تسهیل کند.       در پی بازپس گیری شرق حلب در دسامبر و پیشروی کند ارتش عراق در آزادسازی موصل، اردن می خواهد مطمئن شود که جنگجویان فراری داعش به منطقه بادیه سوریه در مجاورت مرزهای اردن نفوذ نکنند. دو اردوگاه موقت آوارگان در مجاورت مرز اردن، نشان از استمرار تهدید برای این کشور دارد. امّان معتقد است که هر دوی این اردوگاه ها مورد نفوذ عناصر داعش قرار دارند و می توانند به عنوان جایگاه حمله به داخل اردن، مورد استفاده قرار گیرند. در اکتبر گذشته، داعش مسوولیت یک حمله با خودروی انتحاری به پرسنل امنیتی اردن را که در حال عملیات امدادی در اردوگاه رخبان بودند، به عهده گرفت که چند کشته و زخمی از نیروهای اردنی به جا گذاشت. در ملاقات ترامپ و عبدالله در واشینگتن، رییس جمهور آمریکا یک طرح آمریکایی را برای ایجاد منطقه امن با او در میان گذاشت و از نقش مهم اردن برای مبارزه با داعش گفت. با این که امّان به این پیشنهاد مبهم آمریکا واکنش رسمی نشان نداد، ولی چندان بی میل نیست که چنین منطقه امنی در جنوب سوریه ایجاد شود. اردن میزبان حدود 600.000 آواره سوری است که هزینه های مالی کمرشکنی دارند و ایجاد این منطقه می تواند بخشی از این آوارگان را به بازگشت داوطلبانه به خانه هایشان ترغیب کند.       اما مساله مهم تر، پیام های مثبتی است که امّان به دولت سوریه فرستاده است. در 30 دسامبر گذشته، رییس ستاد مشترک نیروهای مسلح اردن، سپهبد محمود فریحات به بی بی سی عربی گفت که افسران اردن و سوریه در تماس هستند و آموزش اردن به شورشیان مسلح با هدف مقابله با داعش انجام می گیرد، نه جنگ با دولت سوریه. او البته نسبت به ایجاد «کریدور زمینی ایران» از تهران به بیروت از طریق عراق و سوریه هم هشدار داد. در 9 فوریه، بسام البدارین، خبرنگار روزنامه القدس العربی چاپ لندن، مستقر در امّان گزارش داد که مقام اطلاعاتی ارشد سوریه، علی مملوک، در یکی دوماه گذشته دست کم 4 بار به پایتخت اردن رفته است.     آوارگان سوری در اردن     وقتی شورش های سوریه در مارچ 2011 آغاز شد، اردن از خواسته های آن ها حمایت کرد. بعدتر، اردن به گروه موسوم به «دوستان سوریه» ملحق شد که خواستار کنار رفتن بشار اسد از قدرت بودند. دولت اردن همچنین اجازه تشکیل یک مرکز عملیات نظامی را برای نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا در نزدیک امّان صادر کرد که در واقع مرکز هدایت عملیات شورشیان مسح در جنوب سوریه بود. گزارش های تایید نشده ای وجود دارد که اردن در هفته های اخیر، با هدف گشودن مجراهای ارتباطی با دولت سوریه،  فعالیت های این مرکز را کاهش داده است.   شورشیان ضد دولت سوریه در حال آموزش در اردن     در 4 فوریه، ارتش اردن اعلام کرد که هواپیماهای بی سرنشین آن مواضع مختلف داعش را در جنوب سوریه هدف قرار دادند، از جمله یکی از مواضعی که داعش کنترل ان را از ارتش سوریه گرفته بود. دمشق که معمولا از اردن به خاطر حمایت از گروه های شورشی انتقاد می کرد، درباره این عملیات اظهار نظری نکرد. علامت دیگری که به حمایت اردن از روند صلح آستانه دلالت دارد، این بود که مقامات اردنی در جلسه فنّی در مذاکرات آشتی سوریه در آستانه(6 فوریه) حضور پیدا کردند. اردن تنها کشور عربی بود که روسیه به این مذاکرات دعوت کرد. روزنامه اردنی الدستور از قول سرگی لاوروف در 12 فوریه گزارش داد که اردن به همگرایی جناح های مختلف در مذاکرات آستانه یاری می رساند. یک روز بعد، همان روزنامه گزارش داد که لاوروف بار دیگر بر نقش اردن در تاثیرگذاری بر شماری از گروه ها در جنوب سوریه تاکید کرد. اردن بر مشارکت خود در دور دوم مذاکرات آستانه در 16-15 فوریه تاکید کرد. به گزارش روزنامه «اردن تایمز»، عبدالله شاه اردن، در ملاقات با خبرنگاران در 5 فوریه، بر اهمیت برقراری آتش بس در جنوب سوریه تاکید کرد. با این حال، دولت اردن درباره افزایش ناگهانی درگیری ها در 13 فوریه در شهر درعا میان ارتش سوریه و گروه هایی از جبهه فتح شام اظهار نظری نکرد. مفسّر سیاسی اردنی، محمد ابو رومان، در 6 فوریه در روزنامه الغد نوشت که دو تحوّل مهم، اردن را به اتخاذ یک رویکرد نظامی-استراتژیک جدید در جنوب سوریه وادار کرد. یک، حضور گروه «جیش خالد ابن ولید» وابسته به داعش در حوزه رود یرموک، در نزدیکی مرز اردن بود. تحول دیگر، مجموعه ای از حملات تروریستی است که در سال گذشته در اردن رخ داد و مسوولیت آن ها را داعش به عهده گرفت. ابو رومان نوشت: " در گذشته داعش مستقیما اردن را هدف قرار نمی داد. ولی با این تغییر، ما(اردنی ها) خود را در جنگ آشکار با داعش می یابیم." اردن با پیوستن به روند صلح آستانه و ارسال علایمی مبنی بر تغییر رویکرد خود به دمشق، به دنبال منافع خود است، با این پیش بینی که مذاکرات سیاسی با محوریت روسیه باعث تقویت و گسترش آتش بس شده و راه را برای مذاکرات ژنو که در 23 فوریه آغاز خواهد شد، باز می کند. حفظ صلح و ثبات در جنوب سوریه و حفاظت از مرزهای شمالی اردن، اولویت های اصلی امّان هستند، مساله ای که وزیر خارجه این کشور، ایمن صفدی، در 9 فوریه اعلام کرد. او البته داشتن