موسسه مطالعات ایران اوراسیا - آخرين عناوين فرهنگ و هنر :: نسخه کامل http://www.iras.ir/fa/society-and-culture Tue, 12 Dec 2017 19:24:03 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal02/ch01_newsfeed_logo.gif تهیه شده توسط موسسه مطالعات ایران اوراسیا http://www.iras.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام موسسه مطالعات ایران اوراسیا آزاد است. Tue, 12 Dec 2017 19:24:03 GMT فرهنگ و هنر 60 آسیای مرکزی و ضرورت هم‌افزایی فرهنگی http://www.iras.ir/fa/doc/note/3463/آسیای-مرکزی-ضرورت-هم-افزایی-فرهنگی هفته گذشته نشست‌ کارشناسی تحت عنوان "تقارب فرهنگ‌ها؛ بنیان صلح و توسعه" با همکاری موسسیه بین المللی تقارب فرهنگی از ایران و دانشگاه بین المللی قرقیزستان، در بیشکک برگزار شد. اساتید دانشگاه و کارشناسان امور فرهنگی از کشورهای ایران، قرقیزستان، قزاقستان، تاجیکستان، ازبکستان، هند، ترکیه، روسیه، چین و لیبی در این نشست نظرات خود را بیان کردند. به برخی از برداشت های نگارنده از مباحث مطروحه که می تواند به شناخت بیشتر از حوزه اسیای مرکزی کمک کند، ذیلا اشاره می شود. 1. شرکت کنندگان از اینکه بعد از فروپاشی شوروی، تنها ابر قدرت جهان با طرح های پیچیده و استفاده گسترده از ابزارهای رسانه ای و فضای مجازی به دنبال تک فرهنگی کردن جهان و تحمیل فرهنگ غربی بر دیگر جوامع است نگران بودند. آنان از نشانه های گسترش نفوذ فرهنگی آمریکا در مناطق حساس جهان بخصوص آسیای مرکزی را ایجاد تفرقه افکنی مذهبی قومی و بر هم زدن نظم  موجود منطقه می دانستند. 2. اغلب سخنرانان، نگران پیامد هژمونی فرهنگی غرب و نفوذ سریع و افسار گسیخته جریان های افراطی در آسیای مرکزی بوده و اعتقاد داشتند اگرچه احتمال اینکه داعش مناطق آسیای مرکزی را همانند عراق و سوریه، مستقیماً مورد حمله قرار دهد،وجود ندارد  اما این گروه تروریستی، از تلاش برای گسترش دامنه فعالیت های خویش در آسیای مرکزی خودداری نخواهد کرد. 3. توجه به آموزه های اسلام معتدل، برای جلوگیری از فعالیت های گروه های افراطی، از نکات مهم نشست بیشکک بود.یکی از اساتید دانشگاه الهیات قرقیزستان با ارائه مقاله و با استناد به آیات قران، ضمن اشاره به مخالفت اسلام با جنگ، خشونت و ترویسم به ضرورت آشنا کردن جوانان با آموزه های اسلام معتدل و پرهیز دادن آنان نسبت به تاثیرپذیری از اسلام تحریف شده، تاکید داشت. 4. فقدان یک نقشه راه برای هم افزائی فرهنگی بویژه در حوزه رسانه، محیط مجازی، هنر در میان کشورهای منطقه نیز مورد نظر برخی از سخنرانان بود. آنان معتقد بودند که هم افزایی فرهنگی  به عنوان اقدامی مؤثر و مشترک، می تواند بصورت دو جانبه، چند جانبه، منطقه ای و بین المللی میان کشورها برقرار باشد.این سخنرانان هم افزایی فرهنگی را مؤثر تراز گفتگوهای متداول در حوزه های فرهنگی و ادیان دانسته و مشارکت فعال همه کشورها در ترسیم و اجرای نقشه راه برای تحقق امر را توصیه می کردند. بر این اساس تشکیل دبیرخانه دائمی در یکی از کشورهای منطقه به عنوان یک اتاق فرمان مشترک برای رصد محیط و هدایت و هماهنگی اعضا و نظارت و ارزیابی اقدامات، توصیه گردید. 5. نمایندگان کشورهای آسیای مرکزی نسبت به حفظ ارزش های قومی هر کشور تعصب داشته و در واقع متمایل به نوعی ملی گرائی با محور قومیت بودند. آنان گسترش همگرایی فرهنگی میان ملت های منطقه را در صورت توجه به تقویت هویت ملی، قومی، مذهبی و زبانی هر ملت امکانپذیر می دانستند. این نگاه نشان می داد که آسیای مرکزی همانند قفقاز، ممکن است در آینده با یک چالش نامتقارن فرهنگی روبرو شود. بر این اساس توجه به هم افزایی فرهنگی و تاکید بر مشترکات، می تواند چالش های احتمالی را به سوی نوئی همگرائی منطقه ای سوق دهد. این کشورها باید به این باور برسند که حفظ و تقویت هویت ملی، قومی و مذهبی خود را می توانند از طریق هم افزایی فرهنگی ، بهتر حفظ کرده  و همگرایانه با عوامل بیرونی و تهدید کننده هویت های ملی مانند فرهنگ غرب و جریان افراطی مقابله کنند. 6. در این نشست تاکید شد که ملت های منطقه آسیای مرکزی و قفقاز که دارای اشتراکات تاریخی، فرهنگی، دینی ، مذهبی و زبانی هستند نباید اجازه دهند که برخی از مشترکات، همانند مواریث فرهنگی به منشأ اختلاف و منازعه تبدیل شود. چرا که بخش مهمی از مفاخر، میراث و سنت های منطقه مانند جشن نوروز، امروز ماهیت فرا ملی و فرا قومی بخود گرفته و می توانند عامل وحدت باشند. به نظر می‌رسد جمهوری اسلامی ایران و آسیای مرکزی و قفقاز با داشتن ظرفیت‌های فرهنگی و فراملی، با تقویت "هم‌افزایی فرهنگی" که در سایه ترسیم نقشه راه مشترک ممکن خواهد شد،  می‌توانند اختلافات خود را کاهش دارد و با افزایش اشترکات، پشتوانه قابل اتکائی برای همکاری‌های آینده خود ایجاد نمایند.   منبع: خبرآنلاین   ]]> فرهنگ و هنر Fri, 08 Dec 2017 12:20:14 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/note/3463/آسیای-مرکزی-ضرورت-هم-افزایی-فرهنگی گفت‌وگوهای کابل http://www.iras.ir/fa/doc/article/3462/گفت-وگوهای-کابل دومین دور گفتگوهای فرهنگی ایران و افغانستان با محوریت " مهاجرت " روز چهارشنبه 8 آذرماه در شهر کابل برگزار شد. دانشگاه علامه طباطبایی ایران و مرکز مطالعات استراتژیک افغانستان بانیان این گفتگوها هستند. سال گذشته در همین ایام اساتید و نخبگان فرهنگی افغانستانی به جمهوری اسلامی ایران آمدند و امسال اساتید و نخبگان فرهنگی و علمی ایرانی به جمهوری اسلامی افغانستان رفتند. در روز قبل از گفتگوها مراسم رونمایی از کتاب " فتو ریاحی " اثر بهمن کیارستمی فرزند برومند زنده یاد عباس کیارستمی برگزار شد و فیلم مستند " صفر مرزی " ساخته عاطفه کاظمی و زهرا اخلاقی دانشجویان افغانستانی مقیم ایران به نمایش در آمد. کتاب فتوریاحی تحفه هیات ایرانی به دوستان افغانستانی بود و فیلم صفرمرزی هدیه متقابل دوستان افغانستانی به هیات ایرانی ولی با دو پیام متفاوت و حتی متضاد ! شاید دوستان افغان ما نمی خواستند اینگونه بشود ولی پیام فیلم گله ای تراژیک از