مذاکرات پنهان با مقامات تهران را برای حفظ امنیت مرزهای شمالی اردن، رد کرد. فعلا، هم واشینگتن و هم مسکو از نقش متعادل کننده اردن در سوریه حمایت می کنند. انتهای متن/ منبع: «المانیتور»/ مشرق   ]]> روسیه و اروپای شرقی Sat, 18 Feb 2017 10:23:10 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/news/3002/آیا-اردن-استراتژی-خود-سوریه-تغییر-داده احتمال برگزاری انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری در قرقیزستان http://www.iras.ir/fa/doc/news/2996/احتمال-برگزاری-انتخابات-زودهنگام-ریاست-جمهوری-قرقیزستان ایراس؛ با توجه به اعتراضات شدید در پارلمان قرقیزستان احتمال برگزاری انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری در این کشور وجود دارد. «ولادیمیر بانیکاف» کارشناس سیاسی روز و سردبیر سایت «آسیا- نیوز» طی یادداشتی در  خبرگزاری فارس، احتمال برگزاری انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری قرقیزستان را بررسی کرد. در این یادداشت آمده است: با اینکه دوره تبلیغات انتخاباتی هنوز رسما آغاز نشده اما تنش‌های سیاسی دولتمداران روز به روز شدت می‌یابد. در همین حال صحبت‌ها راجع به برگزاری انتخابات زودهنگام در این کشور بیشتر به گوش می‌رسد. این روزها مهمترین سؤال در ذهن مردم قرقیزستان این است که روسیه از کدام نامزد حمایت می‌کند؟ می‌توان با اطمینان کامل گفت سال 2017 پر از تحولات سیاسی خواهد بود. سفر کاری «ولادیمیر پوتین» به قرقیزستان در اواخر ماه فوریه سال جاری در قالب سفر دوره‌ای وی به آسیای مرکزی صورت می‌گیرد و نتایج سفر وی به معنای شروع رسمی تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری در این کشور به نظر می‌رسد. به علت بحران اقتصادی، قرقیزستان نیازمند سرمایه‌گذاری است و حمایت از بودجه قرقیزستان یکی از موضوعات محوری مذاکرات «الماس‌بیک آتامبایف» رئیس جمهور این کشور و «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهور روسیه می‌باشد. روسیه تاکنون بارها با کمک‌های مالی و وام‌ها مختلف از «بیشکک» حمایت کرده است. مردم قرقیزستان پوتین را به عنوان شریکی قابل اعتماد می‌شناسند و در صورت پشتیبانی رسمی یا غیررسمی «مسکو» از یک نامزد خاص، آن شخص آراء زیادی کسب خواهد کرد. علاوه بر این برخی نمایندگان پارلمان درباره برگزاری انتخابات زودهنگام صحبت می‌کنند که برای اجرای این طرح باید دولت استفعا دهد. در حال حاضر گام‌های اولیه نیز به این سمت برداشته شده و دلیل اصلی این اقدامات گزارش «ساران‌بای ژئن‌بک‌اف» نخست وزیر قرقیزستان درباره نتایج ضعیف این کشور در اتحادیه اقتصادی اوراسیا بود. چندی پیش «عمربک تیک بایف» رئیس حزب «آتامکین» قرقیزستان و از اپوزسیون های این کشور، با اشاره به دلائل استعفای دولت، گفت: با سقوط صنعت پوشاک تعداد زیادی از شهروندان بیکار شدند، اقتصاد دچار رکود است، مشکلات مهاجرین کاری هنوز حل نشده و دولت نتوانست نتایج مؤثری در اتحادیه اقتصادی اوراسیا به دست آورد. «بخت تارابایف» رئیس حزب «انوگو پراگرس» سخنان تکی بایف را مورد قبول عنوان کرد و افزود: دولت باید به اشتباهات خود از جمله پیوستن قرقیزستان به اتحادیه اقتصادی اوراسیا اعتراف کند و چون مسئولیت این شکست متوجه نخست وزیر است پس وی باید استعفا دهد. نمایندگان حزب پارلمانی «رسپوبلیکا آتاژورت» نیز اعتراضاتی از این دست به دولت دارند. با وجود چنین اعتراضاتی در پارلمان قرقیزستان احتمال برگزاری انتخابات زودهنگام افزایش می‌یابد. هنوز مشخص نیست که سرانجام این اعتراضات چه خواهد شد، برخی معتقدند امکان ایجاد اصلاحات در قانون و ادامه فعالیت دولت نیز وجود دارد. انتهای متن/   ]]> ترکیه Sat, 18 Feb 2017 07:15:21 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/news/2996/احتمال-برگزاری-انتخابات-زودهنگام-ریاست-جمهوری-قرقیزستان هشدار چین به امریکا و ژاپن http://www.iras.ir/fa/doc/news/2979/هشدار-چین-امریکا-ژاپن ایراس؛ «گینگ شوانگ» سخنگوی وزارت امورخارجه چین تاکید کرد، پکن معاهده امنیتی دوجانبه آمریکا و ژاپن را محصول جنگ سرد و فاقد اعتبار برای تصمیم گیری درباره جزایردریای چین شرقی می داند. وی تصریح کرد، جزایر «دیائویا» در دریای چین شرقی و جزایر اطراف آن متعلق به چین است. رئیس جمهوری آمریکا اخیرا در دیدار با نخست وزیر ژاپن در واشنگتن گفت، بر اساس معاهده امنیتی دو کشور، آمریکا از موضع توکیو در جزایر تحت کنترل ژاپن از جمله جزایر دیائویو در دریای چین شرقی حمایت می کند. جزایر بدون سکنه اما راهبردی دیائویا در دریای چین شرقی که ژاپن آنها را «سنکاکو» می نامد، سالهاست محل مناقشه دوکشورهمسایه چین و ژاپن  است. اهمیت این جزایر که اکنون در اختیار ژاپن است به خاطر ذخایر فسیلی و ماهیگیری آن می باشد. به گزارش ایراس به نقل از پارس تودی، سخنگوی وزارت امور خارجه چین تاکید کرد، این کشور برای حراست از مناطق تحت حاکمیت خود ،عزم جدی دارد ومقامات آمریکا و ژاپن را متهم کرد که با دامن زدن به تنشها، موجب بی ثباتی و ناامنی در منطقه می شوند. شینزو آبه نخست وزیر ژاپن، اخیرا با سفر به واشنگتن تلاش کرد با ارائه بسته 150 میلیاردلاری برای سرمایه گذاری در آمریکا ضمن جلب نظر دونالد ترامپ رئیس جمهوری این کشور که فردی تاجر مسلک است، حمایت دولت وی را نیز از موضع توکیو در برابر پکن حفظ کند. براساس پیمان امنیتی که بعد از جنگ جهانی دوم میان آمریکا و ژاپن امضا شد، مسئولیت تامین امنیت این کشور به آمریکا واگذار و ژاپن از داشتن ارتش منع شد. ژاپن در تلاش برای تقویت قدرت نظامی اما در یک دهه اخیر ژاپن با حمایتهای آمریکا و تبدیل سازمان دفاعی به وزارت دفاع به سرعت در حال تقویت قدرت نظامی خود است و از پوسته یک کشور کاملا فاقد توان نظامی خارج شده و اکنون با آمریکا اقدام به برگزاری رزمایش، تولید مشترک موشکهای پیشرفته تهاجمی و اعزام نیرو به خارج از مرزها می کند. از اینرو از دیدگاه چین، ژاپن دیگر نمی تواند در پوشش چتر امنیتی آمریکا و با تاکید بر پیمان امنیتی توکیو به مداخلات خود در مناطق مختلف از جمله دریای چین شرقی ادامه دهد. چین این پیمان را محصول دوران خاصی از تاریخ ژاپن و ویرانی این کشور و منطقه می داند که واشنگتن پیمان امنیتی را به ژاپن شکست خورده تحمیل کرد. بنابراین با گذشت حدود هفت دهه و به دلایل مختلف تغییرات در عرصه روابط بین الملل و تحولات امنیتی و اقتصادی در شرق آسیا و همچنین تغییر وضعیت امنیتی و نظامی ژاپن، پیمان امنیتی میان این کشور و آمریکا اعتبار و موضوعیت خود را از دست داده است و توکیو و واشنگتن نمی توانند همچنان از آن به عنوان اهرم و ابزاری برای دخالت در امور منطقه استفاده کنند. تاکید چین بر پایان عصر ائتلافهای نظامی از دیدگاه دولت چین، عصر همکاری و ائتلافهای نظامی که در دوران بعد از جنگ جهانی دوم، آمریکا در منطقه  شرق آسیا از جمله به  ژاپن و کره جنوبی تحمیل کرد، پایان یافته است و عصر کنونی روابط بین الملل بر همکاری و همگرایی منطقه ای برای کمک به صلح و تداوم رشد اقتصادی استوار است. اما آمریکا در جهت اهداف خود، با سوء استفاده از پیمان امنیتی نه تنها حق دخالت در امور منطقه را برای خود موجه میداند بلکه می کوشد با استفاده از آن، به التهاب امنیتی در منطقه دامن بزند تا حضور نظامی خود را در حوزه پیرامونی چین  تقویت نماید. در هر حال، از دیدگاه چین، کشورهای منطقه با تاکید بر منافع جمعی و تکیه بر توانایی داخلی و منطقه ای از توانایی لازم برای تامین امنیت دریاها برخوردارند و پکن دخالت های آمریکا را صرفا با هدف دامن زدن به اختلافات به منظور پیشبرد اهداف واشنگتن می داند و به همین دلیل بارها به ژاپن و کره جنوبی در مورد پیامدهای بازی در زمین آمریکا هشدار داده و خواهان رویکرد آنها به همکاری منطقه ای شده است. انتهای متن/   ]]> چین Wed, 15 Feb 2017 08:02:53 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/news/2979/هشدار-چین-امریکا-ژاپن آیا برای برقراری ثبات در لیبی از روسیه کمک می خواهند؟ http://www.iras.ir/fa/doc/news/2958/آیا-برقراری-ثبات-لیبی-روسیه-کمک-می-خواهند ایراس؛ روزنامه تایمز می نویسد که دولت ایتالیا از مسکو درخواست کرده در مساله برقراری ثبات در لیبی نقش کلیدی را به عهده بگیرد. تایمز می نویسد که حضور کلیدی روسیه در این مساله می تواند ریسک هایی به دنبال داشته باشد، زیرا روسیه از این طریق پایگاه جدیدی در افریقای شمالی برای خود فراهم خواهد کرد و سیل مهاجران عازم اروپا را تحت کنترل خود خواهد گرفت. سال 2016 نزدیک به181 هزار مهاجر از افریقای شمالی به ایتالیا رفتند و بیش از 4500 نفر در دریای مدیترانه و در مسیر سواحل اروپا غرق شدند. هفته گذشته وزرای امور خارجه روسیه و ایتالیا گفتگویی داشتند و پس از آن وزیر ایتالیا گفت که مایل به همکاری با روسیه است. با این وجود، روزنامه تایمز می نویسد که تمایل روسیه به همکاری با ایتالیا برای حل بحران پناهجویان لیبی به احتمال زیاد برگزفته از تمایل این کشور برای احیای نفوذ خود در منطقه است و نه حل مسایل انسانی. روزنامه تایمز تاکید می کند که طی ماه های اخیر روسیه با ژنرال خلیف حفتر که کنترل بخش شرقی لیبی را در دست دارد تماس هایی گرفته است. تحلیلگران این روزنامه می گویند که ظاهرا کرملین به دنبال حاکم جدیدی برای لیبی است. بعد از سرنگونی و قتل معمر قذافی در اکتبر سال 2011، کشور تحت کنترل دو رهبر درآمد. دو رهبر به طور موازی در انتخابات پارلمانی در طبرق واقع در شرق لیبی و کنگره طرابلس در غرب لیبی کاندیدای رهبری شدند. با حمایت سازمان ملل متحد در شهر طرابلس دولت اتفاق ملی به رهبری فایز السراج تشکیل شد و وی از 31 مارس 2016 رسما کنترل منطقه غرب را به دست گرفت، با این حال پارلمان شرق حاضر به همکاری با نشدند. ارتش ملی لیبی حاضر نیست از دولت تحت حمایت سازمان ملل در طرابلس اطاعت کند و خلیف حفتر حاکم منطقه غربی متحد پارلمان در طبروق است. به اعتقاد ایوان کانووالوف مدیر مرکز حوادث استراتژیک و کارشناس نظامی روس، ژنرال حفتر امروز همان شخصی است که با تروریست ها در لیبی مبارزه می کند. وی در ادامه توضیح می دهد: «امروز برای لیبی مهمترین مساله