ایرانیان بود در حالی که پیام کتاب تصویری امیدبخش از زندگی مهاجرین در ایران ارائه می داد. گفتگوهای فرهنگی در چهار جلسه با عناوین: 1- رابطه ایران و افغانستان از همزبانی تا همدلی 2- افغان ها ، دیدگاه‌ها 3- مهاجرت تراژدی انسانی و فرصت‌ها 4- چالشها و نگاه به آینده برگزار شد. گفتگوهای فرهنگی پیامهای متفاوت داشت ولی برعکس مراسم روز قبلش که در فضایی احساسی برگزار شد گفتگوها در فضایی خردورزانه، دانشگاهی وعلمی صورت گرفت و زوایای مختلفی از زندگی مهاجرین افغانستانی در ایران را مورد بحث و بررسی قرار داد. ارائه تصویری از واقعیتهای زندگی پناهندگان و مهاجرین افغانستانی در ایران از چهل سال پیش تا کنون مهمترین ویژگی جلسات مختلف دومین دورگفتگوهای ایران و افغانستان بود. اساتید ایرانی نتایج تحقیقات مختلف خود در خصوص شرایط زندگی پناهندگان و مهاجرین افغانستانی در ایران را که در دانشگاهها و مراکز پژوهشی کشورمان انجام داده بودند در جلسات گفتگوها ارائه دادند و با آمار و ارقام و اسناد سیر تحولات زندگی پناهندگان و مهاجرین افغانستانی در ایران را تشریح می کردند که در کل نشان دهنده این حقیقت بود که زندگی آنان در روندی مثبت توسعه یافته و شرایط زندگی آنان در عرصه های مختلف اقتصادی ، آموزشی ، بهداشتی و اجتماعی نسبت به گذشته بهبود معنی داری یافته است. همچنین با ارائه آمار و ارقام هزینه های پرداخت شده از بودجه عمومی دولت جمهوری اسلامی ایران و اقدامات دولت ایران برای بهبود شرایط مهاجرین افغانستانی تشریح گردید و از رقم بسیار ناچیز کمکهای بین المللی اختصاص یافته به مهاجرین مقیم ایران انتقاد شد. صحبتهای دوستانی افغانستانی ما عمدتا به طرح گله ها و کمبودها و مشکلات اختصاص داشت و بر عکس اساتید ایرانی که بر روندها و تحولات امور در زمان تاکید داشتند دوستان افغان ما برمشکلات و نارسایی ها در مقاطع مختلف زمانی متمرکز بودند. نداشتن پاسخی روشن به سوال متناقض نما ( پارادوکسیکال ) یا مشکل رابطه بین بهبود شرایط زندگی مهاجرین با افزایش تعداد آنها از نکات مهم این گفتگو بود. به این معنی که هرچه شرایط زدگی مهاجرین بهبود یابد تعداد مهاجرین افزایش می یابد و افزایش تعداد مهاجرین موجب کاهش شرایط زندگی آنها در ایران می شود که این موضوع نقض هدف اصلی در برنامه های مربوط یه مدیریت شرایط پناهندگان و مهاجرین است. در ایران و افغانستان و نهادهای بین المللی آمارهای مختلفی از تعداد مهاجرین افغانستانی در ایران ارائه می شود ولی به صورت کلی می توان گفت 5/2 ( دو و نیم ) مهاجر افغانستانی ثبت نام شده در ایران وجود دارد و حدود یک میلیون افغانستانی ثبت نشده در ایران زندگی می کنند.در یکی از تحقیقات انجام شده توسط اساتید دانشگاه علامه طباطبایی گفته شد که اگر هر دانش آموز افغانستانی در ایران برای دولت ایران فقط یک دلار در روز هزینه آموزشی داشته باشد با توجه به رقم بیش از435000 دانش آموز افغانستانی در ایران در یک سال تحصیلی حداقل 400 میلیون دلار توسط دولت ایران برای دانش آموزان افغانستانی مقیم ایران هزینه می گردد و به همین ترتیب هزینه های بهداشت و درمان و هزینه های مربوط به اموزش عالی نیز مطرح شد. یکی از واقعیتهای مربوط به حضور مهاجرین افغانستانی در ایران آن است که هزینه های پنهان حضور مهاجرین افغانستانی بر بودجه عمومی دولت قابل توجه است و به هر دلیل و مصلحتی مقامات کشور از ارائه آمار هزینه ها خودداری می ورزند در حالی که محاسبه و نشان دادن این ارقام باعث می شود تا ایران بتواند در هنگام مواجه با سازمانهای بین المللی از ظرفیتهای آنها استفاده نماید و یا حداقل در عرصه بین الملل میزان عدم پایبندی آن سازمانها را به تعهدات خود به نمایش می گذارد و در مذاکرات دوجانبه رسمی با مقامات افغانستان و در عرصه های دیپلماسی عمومی و رسانه ای در افغانستان مورد استفاده قراردهد. در مقابل مباحث آماری و ارقامی اساتید ایرانی اساتید و نخبگان افغانستانی موضوعات اجتماعی پناهندگان را برجسته می کردند و با توجه نوع نگرشها و نگاههای اجتماعی به مهاجرین و پناهندگان افغانستانی در ایران این نوع نگرشها و نگاهها در جامعه ایران به افغانستانی ها را تبعیض آمیز دانسته این نگاه و رفتار اجتماعی ایرانیان را مورد نقد قرار می دادند. دوستان افغانستانی موارد متعددی از اعمال تبعیض را مطرح می کردند. در مقابل اساتید ایرانی ضمن قبول برخی موارد برخی دیگر را در حوزه قوانین کشور دانسته معتقد بودند که در همه کشورها بعضی قوانین وجود دارد که حقوقی را برای شهروندان خویش قایل می شود که نمی تواند همان حقوق را برای شهروندان خارجی اعطاء نماید. این بخش از مباحث از جمله بخشهای پرگفتگوی جلسات گفتگوها بود. یکی از اساتید ایرانی شرکت کننده در گفتگوها با توجه به روایتهای متفاوت و بعضا متضاد ایرانی ها از افغانها و افغانها از ایرانی ها این نکته را بیان داشت که در زندگی روزمره ما آن چه تعیین کننده است روایتها هستند نه واقعیتها، به موضوعی تحت عنوان اعتماد و بی اعتماد متقابل ایرانی ها و افغانها به یکدیگر پرداخت و با استناد به تحقیق انجام شده در این خصوص اظهار داشت که روایتهای موجود از بحث اعتماد متقابل مسیری مثبت و خوش بینانه ای طی نمی کند و چنانچه تدبیری در این خصوص اندیشیده نشود این مسیر می تواند به تهدیدی علیه منافع هر دو کشور منجر شود. از جمله بخشهای مهم دیگر گفتگوها پرداختن به این موضوع بود که آیا پناهندگان و مهاجرین فقط هزینه برای دولت ایران است یا آن که فرصتهایی هم درحضور مهاجرین و پناهندگان افغانستانی در ایران وجود دارد؟ درپاسخ به این سوال در کل نوعی توافق بین ایرانی ها و افغانستانی ها وجود داشت که حضور مهاجرین ایرانی نقش مثبتی در اقتصاد ایران داشته و برای افغانستان نیز در کنار اهمیت اقتصادی حضور مهاجرین در ایران مسیر انتقال علم و فناوری به افغانستان است. با آن که موضوع محوری گفتگوها مهاجرین بود ولی مانند هر جلسه دیگر درباره افغانستان موضوعات دیگری چون افراط گرایی ، تروریسم ، تکفیر ، امنیت ، مواد مخدر ، حضور نیروهای امریکایی ، نقش همسایگان در امنیت افغانستان و چندین موضوع دیگر مطرح شد ولی در کل گفتگوها به بحث محوری خود وفادار بود و بر آن محور حرکت می کرد. نا گفته نباید گذاشت که صحبتهای دوستان افغان هم از آمار و ارقام خالی نبود و اطلاعات قابل توجهی از شرایط کلی مهاجرین افغانستانی توسط رئیس واحد انسجام و هماهنگی امور مهاجرین افغانستان ارائه شد که در سخنرانی وی آمار عودت مهاجرین غیر قانونی افغانستانی از کشورهای مختلف از جمله ایران قابل توجه و به گونه ای نگران کننده بود. اطلاعات ارائه شده نشان دهنده این واقعیت تلخ است که تا زمان بهبود شرایط اقتصادی افغانستان مشکل مهاجرین غیر قانونی ادامه خواهد یافت و مرزها قادر نخواهد بود مانع مهاجرت نیازمندان اقتصادی گردد. از دیگر مطالب شایان توجه این دور از گفتگوها توجه به بعد بین المللی مهاجرت و پناهندگی است. در این بخش یکی از اساتید ایرانی با ارایه اماری از کمیسریای عالی پناهندگان ملل متحد اظهار داشت که اولا نباید موضوع پناهندگی و مهاجرت را یکی دانست و ثانیا نباید موضوع مهاجرت را به مساله ای بین ایران و افغانستان تقلیل داد بلکه باید موضوع مهاجرت را به عنوان یک مساله بین المللی دید و در جستجوی یافتن راه حل های کلان و بین المللی بود.در بخشی از آمار ارائه شده در سخنرانی این استاد ایرانی با اشاره به 6/65 میلیون مردم بی جا شده در سراسر جهان که 5/22 میلیون آن را مهاجرین کشورهای مختلف تشکیل می دهد گفته شد که سوریه ، افغانستان و سودان بیشترین تعداد مهاجرین را بخود اختصاص داده اند و این در حالی است که 5/5 میلیون مهاجر و پناهنده فلسطینی همچنان بالاترین تعداد پناهندگان را بخود اختصاص می دهد.همچنین گفته شد که روزانه 28300 نفر و به عبارتی دیگر 200 نفر درهر دقیقه به تعداد افراد بی جا شده و پناهنده و مهاجر در جهان اضافه می شود. جمع بندی مشخصی نمی توان ازگفتگوهای فرهنگی ایران و افغانستان ارائه نمود زیرا که اساسا هدف اصلی گفتگوها سیر راه است تا رسیدن به مقصد . گفتگوها برای ایجاد فضای مناسب برای تعاطی افکار است تا فرصت شنیدن قبل از گرفتن تصمیم افزایش یابد. گفتگوها فرصتی است برای شناخت خود در چشم دیگران . گفتگوهای فرهنگی ابتکار شایسته ای توسط اساتید و نخبگان علمی و فرهنگی ایران و افغانستان است که پنجره جدیدی را در کنار روابط رسمی دو کشور می گشاید و چشم انداز جدیدی را در افق دید تصمیم گیران قرار می دهد. امید آن است که مقامات رسمی در هردو کشور این ابتکار را فرصتی برای خود ببیند نه رقیبی برای دایره تصمیمات خود. منبع: خبرآنلاین   ]]> فرهنگ و هنر Fri, 08 Dec 2017 12:15:18 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/article/3462/گفت-وگوهای-کابل کنفرانس مشترک موسسه ایراس و بنیاد گورچاکوف در مسکو http://www.iras.ir/fa/doc/report/3461/کنفرانس-مشترک-موسسه-ایراس-بنیاد-گورچاکوف-مسکو موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) و بنیاد دیپلماسی عمومی الکساندر گورچاکوف برگزار می نمایند: جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه؛ همکاری‌های فرهنگی، انسانی و اجتماعی   زمان برگزاری: سه شنبه، 14 آذر 1396 (ساعت 9 الی 19) محل برگزاری: شهر مسکو، روسیه   سخنرانان افتتاحیه الکساندر ماریاسُف، سفیر سابق روسیه در ایران داوود کیانی، مدیر موسسه ایراس رومان نیکلایویچ، مدیر اجرایی بنیاد گورچاکف   پنل 1: همکاری‌های اجتماعی و فرهنگی میان ایران و روسیه رضا ملکی، رایزن فرهنگی ایران در روسیه ولادیمیر یورتایِف، استاد تاریخ روابط بین‌الملل دانشگاه دوستی ملل روسیه فرهاد پالیزدار، معاون امور بین‌الملل بنیاد سعدی اِراج بایف، رئیس شورای ملل روسیه بهرام امیراحمدیان، استاد دانشگاه تهران بِگیجانُویچ بایِف، پژوهشگر مسائل فرهنگی ایران   پنل 2: همکاری ایران و روسیه در حوزه دیپلماسی عمومی و رسانه‌های گروهی محمدعلی وکیلی، مدیرمسئول روزنامه ابتکار ماریننا بیلینکایا، شرق شناس آیدا سابالِوا، عضو فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران   پنل 3: همکاری در زمینه روس‌شناسی و ایران‌شناسی احمد پاکتچی، دانشیار دانشگاه امام صادق(ع) مارینا کامینِوا، دبیر علمی مرکز مطالعات کشورهای خاورمیانه و نزدیک انستیتوی شرق‌شناسی محسن شجاعی، رئیس دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه آزاد واحد تهران شمال یلِنا گلادکُوا، مدیر گروه زبان‌های هندواروپایی و آفریقایی پژوهشکده دولتی روابط بین‌الملل مسکو   پنل 4: همکاری ایران و روسیه در حوزه آموزش بهروز ابطحی، رایزن سابق علمی سفارت ایران در روسیه یلنا دونایوا، عضو ارشد مرکز مطالعات کشورهای خاورمیانه و نزدیک انستیتوی شرق شناسی الهه کریمی ریابی، استادیار دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران ماریا ماخانیکُوا، دبیر مطبوعاتی بنیاد «روسکی میر»   *** کنفرانس «ایران و روسیه؛ همکاری های فرهنگی، انسانی و اجتماعی» با سخنرانی کوتاه آقای رومان نیکلایویچ گریشنین از بنیاد دیپلماسی عمومی گورچاکوف آغاز شد. وی ضمن خوشامد گویی به حاضران، از برگزاری این کنفرانس ابراز خرسندی کردند. ایشان همچنین برگزاری دومین کنفرانس مشترک بنیاد گورچاکف و موسسه ایراس را به فال نیک گرفته و خواستار تدوام این گفتگوها و نشست ها شدند.   