نابود کردن تروریست هایی است که بعد از شروع عملیات نابودی داعش از سوریه و عراق خارج می شوند و به کشور بازمی گردند. اروپا چشم خود را روی این جریان بسته است. آنها به این مساله توجه ندارند که ژنرال حفتر با تروریست ها مبارزه می کند. ژنرال حفتر کاملا شناخته شده است، اما این مساله برای قانونی بودن او کفایت نمی کند و غرب حاضر به حمایت از او نیست، زیرا نمی خواهند که او این مبارزه سنگین را به پایان برساند». به اعتقاد این کارشناس روس جای تعجب نیست که از مسکو بخواهند نقش کلیدی در برقراری ثبات لیبی ایفا کند. وی در ادامه توضیح می دهد: «روسیه تنها کشوری است که واقعا به تمام دنیا اثبات کرده راه های مبارزه با تروریسم را می داند. روسیه مواضع خود را تغییر نمی دهد و این مساله اهمیت زیادی دارد. موفقیت عملیات روسیه در سوریه اثبات کننده همین مساله است. علاوه بر این، دشمن در عملیات تحت رهبری روسیه صدمات جدی متحمل شد، با این حال، کشور آرام آرام به سمت مذاکرات صلح آمیز حرکت می کند. این پروسه هم مرهون تلاش های روسیه است. هیچ کشور دیگری این کار را نکرده است. به غیر از روسیه سراغ کدام کشور می توانند بروند و کدام کشور است که بتواند این مساله را حل کند؟». انتهای خبر/   ]]> روسیه و اروپای شرقی Sat, 11 Feb 2017 12:07:25 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/news/2958/آیا-برقراری-ثبات-لیبی-روسیه-کمک-می-خواهند نقش زمان و تحولات در ثمردهی مذاکرات «آستانه» http://www.iras.ir/fa/doc/note/2936/نقش-زمان-تحولات-ثمردهی-مذاکرات-آستانه ایراس؛ مذاکرات «آستانه» برای بسیاری از کشورهای منطقه از جمله کشورهای آسیای مرکزی مهم است اما این مذاکرات برای بدست آوردن نتیجه مطلوب روندی طولانی طی خواهد کرد. «نورالدین مامبیت‌اف» کارشناس سیاسی آسیای مرکزی و خاورمیانه در یادداشتی در خبرگزاری فارس، با اشاره به مذاکرات اخیر سوری در «آستانه» به بررسی تحولات احتمالی سوریه پرداخت. در این یادداشت آمده است: بر اساس تحولات خاورمیانه و به خصوص سوریه، کشورهای آسیای مرکزی به مذاکرات میان طرف‌های درگیر در سوریه توجه زیادی دارند. به همین دلیل مذاکرات 4 و 5 بهمن در «آستانه» با حضور مقامات دولتی و معارضین سوری، روسیه، ایران، ترکیه و سازمان ملل متحد که در پایتخت قزاقستان با هدف تقویت آتش بس در سوریه صورت گرفت از سوی کارشناسان و رسانه‌های منطقه پیگیری می‌شوند. در حقیقت جنگ 6 ساله سوریه نه تنها برای طرف‌های داخلی بلکه برای بازیگران خارجی مشکلات و چالش‌های را ایجاد کرده است. در همین راستا کارشناسان معتقدند هر مسیری جز مسیر کسب راه حل مسالمت آمیز و احترام گذاشتن به اراده مردم سوریه بر ثبات و امنیت منطقه تاثیر منفی خواهد داشت. با این حال یکی از نتایج مثبت روند مذاکرات آستانه تقویت آتش بس موقت بین طرف‌های درگیر می‌باشد که این موضوع از سوی یکی از رهبران ائتلاف معارضین سوری «جیش الاسلام» و «بشار جعفر» نماینده دولت سوریه و سفیر این کشور در سازمان ملل، رسما اعلام شد. به نظر می‌رسد که پیامدهای قابل توجه مذاکرات آستانه، می‌تواند فرآیند انشعاب معارضین سوری به میانه‌رو و تندرو باشد. از یک سو بسیاری از گروه‌های کوچک که به صورت مستقل علیه دمشق اقدام می‌کردند، در ترکیب «احرار الشام» که ائتلافی از گروه‌های سلفی می‌باشد، قرار گرفتند. از سوی دیگر بلوک جدید گروه‌های جهادی «تحریر الشام» شکل گرفت که هسته اصلی آن را «جبهه فتح الشام» (جبهه النصره پیشین) تشکیل می‌دهد. جنگجویان خارجی از جمله گروه ازبکی «توحید و الجماعت» و احتمالا واحد مسلح حزب اسلامی ترکستان (اویغورها) به این بلوک پیوستند. این رویداد که در نگاه اول محدود به نظر می‌رسد، در آینده می‌تواند برای سوریه چندین پیامد داشته باشد که برخی از آنها منفی خواهند بود. در واقع در لابلای فرآیند تضعیف گروه‌های مسلح در سوریه، «جبهه فتح الشام» به عنوان افراطی‌ترین گروه موجود به طور قابل توجهی تقویت شد و در صورت افزایش تعداد جنگجویان تحریر الشام از بین بردن این بلوک جهادی‌ها دشوار خواهد شد. بنابراین روسیه به منظور از بین بردن تحریر الشام مجبور به افزایش حضور خود در جنگ سوریه خواهد بود. این در حالی است که به دلیل حضور نیروهای ارتش سوریه در چندین جبهه متفرق، توانایی آنان برای مبارزه با جنگجویان پائین آمده است. ترکیه به عنوان یکی از شرکت‌کنندگان جنگ سوریه با اینکه از نظر تعداد نظامی و تجهیزات دومین ارتش ناتو می باشد، در درگیری با داعش در شهر «الباب» عملا گیر کرده است. ولی با این وجود ترکیه از نفوذ بالای احرار الشام و رهبران آن برخوردار است که از سوی جبهه فتح الشام متهم به همکاری با «آنکارا» می‌شوند. از این لحاظ بازی رقابت بین تحریر الشام و احرار الشام به طور بالقوه می‌تواند نفوذ و قدرت آنان را تضعیف کند. اما اینجا نیز مشکلاتی وجود دارد که به بحث میانه‌رو شناخته شدن احرار الشام باز می‌گردد. همزمان به حساب آوردن منافع قطر و عربستان سعودی که حامی احرار الشام می‌باشند، الزامی خواهد بود. با این حال جذب احرار الشام به روند مذاکرات صلح منجر