سپس جتاب آقای دکتر کیانی، رییس موسسه ایراس، با ابراز خوشحالی از برگزاری این کنفرانس به مشکلات ناشی از شناخت با واسطه در میان نخبگان و جامعه ایران و روسیه اشاره کردند و ابراز امیدواری کردند که این کنفرانس سنگ بنای تغییر این وضعیت باشد. اقای دکتر کیانی در بخش دیگری از اظهارات خود منافع سیاسی را در روابط ایران و روسیه بسیار قوی تر از منافع اقتصادی دانستند و گفتند که روابط سیاسی دو کشور در حال حاضر به بلوغ سیاسی رسیده است. به این معنی که دو کشور محدودیت های زکدیگر را درک می کنند و این نشان می دهد که به نطر نمی رسد روابط دو کشور شکننده باشد. با این حال اگر در هم تنیدگی اقتصادی بین دو کشور رخ ندهد تعمیق همکاری های فرهنگی دشوار است. وی همچنین به سه مشابهت سازنده بین دو کشور اشاره داشتند: نخست، مشابهت جعرافیایی به این معنی که روسیه یک کشوری اوراسیایی است و نه صرفا اروپایی یا آسیایی. در واقع، ایران هم اگرچه در آسیا واقع شده اما ابهامات جغرافیایی در تعریف منطفه ای آن وجود دارد؛ دوم، هردو کشور دارای چندگونگی قومی و دینی و فرهنگی هستند؛ و سوم، غربی ها با حصور یک روسیه قوی در اوراسیا و ایران قوی در منطقه خلیج فارس مخالفند. آقای الکساندر گیورگیویچ ماریاسوف سفیر سابق روسیه در تهران در سخنانی به ذکر این مطلب پرداخت که امروز رد پای ایران در سوریه و یمن و عراق دیده میشود که این مساله به خاطر دفاع از مرزها و کشور ایران بوده است. با این حال تاریخ چهل ساله انقلاب اسلامی ایران نشان می دهد که ایران برخلاف آمریکا هرگز حمله نظامی به هیچ کشوری نداشته است. ما امروز شاهد فشارهای متعدد بر روابط تهران و مسکو از سوی کشورهای غربی و برخی کشورهای منطقه هستیم؛ علیرغم این فشارها روابط سیاسی و تجاری دو کشور گسترش پیدا کرده که دیدارهای متعدد سران دو کشور و همکاری های دوجانبه اقتصادی و همکاری در مبارزه با تروریسم بین المللی و همین طور همکاری های نظامی در سوریه از نتایج مشخص این روابط است، از جمله دیدار اخیر روسای جمهور ایران و روسیه و ترکیه در سوچی از نتایج این گسترش روابط است. وی با اشاره به همکاری های مستمر دو کشور در زمینه مبارزه با مواد مخدر ابراز امیدواری کرد که روابط دو کشور در حوزه پارلمانی تقویت شود. آقای فرهاد پالیزدار، معاون بنیاد سعدی، در سخنانی به اهمیت توسعه فرهنگی اشاره و جایگاه زبان را در این زمینه مورد تاکید قرار دارند. وی اظهار داشت که بنیاد سعدی در راستای حمایت از آموزش زبان فارسی در خارج از کشور و آماده سازی متون و منابع در خارج از کشور فعالیت داشته است. ایشان به این نکته اشاره کرد که در بحث اموزش زبان آن گونه که اسناد نشان می دهد روس ها جلوتر هستند و حتی در قرن هجدهم سفرای پتر کبیر زبان فارسی را می آموختند. در ایران با تاسیس دانشگاه تهران به طور اکادمیک اموزش زبان روسی آغاز شد. وی همچنین به برپایی کلاس های اموزش زبان فارسی، المپیادهای زبان فارسی و اعزام برگزیدگان این المپیادها به ایران اشاره کرد و ابراز امیدواری کرد که این فعالیت ها توسعه یابد. معاون بنیاد سعدی در بخش دیگری از سخنان خود به این نکته اشاره کرد که ایران برای آنکه سلطه زبان انگلیسی را از بین ببرد تصمیم گرفته است زبان روسی را وارد آموزش مدارس کند که به این ترتیب بخشی از دانش آموزان نیز این زبان را قبل از ورود به دانشگاه یاد خواهند گرفت. ولادیمیر ایولنویچ، استاد تمام گروه تئوری و تاریخ روابط بین الملل دانشگاه دوستی ملل، محورهای اصلی همکاری را در حوزه همکاری های انسانی را بر اساس توافق نامه های امضا شده بین دو کشور در بحث آموزش، موسیقی، سینما، تئاتر، ورزش، گردشگری دانست. وی افزود تا قبل از سال ۲۰۱۵ همکاری های انسانی حول دانشمندان و دانشگاهیان ایرانشناس و روس شناس بوده است. وی با بررسی فضای اطلاعاتی ایران به صورت سایت های روس زبان افزود که خوشبختانه در سال های اخیر در این زمینه فضای اینترنتی مناسبی بوجود آمده است. درادامه وی روند توسعه توریسم در سال های اخیر را مورد بررسی قرار داد. در پایان با معرفی  ۱۰۰ سمبل  مشترک بین ایران و روسیه مشترکات فرهنگی این دو کشور را بر شمرد. بایف ایرج بگیجانویچ، رئیس شورای ملل سراسر روسیه، در ابتدا به معرفی کنگره ایرانی اقوام ایرانی زبان در منطقه نیژنی نوگوراد پرداخت و هدف اصلی فعالیت های این کنگره را تعامل نزدیک با سفارت و نهاد های ایرانی در راستای حفظ اقوام ایرانی و زبان فارسی و مقابله با بیگانه هراسی دانست. وی محورهای اصلی فعالیت را جهت کشف و مطالعه و توسعه اقوام فارسی زبان در نیژنی نوگوراد و غنای زندگی مردم ایرانی زبان منطقه و برنامه‌ های فرهنگی برای ترویچ المان های فرهنگی دانست. دیگر سخنران این کنفرانس آقای دکتر بهرام امیر احمدیان، استاد دانشگاه تهران، بودند که به مساله گردشگری به عنوان یک بخش مهم از اقتصاد اشاره داشتند که باید مورد توجه قرار گیرد. روسیه از دید ایران سه ویژگی دارد. سرزمین بزرگ؛ مردم جدی؛ و سرزمین رازآلود. در پنج ماه اول امسال (2017)، 2 میلیون و 159 هزار نفر از سایر کشورها وارد ایران شدند. در حالی که از ایران سه و نیم میلیون در پنج ماه اول سال به کشورهای خارجی سفر کردند. در میان کسانی که وارد ایران شدند حدود 8 هزار نفر روس بودند. در بررسی مشکلات موجود برای ورود گردشگران روس به ایران یکی مساله ویزا است که تسهیلات اخذ ویزا هنوز گسترش نیافته است. دوم شناخت مردم روسیه از ایران کم است. سوم سفر به ایران گران است. چهارم برند روسی و ایرانی را نتوانسته ایم تعریف کنیم که در میان مردم ایران و روسیه معرفی کننده توانایی های صنعتی و اقتصادی دو کشور باشد. دیگر اینکه راههای ارتباطی بین دو کشور بسیار کم است و برای مثال کشتی های مسافرتی و یا راه اهن نداریم. صمن اینکه راههای ارتباطی مستقیم بین استانهای ایران و روسیه نداریم. آقای دکتر رضا ملکی، رایزن فرهنگی ایران در روسیه، در سخنان خود به این نکته اشاره داشتند که شکل دادن یک نوع دیپلماسی مشترک می تواند به حال مشکلات منطقه ای و بین المللی موثر باشد. ایشان اظهار داشت برای انکه بتوانیم از ظرفیت های هر دو کشور در سطح بین المللی و منطقه ای استفاده کنیم باید در سه لایه یک برنامه و نقشه راه تنظیم کنیم. در سطح دوجانبه باید توجه داشت که ایران نمی تواند به تنهایی تصویری مناسب از خود ایجاد کند. برای این منطور ما نیاز به کمک روسیه داریم و در مورد شناساندن روسیه جدید در ایران نیز باید از سمت ایران کمک شود. بنابراین ما به یک دیپلماسی فرهنگی مشترک و متقابل نیاز داریم تا مردم ما درک درستی از یکدیگر داشته باشند. برای این دیپلماسی در سطح دوجانبه ما به ابزارهایی مثل رسانه، فضای مجازی، گردشگری و ادبیات و عیره نیاز داریم. در سطح منطقه ای دیپلماسی عمومی مشترک می تواند به ایجاد یک گفتمان منطقه ای منجر شود. این منطقه شامل اسیای