به پیوستن به تحریر الشام ( عملا به جبهه فتح الشام) خواهد شد مانند پیوستن «خلیل ابو اسماعیل» یکی از فرماندهان احرار الشام به تحریر الشام. البته ترکیه به دنبال منافع خود است که مهم‌ترین آنها ایجاد منطقه‌ای حائل از قلمروهای خارج از کنترل دمشق می‌باشد نظیر شهر «طرابلس» در شمال که توسط نیروهای پلیس محلی ایجاد شد. گذشته از آن جلب حمایت کردهای سوریه مانند حزب اتحاد دموکراتیک و دسته‌های دفاع خودی به روند مذاکرات می‌تواند سبب انصراف آنکارا از استفاده از نفوذ خود در قبال احرار الشام شود که از طریق مرز ترکیه با سوریه پشتیبانی می‌شوند. بنابراین با توجه به ائتلاف معارضین سوری با محوریت احرار الشام، نقش ترکیه می‌تواند افزایش پیدا کند. به عبارت دیگر برای آنکارا می‌تواند فرصتی برای ایجاد ائتلاف گروه‌های متعدد تحت فرماندهی واحد فراهم شود. چنانچه گروه‌های مختلف با احرار الشام ادغام شوند و در حقیقت برای برقراری صلح در سوریه نقش بازی کنند، پس سایر طرف‌های ذی‌نفع به خصوص روسیه و ایران لازم است با ترکیه همکاری‌های نزدیک‌تری انجام دهند. با این وجود برای نتیجه‌گیری قطعی در خصوص فرآیندهای در حال انجام در صفوف جنگجویان، هنوز خیلی زود است زیرا از شکل‌گیری 2 گروه عمده تحریر الشام و احرار الشام زمان زیادی نگذشته و علاوه بر آن بیشتر آنان برای یکدیگر متحدان سابق می‌باشند. در هر صورت به نظر می‌رسد که مذاکرات صلح سوری در آستانه با توجه به وجود اختلافات فراوانی که طی 6 سال جنگ شکل گرفته آغاز یک روند نسبتا طولانی خواهد بود. انتهای متن/   ]]> آسیای مرکزی Wed, 08 Feb 2017 06:57:56 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/note/2936/نقش-زمان-تحولات-ثمردهی-مذاکرات-آستانه ترامپ به دنبال متحدان جدید در آسیا http://www.iras.ir/fa/doc/note/2931/ترامپ-دنبال-متحدان-جدید-آسیا ایراس؛ دولت جدید آمریکا در تلاش برای یافتن متحدان و دشمنان جدید، درصدد اختلاف اندازی در روابط روسیه و ایران است و قصد دارد هند را جایگزین چین، بعنوان مرکز قدرت اقتصادی در آسیا کند و از این طریق نفوذ خود در این قاره را افزایش دهد.   روزنامه اینترنتی «گازیتا.رو» روسیه در تحلیلی نوشته است: "دونالد ترامپ" بارها چین را تهدیدی جدی برای آمریکا در عرصه تجارت بین الملل نامیده که برای مبارزه با آن تلاش ها و متحدان بسیاری لازم است. آمریکا برای برقراری روابط خود با کشورهای آسیایی، نیاز به تمرکز روی مسائل اقتصادی دارد تا جایگزینی برای مرکزیت قدرت در منطقه باشد. تحلیلگران معتقدند که این مرکز جانشین می تواند کشور هند باشد. دولت جدید آمریکا به دنبال یافتن متحدینی جدید و دشمنانی جدید است. کاخ سفید امیدوار است که بتواند همکاری های دیپلماتیکی و نظامی بین روسیه و ایران را خدشه دار کند و برای این منظور قصد معامله با مسکو را دارد. این مسئله را روز گذشته روزنامه «وال استریت ژورنال» به نقل از مقامات بلندپایه دولت دونالد ترامپ فاش کرده است. به گفته این منابع خبری، ترامپ به دنبال راهی است تا مانع از پیشرفت ایران شود.   کاخ سفید همچنین از افزایش نقش چین در عرصه بین المللی ناراضی است. رئیس جمهوری جدید آمریکا متحد بزرگی پیدا کرده تا به این کشور در کاهش نفوذ چین کمک کند. و با وجود درک متقابلی که در مذاکرات اخیر بین ترامپ و "ولادیمیر پوتین" بوجود آمده، این متحد روسیه نیست. یکی از نخستین رهبران جهانی که بعد از مراسم تحلیف به دونالد ترامپ تبریک گفت، "ناریندرا مودی" نخست وزیر هند بود. بر اساس اطلاعات کاخ سفید، ترامپ و مودی در جریان مذاکرات تلفنی خود به بررسی امکانات برای تقویت مشارکت بین ایالات متحده و هند در ابعاد مختلف اقتصادی و دفاعی پرداختند. یک مقام آگاه نزدیک نخست وزیر هند یادآور شده که محور گفتگوهای رهبران دو کشور روی مسائل دفاعی متمرکز بود. واشنگتن و دهلی منافع راهبردی مشترکی دارند تقویت روابط با هند در دوره ریاست جمهوری باراک اوباما هم دارای اولویت خاصی بود، ولی ترامپ مایل است روابط دو کشور را تا جای ممکن ارتقاء دهد. "مانپریت عناند" معاون سابق مشاور دفتر امور آسیای جنوبی و مرکزی وزارت امور خارجه هند می گوید: «با کمک اقدامات دولتی مداوم و حمایت قاطع کنگره، طی چند سال اخیر آمریکا روابط خود را با هند بسیار گسترش داده است و دولت ترامپ این تلاشها را دوبرابر خواهد کرد، برای اینکه منافع راهبردی کشورهای ما در یک جهت گیری قرار دارد.» به عقیده کارشناسان، واشنگتن به هند نیاز دارد تا با حاکمیت در حال افزایش چین در آسیا مقابله کرده و نفوذ آمریکا در این بخش از جهان را افزایش دهد. و این هدف در حال حاضر که ترامپ خروج آمریکا از مشارکت فراآتلانتیکی را اعلام کرده، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. چین در بلوک تجارت آزاد منطقه مشارکت ندارد و می توانست بر رهبری آمریکا در منطقه آسیا غلبه پیدا کند و اکنون با خروج آمریکا، چین هم فورا شروع به پر کردن خلاء موجود نموده است.   "ساشا رایزر کوسیتسکی" کارشناس امور آسیایی شرکت مشاورتی «گروه اورآسیا»می گوید: «بسیاری از طراحان آمریکایی، توسعه هند را تنها راه مقابله با چین می دانند و این مسئله را به نفع آمریکا می دانند و بیش از دهها سال است که سیاست آمریکا این منطق را دنبال کرده و با تقویت روابط با هند و همکاریهای بی سابقه در عرصه انرژی هسته ای صلح آمیز و توسعه تولیدات مشترک فناوریهای دفاعی، در عمل هیچ توقع خاصی هم از هند در برابر این خدمات نداشته است.» حمایت دهلی از سیاست های تند ترامپ در قبال مسلمانان لفاظی های تند ترامپ در قبال مسالمان و حتی ممنوعیت ورود مسلمانان هفت کشور به آمریکا، از سوی اکثریت مردم هند که هندو هستند، اقدامی مثبت بشمار رفته است. هند با توجه به مشاجرات مرزی خود با پاکستان، به ندرت دچار رویارویی جدی شده و همواره مشکلات بوجود آمده را بدون میانجیگری کسی حل و فصل کرده است. ولی در زمان سفر آتی مودی به واشنگتن  که در سال جاری انجام خواهد شد، نخست وزیر هند خواستار آن خواهد شد تا ترامپ مواضع تندتری را در قبال اسلام آباد اتخاذ کرده و از تلاشهای دهلی نو در مبارزه با تروریسم حمایت بیشتری کند. تحلیلگران بر این عقیده هستند که رئیس جمهوری آمریکا نیز آمادگی آن را دارد تا روابط دوجانبه با هند را به قدری توسعه دهد که اعتبار دهلی نو در عرصه بین المللی تا جای ممکن افزایش پیدا کند. مسئله این است که هند سالهاست که در سایه چین قرار داشته و بازار ذخیره ای برای سرمایه گذاران نو بشمار می رفت و اکنون یکی از مهمترین اهداف نخست وزیر هند تغییر این وضعیت است. لازم به ذکر است که گفتگوی تلفنی مودی با ترامپ نیز دقیقا یک هفته قبل از تایید بودجه دولت صورت گرفت و کابینه وزراء می توانست تغییراتی را در هزینه های کلیدی خود در نظر بگیرد. برغم موانع اقتصادی و وجود ابهاماتی در سیاست خارجی دولت ترامپ، یک مقام نزدیک به ترامپ، هند را یکی از مکان های جذب سرمایه گذاری برای آینده نامیده که با توجه به سابقه همکاری شرکت های آمریکایی و هندی، قطعا تسهیلات بیشتری برای مشارکت در عرصه های اقتصادی برای دو طرف بوجود خواهد آمد. انتهای متن/ منبع: تسنیم   ]]> آسیای مرکزی Wed, 08 Feb 2017 06:08:51 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/note/2931/ترامپ-دنبال-متحدان-جدید-آسیا میراث رئیس جمهوری تمام شده آمریکا برای روسیه http://www.iras.ir/fa/doc/news/2867/میراث-رئیس-جمهوری-تمام-شده-آمریکا-روسیه ایراس؛ باراک اوباما رئیس جمهوری سابق آمریکا که روز جمعه (اول بهمن) کاخ سفید را تحویل دونالد ترامپ داد، میراثی را برای روسیه بر جای گذاشت که از نگاه این کشور بدترین مناسبات بین دو کشور تاکنون به شمار می رود. به گزارش ایراس، بر خلاف دور اول ریاست جمهوری اوباما که روابط با روسیه در دوران دیمیتری مدودیف رئیس جمهوری سابق این کشور گسترش یافت از سال 2012 که ولادیمیر پوتین سومین دوره مسئولیت ریاست جمهوری را آغاز کرد، مناسبات واشنگتن و مسکو عقب گرد داشت. اوکراین نقطه تقابل مسکو و واشنگتن: ناآرامی های اوکراین در سال 2013 به نقطه آغاز واگرایی روابط تبدیل شد. آمریکا و اتحادیه اروپا از اعتراض های ضددولتی علیه ویکتور یانوکوویچ رئیس جمهوری وقت که براساس انتخابات روی کار آمده بودند، به صورت مستقیم و فرستادن نمایندگان بین تظاهر کنندگان حمایت می کردند. از دیگر سو، مسکو که روابط نزدیکی با کی یف داشت، تلاش می کرد اوضاع به سقوط حکومت منجر نشود و با وجود امضای قرارداد بین مخالفان و دولت با میانجیگری اتحادیه اروپا برای مذاکره، در فوریه 2014 فشارهای معترضین و حمایت های خارجی منجر به سقوط یانوکوویچ و فرار وی به روسیه شد. شروع درگیری های مسلحانه بین نیروهای مخالف دولت جدید در شرق اوکراین (منطقه دونباس) که مسکو متهم به حمایت از شبه نظامیان می شد و همچنین برنامه همه پرسی در شبه جزیره کریمه در کناره دریای سیاه که به انضمام آن به روسیه منجر شد، روابط این کشور با غرب به ویژه آمریکا را در تیرگی کامل و تحریم های متقابل فرو برد که هنوز هم ادامه دارد. قدرت نمایی نظامی غرب تا پای دیوار روسیه: افزون بر تحریم های ضدروسی، گسترش نفوذ نظامی پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و آمریکا در شرق اروپا مانند استقرار سامانه های موشکی در رومانی و لهستان، اعزام موقت یا دائمی نیرو به لتونی و استونی دو جمهوری سابق شوروی هم مرز روسیه و همچنین لیتوانی، مولداوی و گرجستان که با پشتیبانی کامل اوباما صورت گرفته، از جمله میراث های رئیس جمهوری پایان یافته است. تیرماه سال جاری نیز اوباما خطاب به نشست سران 28 کشور عضو ناتو در ورشو پایتخت لهستان توصیه کرد: «اقدام های خصمانه روسیه علیه اوکراین، تهدید کننده دیدگاه و مواضع ما برای اروپا به عنوان منطقه صلح و آزادی است و اعضای ناتو باید تعهدهای لازم را برای مقابله با این چالش و همچنین برگزیت و مقابله با داعش برعهده گیرند.» روسیه نیز در باره این نگاه ضدروسی غرب به ویژه آمریکا حاکم بر نشست ناتو اعلام کرد: تدابیر نظامی مسکو در مقابل اقدام های ناتو در شرق اروپا بزودی این واقعیت را روشن خواهد کرد که امنیت کشورهای میزبان این پیمان مختل می شود. الکساندر گروشکو