مرکزی، قفقاز و اسیای غربی می شود. در منطقه ما به همزیستی مذاهب، اقوام، و مبارزه با افراط گرایی ها در این حوزه ها نیاز داریم. در سطح بین المللی هم ما مورد تهاجم فرهنگی هستیم که تلاش می کنند تصویری نادرست از ایران و روسیه ارائه کنند و نیز ارزشهای مشترک خود را تحمیل کنند. بنابراین ما باید ارزشهای مشترک خود را تعریف و حتی به دستور کارهای بین المللی تحمیل کنیم. به این ترتیب روابط دو کشور پایدار می شود. در پنل دوم که دقایقی قبل آعاز شد سخنران اول جناب آقای ولادیمیر ساژین بودند. وی در بیان اهمیت دیپلماسی عمومی در روابط دو کشور به این نکته اشاره کرد که دیپلماتها و نمایندگان رسمی سیاسی در یک کشور در چارچوب خاصی محصور هستند و به عنوان نمایندگان سیاسی یک کشور باید در حوزه مشخصی اقدام کنند. اما در دیپلماسی عمومی شرایط کار راحت تر است. در حال حاضر نقش دیپلماسی عمومی در روابط دو کشور افزایش یافته است. برای مثال در سال 2017 من در 15 کنفرانس مشترک در شهرهای مختلف ایران و روسیه شرکت کردم و فارغ از موصوعات مختلف مطروحه، "ایران" همیشه در این کنفرانس ها مورد بحث بوده است. این برنامه ها با مشارکت فعال نهادهای غیر دولتی دو کشور بوده و در سمت ایران بنیاد گورچاکف در تبیین مبانی دیپلماسی عمومی سهم مهمی داشته است. اما یک مشکل در این میان قابل توجه است و آن اینکه اطلاع رسانی در مورد پروسه روابط دوجانبه از طرف هر دو کشور ضعیف است. در واقع اگرچه شناخت از ایران در میان نخبگان، سیاستمداران و کارشناسان روسی وجود دارد، اما در میان توده های مردم شناخت ناچیزی نسبت به ایران می بینیم. برای مثال بسیاری تصور می کنند در ایران علم، فرهنگ و صنعت وجود ندارد. علت این امر تسلط منابع غربی بر فضای اطلاع رسانی است. حتی افراد تحصیل کرده در روسیه اغلب تصور می کنند تنها آرزوی ایران ساخت بمب اتم و یا تشکیل امپراتوری شیعه است. در بهترین حالت انها زمانی به ایران توجه می کنند که رویداد مهمی در سطح بین المللی با محوریت ایران رخ دهد؛ مثل برجام! در ایران نیز برداشت از روسیه کماکان مبتنی بر شرایط شوروی است. یکی از دلایل این امر تعداد ناچیز روزنامه نگاران دو کشور در کشور مقابل است. برای مثال در ایران تنها یک روزنامه نگار دائم از خبرگزاری تاس وجود دارد که عملکرد وی نیز توسط عوامل مختلف محدود می شود. اما اگر روزنامه نگاران متعدد از دو کشور در کشور مقابل حضور داشته باشند و آزادانه فعالیت کنند قطعا روابط بهتر و مثبت تر پیش می رود. چنانچه رسانه های گروهی دو کشور عینی و واقعی رفتار کنند، روابط دو کشور به سطح استراتژیک نزدیک خواهد شد. آقای محمدعلی وکیلی، نماینده محترم مجلس شورای اسلامی و مدیرمسئول روزنامه «ابتکار» روابط دیپلماسی ایران و روسیه را به سه مرحله تاریخی روسیه تزاری، دوران اتحاد جماهیر شوروی و دوران فدراسیون روسیه تقسیم بندی کرد و خاطر نشان کرد در تمام این سه مقطع رسانه ها علیرغم محدودیت زمانی و تکنولوژی تاثیر گذار بودند. وکیلی خاطر نشان کرد مساله ای که اکنون با آن دست به گریبان هستیم محصول القای تفکرات منفی در مورد دو کشور در دوران قبل از انقلاب ایران است که چهره ناخوشایندی از ایران در تفکرات جامعه کنونی روسیه و همچنان برعکس برجای گذاشته است .به عنوان مثال تصویری از ایران به عنوان کشوری غیر متمدن و روسیه به عنوان کشوری سلطه گر و طماع به خاک ایران در رسوبات تفکرات مردم دو جامعه وجود دارد. وکیلی تاکید کرد اگرگرایش قدرت به شرق برای روسیه یک استراتژی بلند مدت است می بایست بلوکی رسانه ای با محوریت روسیه و ایران شکل گیرد. وکیلی تاکید کرد بایستی تحولی در پارادیم حاکم بر ذهنیت ایرانیان و جامعه روسیه صورت گیرد و قدرت سخت به سمت قدرت نرم یا رسانه ای تغییر کند. وکیلی تاکید کرد بایستی روابط فریز شده در هرم قدرت سیاسی به جامعه تزریق شود و هرم قدرت از پایین به بالا بازتعریف شود. وی هم بدلیل همجواری و هم جبر زمان سرنوشت منافع ملی روسیه و ایران را در هم گره خورده دانست و تاکید کرد هر اقدامی برای نزدیک کردن روابط دو کشور بدون از بین بردن رسوبات ذهنی مردم دو کشور تاثیر گذار نخواهد بود. خانم مارینا باریسُونا بیلینکایا شرق شناس و عرب شناس به تصویر ایران در رسانه های روسیه توجه کرد. وی در ابتدا این نکته را یاداوری کرد که در بررسی خود رسانه های روس زبان را مدنظر قرار داده است و نه فقط رسانه های روسیه را. برای مثال در کشورهای اسیای مرکزی، اسراییل و یا قفقاز نیز رسانه های روس زبان وجود دارند. وی گفت در فاصله اول ژانویه تا 4 دسامبر سال جاری کلمه ایران در فضای روس 300 هزار بار تکرار شده است. برای مقایسه بتید گفت که نام عربستان سعودی 250 هزار بار تکرار شده و یا نام چین حدود 40000 بار تکرار شده است. در این میان سیاست های منطقه ای ایران بسیار مهم است. برای مثال بعد از کشته شدن علی عبداله صالح در یمن در روزنامه کامرسانت چنین بیان شد که کشته شدن وی در ادامه حوادث ناگوار در یمن است؛ زمانی که بسیاری از مخالفان وی با تکیه بر ایران مخالفت خود را ابراز می کردند و چرخش اخیر وی نوعی شکست ژئوپولیتیک برای ایران بود. اینکه اطهار نطر مزبور چقدر درست است جای بحث دارد اما نهم نحوه انعکاس خبر است. به هر حال هر بار از ایران مطلبی منعکس میشود اغلب در مورد حوادث منطقه است. یا برای مثال در رسانه های اصلی روسیه به مساله همکاری ایران و روسیه در سوریه از این منظر پرداخته می شود که ایران و روسیه در سوریه همکاری می کنند یا رقابت. البته اکثرا رسانه های روسیه تلاش می کنند چهره ایران را تخریب نکنند اما به هر حال مایل به جذب مخاطب نیز هستند. این در حالیست که روابط دو کشور بیشتر نیاز به نطرات کارشناسی دارد و نه زورنالیستی. بحث اخبار اول در سایت یاندکس اهمیت زیادی دارد چون بسیار پربازدید است. در مورد اخباری که مطرح شده شامل موارد زیر است: زلزله، پیشرفت دارویی ایران، فعال شدن ایران در کریدور شمال جنوب، سرمایه گداری چین در ایران و موارد دیگر. از سوی دیگر روسها در مورد ایران چه مواردی را سرچ می کنند؟ ترانه های ایرانی، شاهزاده های ایرانی قاجار، ایران در نقشه جهان، جمعیت ایران، کارگردانان و بازیگران و فوتبالیستهای ایرانی، انقلاب ایران. پس موصوعات عمیق فرهنگی و تاریخی زیاد مطرح نیست. وی با اشاره به یک نظر سنجی که در فضای فیس بوک انجام داده است گفت که از مخاطبان خواسته است سه یا چهار کلمه که با شنیدن کلمه ایران به یاد می آورند را بگویند. مشارکت کنندگان در این نظرسنجی بین 14 تا 70 سال داشتند و از شهرهای مختلف روسیه و حتی انریکا بودند. کلمات مزبور به ترتیب فراوانی عبارت بودند از: فرش، پرسیا، جنگ و درگیری و مقابله، نفت و گاز، اسلام و مسلمان و شیعه، مدهب، دین، تهران، کنفرانس 1943، حجاب، نقاب، پوشیه، امام خمینی، گریبایدوف، خیام، انار، کباب و... . به طور خلاصه می توان گفت که با طرح این سوال مشخص شد که توجه مردم بیشتر به تاریخ است و مسایل روزمره. در خاتمه باید اشاره کنم که با توجه به این شرایط می توان گفت که در حال حاصر شانس برای ایجاد پلهای جدید و از بین بردن برداشتهای منفی در روابط دو کشور وجود دارد. سوبولوا آیدا سرگییویونا، عضو فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران، خبرنگار رادیوی روسی «صدای ایران» سخنرانی خود را با موضوع «همکاری ایران و روسیه در حوزه دیپلماسی عمومی و رسانه‌های گروهی» ایراد نمود. وی تاریخ روابط ایران و روسیه را به بیش از ۵۰۰ سال دانست. وی دیپلماسی عمومی را مبحثی ارزشمند و ابزاری مهم برای هر کشوری در عصر رسانه ها دانست. وی جامعه ایران را جامعه بازی دانست و این مقطع زمانی را مقطعی خاص در دیپلماسی عمومی دو کشور دانست و خاطر نشان کرد که وظیفه اصحاب رسانه ایران و روسیه این است که تصویر مثبتی از دو کشور در ذهن مخاطبان خود بسازند. وی روابط ایران و روسیه در حوزه دیپلماسی عمونی را چند جانبه دانست. خبرنگار رادیو روسی گفت نزدیکی فرهنگی بین ایران و روسیه در حوزه دیپلماسی عمومی در رسانه ها مشهود و روشن است. سوبولوا آیدا سرگییویونا عملکرد نمایندگان فرهنگی ایران در رایزنی فرهنگی ایران در روسیه در بحث دیپلماسی عمومی را بسیار خوب ارزیابی کرد و گفت سایت اینترنتی ایران سیودنیا سایتی پرطرفدار است که طراحی زیبایی دارد.وی سپس اشاره ای به تاریخچه روابط فرهنگی ایران و روسیه در حوزه رسانه داشت و در پایان ابراز امیدواری کرد این همکاری ها هر چه بیشتر ادامه داشته باشد. پنل سوم با سخنرانی آقای دکتر احمد پاکتچی استاد دانشگاه امام صادق شروع شد. وی در مقاله خود مشکلات و محدودیت های ترجمه رو مورد اشاره قرار داد و اینکه در ترجمه اعم از زبان روسی و یا سایر زبانها به فارسی تا چه حد واقعیت های متن مورد نظر و یا منظور نویسنده منتقل می شود. مثلا کلمه روسی Мышление. این کلمه را در فارسی می توان هم به عنوان "فکر" و هم به عنوان "ذهن" ترجمه کرد. در حالیکه در برخی از متون فارسی این کلمه حتی به عنوان فرهنگ ترجمه شده است. یا عبارت Мышление и Речь که به عنوان اندیشه و زبان ترجمه شده است. در حالیکه این دو کلمه تنها بیانگر نتیجه است و نه فرآیند. در واقع بهتر بود این دو کلمه به عنوان اندیشه ورزی و یا گفتار ترجمه می شدند. وی اشاره کرد که این موارد تنها برای نمونه بوده و راه را برای تحقیقات بیشتر در این حوزه می گشاید. سخنران بعدی جناب آقای دکتر محسن شجاعی بودند که وضعیت روسیه در افکار عمومی ایرانی ها را مورد بررسی قرار داد. وی در ابتدا به قدمت روابط دو کشور اشاره کرد و اینکه حتی در شاهنامه فردوسی نیز به کلمه روس اشاره شده است. ابن خرداد به نیز در کتب خود اشاره کرده که تاجرانی از روسیه از طریق رودخانه ولگا به دریای جرجان سفر می کنند که در شمال ایران واقع است. اولین سفارت از روسیه تزاری در قرن شانزدهم به فارس سفر کردند و از آن زمان مساله کیفیت روابط دو کشور همواره مطرح بوده است. این در حالی است که طی قرون متمادی بین نخبگان ایرانی یک تصور منفی از روسیه شکل گرفت که تحت تاثیر مسائلی از جنگ های قرن نوزدهم دو کشور تا مساله اس 300 را شامل می شود. اقای دکتر شجاعی در ادامه به این مساله اشاره کرد که روابط دو کشور باید منوط به وضعیت سیاسی نباشد. برای مثال روابط فرانسه و آلمان علیرغم روابط خصمانه در خلال جنگ جهانی دوم و حتی پس از صلح در حال حاضر در سطح بسیار بالایی قرار دارد. این امر نتیجه نه تنها تلاشهای دولتی؛ بلکه تلاشهای نهادهای غیر دولتی است. برای مثال در سال 2002 موسسه ایراس و گروه روسیه شناسی دانشگاه تهران تاسیس شدند که نقش مهمی در شناسایی روسیه در ایران دارند و با تلاش جناب اقای دکتر سنایی سفیر فعلی ایران در روسیه ایجاد شدند. بنابراین در نهایت برای روابط نزدیکتر بین دو کشور باید از ظرفیت های جامعه مدنی استفاده کرد. کامینِوا مارینا ساموئیلُونا، دبیر علمی مرکز مطالعات کشورهای خاورمیانه و نزدیک انستیتوی شرق‌شناسی آکادمی علوم روسیه، به عنوان دیگر سخنران، «تاریخ توسعه روابط فرهنگی- زبانی ایران و روسیه» در ابتدا خاطر نشان کرد با توجه به مطالب ارائه شده در کنفرانس سعی می کند مطالب خود را از منظر ایران شناسان در روسیه مطرح خواهد کرد. وی گفت بر اساس اسناد تاریخی بدست آمده آغاز تاریخ روابط فرهنگی بین ایران و روسیه مربوط به دوران هخامنش است. اما جنبش های اصلی به اوایل قرن ۱۸ و ۱۹ بر می گردد. وی گفت اولین گام ها در حوزه هنر و اقتصاد و توسعه زبان فارسی در روسیه  را چند اثر ادبی قرن ۱۷ به چشم می خورد. دبیر علمی مرکز مطالعات انستیتوی شرق شناسی شکوفایی این روابط را در دوران پتر کبیر دانست زمانی که پتر اول بدلیل ضروری دانستن زبان فارسی ۵ نفر را برای یادگیری این زبان فرستاد. پس از آن در اوایل قرن ۱۸ دوباره این روابط مورد توجه قرار گرفت و آموزش زبان فارسی و فلکلور ایرانی از سر گرفته شد که زبان شناسان روس سهم ارزنده ای در این زمینه داشتند. در دوران شوروی جغرافیای تدریس زبان فارسی از مسکو و سنپترزبورگ به قفقاز گسترش پیدا کرد ومباحث تخصصی تری از جمله دستور زبان،فنوتیک، اصطلاحات زبان فارسی و... مورد بررسی قرار گرفتند. در دوران شوروی غیر