نماینده دائمی روسیه در ناتو 17 تیر ماه گفت که این پیمان به دشمن سازی از مسکو برای رسیدن به اهداف خود ادامه می دهد و گام های ناتو در شرق اروپا نیز اوضاع را بدتر می کند. وی در مصاحبه با روزنامه روسی کامرسانت افزود: ناتو با استفاده از نظامیگری در قاره اروپا خطوط حائل جدیدی ایجاد می کند و می خواهند مانع اجرای طرح اروپای بزرگ شوند تا وابستگی کشورهای منطقه به آمریکا بیشتر شود. گروشکو ادامه داد: اکنون تلاش زیادی صورت می گیرد تا این رویارویی به روسیه تحمیل شود در حالیکه ما علاقه ای به شکل گیری چنین وضعیتی نداریم، ولی ناتو باید آگاه باشد که ادامه این رویکردها نتیجه معکوس دارد، زیرا همه کارشناسان عاقل می دانند مسکو حتما به اقدام نظامی ناتو پاسخ خواهد داد. وی گفت: کشورهایی که خود را در خط مقدم جبهه با مسکو اعلام کرده اند، بزودی درک خواهند کرد که اقدام ها برای افزایش امنیت روسیه در واقع مختل کننده امنیت آنها خواهد بود و مسکو از سوی ناتو مجبور می شود، این کشورها را به عنوان مناطق استقرار توانمندی های جدید نظامی در نظر بگیرد. اقدام های ضدروسی اوباما تا روزهای آخر مسئولیت؛ واکنش کرملین: اوباما در ماه پایانی ریاست جمهوری نیز قانون ممنوعیت همکاری های نظامی روسیه و آمریکا جز در موارد تائید شده از سوی رئیس جمهوری این کشور را همراه دهها تحریم ملی، فردی و حقوقی امضا و تقریبا روابط را متوقف کرد و تحویل ترامپ جانشین خود داد. کاخ کرملین مقر ریاست جمهوری روسیه نیز 25 دی ماه و در روزهای پایانی ریاست جمهوری اوباما اعلام کرد که پافشاری بر تیره شدن روابط واشنگتن و مسکو با پیامد کاهش مناسبات و در مواردی حتی قطع همکاری های دوجانبه، تاسف آور است. دیمیتری پسکوف سخنگوی کرملین در این باره افزود: مسکو از اینکه دوره تیرگی روابط روسیه و آمریکا بطور بی سابقه ای به درازا کشیده و این وضعیت در دوره دوم ریاست جمهوری اوباما رخ داده، متاسف است. ویتالی چورکین نماینده دائمی روسیه در سازمان ملل حتی اعلام کرده است: روابط مسکو و واشنگتن به پایین ترین سطح و دوره جنگ سرد رسیده و وضع کلی بسیار بد و بدترین از سال 1973 (شوروی) تاکنون است. افق ماندگاری میراث ضدروسی اوباما در دوره ترامپ: سرشناس ترین چهره ضدروسی بین جمهوریخواهان که فعالیت های خود را از حدود دو ماه پیش افزایش داده، مک کین رئیس کمیته نیروهای مسلح آمریکا است که تندترین دیدگاهها را علیه روسیه دارد. وی ماه گذشته در جریان سفر به گرجستان، اوکراین و استونی اعلام کرد: برای اعمال تحریم های سخت تر علیه روسیه تلاش های بیشتری خواهیم کرد. رئیس کمیته نیروهای مسلح آمریکا در جریان دیدار از اوکراین نیز گفت: مبارزه شما مبارزه ما است و با هم پیروز می شویم و به پوتین هم می گویم، هیچگاه نمی تواند اوکراینی ها را از آزادی ها و استقلال خود محروم کند. مک کین همچنین در تالین پایتخت کشور بالتیکی استونی که هم مرز روسیه است، اقدام ناتو برای مقابله با این کشور را خواستار شد و تاکید کرد: باید رفتار خصمانه مسکو هدف گیری شود. تاکیدها و مواضع ضدروسی جان مک کین و همفکران وی مخالف دیدگاههای ترامپ است که بارها اعلام کرده، همگرایی با روسیه در مسائل بین المللی را پیش می گیرد و برای بازسازی روابط مسکو و واشنگتن که در دوره دوم ریاست جمهوری اوباما بر اثر تحریم ها تیره و پر تنش شده است، اقدام می کند. اکنون، شماری از نمایندگان کنگره از هر دو حزب جمهوریخواه و دمکرات که گرایش های شدید ضدروسی دارند، طرح ماندگاری و احتمالا افزایش تحریم ها علیه روسیه را نیز آماده کرده اند که براساس آن، اختیار لغو تحریم ها از ترامپ سلب می شود. روزنامه نزاویسیمایا گازتا و تارنمای لنتارو روز دوشنبه با اعلام این خبر، نوشتند: چاک شامر سناتور دمکرات هفته آینده همراه سناتور بن کاردین با حمایت جان مک کین و لیندسی گراهام همتایان خود متن تهیه شده را به کنگره ارائه می دهند. با وجود تمام وعده های ترامپ و انتظار روسیه برای آغاز همکاری با دولت جدید آمریکا که بهبود روابط را در پی داشته باشد، نمی توان گفت، چنین هدفی به آسانی قابل دسترسی است و حتی امکان دارد، مشکلات بسیار پیش رو سبب توقف آن شود. گردآوری و تدوین: هادی مولوی نیا/ خبرگزاری جمهوری اسلامی انتهای متن/   ]]> روسیه و اروپای شرقی Wed, 25 Jan 2017 07:16:31 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/news/2867/میراث-رئیس-جمهوری-تمام-شده-آمریکا-روسیه تاخیر سه ساعته در قرائت بیانیه مذاکرات سوری آستانه http://www.iras.ir/fa/doc/news/2859/تاخیر-سه-ساعته-قرائت-بیانیه-مذاکرات-سوری-آستانه ایراس؛ با وجود گذشت سه ساعت از برنامه قبلی در نظر گرفته شده برای پایان نشست مذاکرات دو روزه سوری در آستانه پایتخت قزاقستان و قرائت بیانیه، خبرنگاران منتظر انتشار این متن هستند. به گزارش ایراس؛ مذاکرات هفت هیات در آستانه که از دیروز (دوشنبه) آغاز شده است، قرار بود سه ساعت پیش پایان یابد و استفان دی میستورا نماینده دبیرکل سازمان ملل بیانیه ایران، روسیه و ترکیه مربوط به نشست را قرائت کند که هنوز خبری در این باره نشده است. در این مذاکرات افزون بر ایران، روسیه و ترکیه به عنوان بانیان نشست هیات های دولت سوریه و گروههای مسلح، استفان دی میستورا نماینده دبیرکل سازمان ملل در امور سوریه و جورج کرول سفیر آمریکا در قزاقستان به نمایندگی از واشنگتن شرکت دارند. محور این نشست دو روزه تنظیم سندی برای تقویت و تثبیت آتش بس در دستور کار مذاکرات آستانه اعلام شده است. براساس برنامه اعلام شده، قرار است سه کشور به عنوان ضامن توافقنامه ٢٩ دسامبر که در مسکو با حضور محمدجواد ظریف، سرگئی لاوروف و احمد چاووش اوغلو وزیران خارجه ایران، روسیه و ترکیه تائید شد، کمیسیونی برای نظارت بر آتش بس سوریه تشکیل دهند. به گزارش خبرنگار ایرنا، همچنین روز پایانی گفت وگوهای سوری در پایتخت قزاقستان با برگزاری چند ملاقات دوجانبه بین هیات های شرکت کننده آغاز شد. قرار است استفان دی میستورا نماینده دبیرکل سازمان ملل عصر امروز و در پایان مذاکرات عمومی، بیانیه مشترک اجلاس را که به تایید و تصویب ایران، روسیه و ترکیه می رسد قرائت کند. نشست آستانه با هدف شکستن بن بست از سرگیری مذاکرات صلح سوری در ژنو برنامه ریزی شده که از هفت ماه پیش با کارشکنی گروههای مسلح تحت الحمایه گروه کشورهای ضدسوری از جمله عربستان سعودی متوقف شده است. همچنین وزارت خارجه روسیه اعلام کرده است که نشست آستانه مقدمه ای برای از سرگیری مذاکرات متوقف شده صلح در ژنو است که هشتم فوریه (20 بهمن) با نظارت سازمان ملل متحد در ژنو آغاز خواهد شد. انتهای خبر/   ]]> آسیای مرکزی Tue, 24 Jan 2017 11:01:40 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/news/2859/تاخیر-سه-ساعته-قرائت-بیانیه-مذاکرات-سوری-آستانه آغاز دور دوم مذاکرات صلح سوریه در آستانه http://www.iras.ir/fa/doc/news/2852/آغاز-دور-دوم-مذاکرات-صلح-سوریه-آستانه ایراس؛ در حالی که ناظران دیدگاه‌های مخالفان را درباره آتش‌بس تحویل گرفتند، استفان دی میستورا از آغاز دور جدید مذاکرات آستانه خبر داد. رئیس هیأت مذاکره‌کننده روسیه در مذاکرات آستانه نیز گفت: نخستین روز مذاکرات صلح سوریه موفقیت‌آمیز بوده است. به گزارش ایسنا به نقل از شبکه خبری راشاتودی، استفان دی میستورا، فرستاده سازمان ملل به سوریه از سرگیری مذاکرات بین گروه‌های بحران سوریه در قزاقستان را طی امروز (سه‌شنبه) اعلام کرد. وی افزود: طرف‌های مذاکرات سوری تصمیم دارند چارچوب سند تثبیت آتش‌بس را تکمیل کنند. دی میستورا اظهار داشت: مذاکرات از سر گرفته شده و تلاش ادامه دارد و ما طبق معمول خرسندیم. همچنین الکساندر لاورنتیف، رئیس هیأت مذاکره‌کننده روسیه در جریان مذاکرات سوریه که در شهر آستانه قزاقستان برگزار می‌شود، با موفقیت‌آمیز خواندن نخستین روز این مذاکرات، خاطرنشان کرد: حضور استفان دی‌میستورا، نماینده ویژه سازمان ملل متحد در امور سوریه، سفیر آمریکا در قزاقستان و نمایندگان دولت دمشق و مخالفان سوری در برآیند این نشست از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده است. این مقام روسی خاطرنشان کرد، سند نهایی مذاکرات آستانه در دست بررسی است و روز سه‌شنبه پس از حصول توافق نهایی به شرکت‌کنندگان ارائه خواهد شد. با این حال رئیس هیأت مذاکره‌کننده روس‌ها از اظهار نظر درباره محتوای این سند خودداری کرد. وی به خبرنگاران گفت: ما به کار خود ادامه می‌دهیم و مذاکرات درباره متن نهایی بیانیه در حال انجام است. لاورنتیف تصریح کرد: این متن پس از پایان رایزنی‌ها به شرکت‌کنندگان ارائه می‌شود که این امر در جلسه آتی که امروز (سه‌شنبه) برگزار می شود، انجام خواهد شد. وی اضافه کرد: ما توانستیم نشستی بین‌المللی را درباره سوریه در آستانه برگزار کنیم و فکر می‌کنم این رویداد از اهمیت بسیاری برخوردار است. این مقام روسی گفت که هیأت مذاکره‌کنندگان این کشور ملاقاتی با نمایندگان دولت سوریه داشته که مفید بوده است. در عین حال محمد علوش، رئیس هیات مخالفان سوریه اظهار داشت: توافقی بر سر بیانیه پایانی نشده است و آنچه به بیرون درز کرده درست نیست و ما اطلاعی از هیچ متنی نداریم . وی مدعی شد: همچنان اختلافاتی بین کشورهایی که این بیانیه را امضا خواهند کرد و گروه‌هایی که امضا نخواهند کرد وجود دارد. روز اول مذاکرات در میان مواضع مختلفی در خصوص بند اصلی یعنی تثبیت آتش‌بس در سراسر سوریه خاتمه یافت. در حالی که گروه‌های مخالف دیدگاه خود و خواسته‌ها و اولویت‌های خود را تقدیم ناظران نشست کرده و بر گذار سیاسی در سوریه با رفتن بشار اسد از قدرت تاکید کردند. روسیه، ترکیه و ایران در پایان روز اول مذاکرات غیرمستقیم آستانه دیدگاه مخالفان را درباره تثبیت آتش‌بس تحویل گرفتند در حالی که سه کشور از توافق بر سر بیانیه مشترک که امروز منتشر می‌شود صحبت می‌کنند. اعضای هیات مخالفان از نتایج روز اول مذاکرات خرسند هستند گویی کشورهای ناظر به برخی خواسته‌هایشان در زمینه آتش‌بس پاسخ مثبت داده‌اند. انتهای خبر/   ]]> همسایگان اوراسیا Tue, 24 Jan 2017 07:37:43 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/news/2852/آغاز-دور-دوم-مذاکرات-صلح-سوریه-آستانه