از مسکو و لینینگراد در آسیای مرکزی از جمله تاجیکستان و ماورای قفقاز کتاب های دستور زبان فارسی به روسی تنظیم شد که تا حال حاضر نیز این روند ادامه دارد. ایشان در پایان فعالیت های ایرانشناسان روس در زمینه چاپ کتاب های ارزنده در روسیه و حمایت ایران و تقدیر و چاپ این آثار در ایران را بر شمرد. در ادامه آقای الکساندر ولادیمیرویچ کاراتیشف در مورد دبیرخانه انجمن مدرسین زبان و ادبیات روس، اتحادیه بین المللی اساتید زبان و ادبیات روس توصیحاتی ارائه داد. وی اطهار کرد که اتحادیه زبان روسی اولین بار پنجاه سال قبل به ابتکار روسیه شناسان فرانسه، جمهوری چک و آلمان در پاریس تاسیس شد. اعضای این نهاد از 70 کشور جهان هستند و بیش از 200 عصو دارد که البته ایران در میان انها نیست. این عضویت می تواند به صورت شخصی و یا گروهی باشد. برای مثال مراکز اموزش زبان روسی و یا دانشکده های مرتبط. این نهاد تاکنون 13 کنگره روسیه شناسی برگزار کرده که بین هزار تا هزارو دویست شرکت کننده داشته است. و در سال 1990 حتی 3000 شرکت کننده داشت. در این کنگره ها روسیه شناسی معاصر، روشهای تدریس زبان روسی، تدوین کتابهای درسی و موارد دیگر بررسی می شود. این نهاد همچنین با بنیاد روسکی میر همکاری های گسترده دارد. موصوعات کنفرانس های مزبور بنا بر نیاز کشور برگزار کننده کنفرانس و بررسی ان از سوی کارشناسان نهاد ما تعیین می شود. اقدام بعدی ما اموزش زبان روسی برای تربیت کادر در پروژه های بین المللی است. مثلا در حوزه های انرژی،  لجستیک، اقتصاد و غیره میتوانیم کادرهایی را تربیت کنیم تا در برقراری ارتباطات تجاری موثر باشند. همچنین ما در سالهای اخیر با بنیاد روسکی میر در تاحیکستان کتابهای اموزش زبان روسی را با فرهنگ قومی و منطقه ای هماهنگ کردیم. بنابراین می توان در همین زمینه ها با ایران نیز همکاریهای را تعریف کرد. موخوویکووا ماریا نیکلایونا، دبیر مطبوعاتی بیاد «روسکی میر»  گفت در این کنفرانس تلاش مشترکی شده است جهت تقویت روابط ۲ کشور بخصوص در حوزه ایرانشناسی. وی توضیح مختصری در مورد فعالیت های مرکز روسکی میر ایراد کرد و گفت روسیه شناسان ایران مهمانان پیوسته و همکاران دائمی ما هستند. وی گفت در حال حاضر در ۱۱ دانشگاه در ایران زبان روسی تدریس می شود و گروه زبان روسی دانشگاه تهران قدمت ۷۰ ساله دارد در ادامه وی با اشاره‌ به گرایش ها و گروه های آموزشی مختلف در دانشگاه های ایران که با گرایش های ترجمه ،ادبیات و آموزش فعالیت می کنند افزود که این مرکز آماده همکاری جهت برنامه های دانش افزایی دارد. وی گفت به تازگی اتاق زبان روسی در دانشگاه فردوسی مشهد تاسیس شده است و این مرکز آماده است که فعالیت مشترکی با مراکز و دانشگا های داخل ایران جهت اعزام استاد زبان روسی با حمایت مالی روسکی میر داشته باشد. شروع پنل چهارم و آخر با سخنرانی اقای دکتر ابطحی رایزن علمی سابق ایران در روسیه و استاد دانشگاه شهید بهشتی بود. وی چند اصطلاح را مورد بررسی کرد. نخست دیپلماسی علمی به این معنی که زمانی که علم بدون مرز کار می کند به ان دیپلماسی علمی می گویند. اصطلاح بعدی تبادل دانشجو به صورت بین المللی است؛ یعنی فقط تبادل دانشجو را به دو دانشگاه محدود نکنیم. و دیگر اینکه زمانی که دانشجو سفر می کند این مهم است. زیرا هم سود اقتصادی دارد و هم ارتباط افراد موجب توسعه روابط فرهنگی و گفتگوی تمدنها می شود. وی سپس به بیان مزیتها و مشکلات نظام های اموزشی ایران و روسیه پرداخت و دشواری زبان روسی رایکی از مشکلاتی دانست که موجب میشود تحصیل در روسیه کیفیت کافی را نداشته باشد. نحوه امتحانات، پروسه اداری سخت، قوانین سخت مهاجرت و ارتباط غیر مستقیم و ضعیف بین اساتید و دانشجویان دکترا از دیگر مشکلات موجود است. که موجب میشود برخلاف سیستم غربی پذیرش دانشجوی دکترا از سوی روسیه دولتی و در نتیجه فاقد نتایج مورد انتظار باشد. دکتر ابطحی همچنین به تفاوتهای سیستم اموزش عالی دو کشور اشاره کرد و اینکه موتور محرکه نطام اموزش عالی در ایران رشته های پزشکی است و بعد شیمی و فیزیک؛ در حالیکه در روسیه این محور را رشته فیزیک تشکیل می دهد. در نتیجع این رشته های محوری در ایران با هم کاملا هماهنگ هستند. نکته اخر مورد اشاره در این مبحث آن بود که طرف ایرانی جدیت خود را در حوزه همکاری علمی نشان داده است و با اعطای بورس دانشجویان ایرانی را به روسیه می فرستد. در حالیکه روسیه تنها به جذب دانشجو از ایران می پردازد که هدف ان نیز کسب درآمد است و این در حالی است که این روند باید اصلاح شود. در ادامه، خانم دکتر الهه کریمی نیز در مورد همکاریهای دانشگاهی دو کشور بر این مساله تاکید کرد که باید به غیر از همکاری و ارسال دانشجو در حوزه زبان به سایر حوزه ها نیز پرداخت. مثلا در روسیه علوم طبیعی و فضانوردی قوی است. در ایران هم حوزه علم مثلا علوم پزشکی و علوم انسانی در مواردی دارای کیفیت بسیاری هستند. ولی مشکل ان است که ثبت مقالات مندرج در مجلات علمی روسیه در ایران بسیار دشوار است. و نیازمند درخواست رسمی از وزارت علوم ایران است. در حالیکه در ایران مجلات علمی به زبان روسی وجود ندارد و پزوهشگران ناگزیر از جاپ مقالات خود در مجلات روسی هستند. آخرین سخنران کنفرانس امروز اقای پالیشوک بودند که به همکاری های آموزشی و دانشگاهی بین دانشگاه زبانشناسی مسکو و دانشگاه علامه طباطبایی پرداخت. وی گفت رشته های مطالعات منطقه ای و زبان شناسی دو رشته مورد بحث برای همکاری دو دانشگاه هستند. بنا بر این طرح قرار است کارشناسی ارشد مشترکی بین دو دانشگاه تعریف شود که دانشجویان بر اساس ان یک سال در روسیه و یک سال در ایران تحصیل کنند و دو دیپلم اخذ کنند. همچنین برنامه های تبادل دانشحو و تبادل اساتید از دیگر زمینه های همکاری مشترک خواهد بود. در عین حال دیپلم دانشجویانی که در ایران در رشته زبان فارسی تحصیل می کنند از جانب روسیه پذیرفته نمی شود که این نکته منفی در روابط دو کشور است.   ]]> فرهنگ و هنر Tue, 05 Dec 2017 08:09:57 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/report/3461/کنفرانس-مشترک-موسسه-ایراس-بنیاد-گورچاکوف-مسکو کنفرانس «جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه؛ همکاری های فرهنگی، انسانی و اجتماعی» http://www.iras.ir/fa/doc/article/3460/کنفرانس-جمهوری-اسلامی-ایران-فدراسیون-روسیه-همکاری-های-فرهنگی-انسانی-اجتماعی یادداشت سردبیر: موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) و بنیاد دیپلماسی عمومی الکساندر گورچاکوف در تاریخ 14 آذر 1396 کنفرانس مشترکی با عنوان «ایران و روسیه؛ همکاری های فرهنگی، انسانی و اجتماعی» در شهر مسکو برگزار خواهند کرد. نویسنده که خود نیز یکی از سخنرانان این همایش است، در این نوشتار به تبیین اهمیت دیگر ابعاد مغفول در حوزه روابط دوجانبه ایران و روسیه همچون روابط علمی-دانشگاهی، رسانه ای، گردشگری، فرهنگی و ... پرداخته است.       روابط ایران و روسیه در سال های اخیر گسترش چشمگیری داشته است و این افزایش مناسبات در حوزه های مختلف مشهود می باشد. به نظر می رسد کارشناسان روابط دو کشور بیشتر از منظر سیاسی، امنیتی و استراتژیک روابط دوجانبه ایران و روسیه را بررسی می کنند. در سال های اخیر و به مدد افزایش فعالیت های رایزنی فرهنگی کشورمان در روسیه و همچنین اعزام رایزن فرهنگی روسیه به ایران، به مقوله فرهنگ نیز در روابط دو کشور البته نه در سطح موارد بالا، پرداخته می شود. در حوزه اقتصاد نیز تلاش های گسترده ای برای افزایش تراز تجاری دو کشور صورت می گیرد. این بدان معنی است که همکاری های آموزشی و دانشگاهی، انسانی و اجتماعی در میان اولویت های ارتباطات ایران و روسیه جایگاه چندانی ندارند.   از آنجایی که بخش اعظمی از پژوهش های موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) مرتبط با کشور روسیه است، این موسسه با همکاری بنیاد دیپلماسی عمومی آلکساندر گارچاکوف با برگزاری کنفرانس «جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه؛ همکاری های فرهنگی، انسانی و اجتماعی» قصد دارد تا روابط ایران و روسیه را بررسی نماید و به آسیب شناسی روابط دو کشور در حوزه های آموزشی و دانشگاهی، گردشگری، رسانه ای، فرهنگی–اجتماعی، ایرانشناسی و روسیه شناسی بپردازد. هدف اصلی برگزارکنندگان کنفرانس، بررسی راههای بهبود شناخت دو کشور از یکدیگر و تجزیه و تحلیل چگونگی گسترش مناسبات و افزایش فهم متقابل می باشد.   بسیاری از متفکران و متخصصان معاصر بر اهمیت فرهنگ و روابط انسانی در روابط جهانی و بین‌المللی تأکید نموده و تغییر ماهیت روابط بین‌المللی و سیاست جهانی را از رویکرد نظامی و اقتصادی به رویکرد فرهنگی، ویژگی بارز جهان امروز دانسته‌اند. عده‌ای بر نقش‌آفرینی مقوله فرهنگ و روابط انسانی در ایجاد درک صحیح و متقابل و تأثیر آن بر روابط سیاسی و اقتصادی صحه می‌گذارند. در این نوشتار کوتاه، نگاهی به روابط آموزشی، انسانی و اجتماعی ایران و روسیه خواهیم داشت.   جایگاه روابط دانشگاهی در گسترش روابط دو جانبه بر کسی پوشیده نیست و توسعه روابط علمی بین نخبگان و سازمان های مردم نهاد نیز در کنار توسعه روابط سیاسی و اقتصادی دو کشور بسیارحائز اهمیت است. در سالهای اخیر و به مدد گسترش مناسبات سیاسی ایران و روسیه و افزایش همگرایی در مسائل منطقه ای و جهانی از جمله در مورد مساله سوریه، روابط دو کشور در زمینه های دیگر نیز شاهد رشد و توسعه بوده است و یکی از این حوزه ها روابط دانشگاهی دو کشور می باشد.   در حال حاضر توسعه روابط دانشگاهی، توجه به نظام دانشگاه محور و توسعه علمی در ایران و روسیه اهمیت این نشست‌ها را مشخص می‌کند. باید اذعان کرد ایران و روسیه با وجود نزدیکی جغرافیایی، ‌رابطه تاریخی و وجوه متعدد قرابت فرهنگی و ارتباطات و تبادل علمی مناسبی نداشتند. اولین و یا مهم ترین گام در حوزه روابط دانشگاهی در چند سال اخیر را می توان امضای یادداشت تفاهم ایجاد اتحادیه مؤسسات آموزش عالی جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه توسط رؤسای دانشگاه تهران و دانشگاه دولتی مسکو ذکر کرد. این یادداشت تفاهم با اهدافی چون تسهیل تبادل دانشجویان و اساتید، طراحی و اجرای برنامه های آموزشی مشترک، اجرای تحقیقات آکادمیک مشترک و سازماندهی کنفرانس های مشترک بین طرفین به امضا رسید. به نظر می رسد تشکیل چنین اتحادیه ای زمینه ساز تقویت و تعمیق همکاری های علمی و آکادمیک دو کشور باشد. هم چنین در این نشست، یادداشت تفاهم دانشگاه دولتی مسکو و دانشگاه شهید بهشتی برای ایجاد مرکز علمی لامانوسف در دانشگاه شهید بهشتی و ایجاد مرکز علمی رازی در دانشگاه دولتی مسکو امضا شد.   روابط آکادمیک پایدار بیش از آنکه ماهیت اداری داشته باشد، مبتنی بر روابط انسانی متخصصین است و چنین روابطی با شناخت، مکاتبه، رفت‌وآمدهای استادان و دانشجویان، خصوصا تحصیلات تکمیلی دوطرفه میسر خواهد بود. با توجه به اراده سیاسی بر توسعه همه‌جانبه روابط در سطح رهبران و مدیران کلان دو کشور از جمله مناسبات علمی، فناوری و دانشگاهی لازم است تصمیمات جدی پیشبرد این اندیشه‌های راهبردی و شناخت موانع و طرق رفع آن گرفته شود.   یکی از نتایج مهم و مورد انتظار در روابط بین دانشگاهی تولید مشترک مقالات و انتشارات است که نقش مهمی در رده‌بندی بین‌المللی دانشگاه‌ها دارد. در این راستا فرصت‌های شش ماهه برای دانشجویان دکتری و انتخاب اساتید راهنمای مشترک و ایجاد شبکه‌های تحقیقاتی برای انشارات مجلات علمی مشترک و متقابل برای آنها مفید است.   مسئله مهم دیگری که در گسترش مناسبات دانشگاهی و افزایش تبادل و اعزام دانشجو نقش بسزایی دارد، نظام تایید مدارک تحصیلی در کشور مقابل و رتبه بندی دانشگاه های خارجی در ایران و روسیه است. تجربه افزایش معنادار تعداد دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در روسیه پس از تغیر نظام رتبه بندی وزارت علوم و گنجانده شدن نام چند دانشگاه معتبر روسی در رشته های پزشکی و دندان پزشکی، موید اهمیت فراوان سازوکارهای قانونی در رشد و توسعه روابط دانشگاهی دو کشور است. اکنون با توجه به نتایج نشست‌های برگزار شده و آشنایی نسبی دانشگاه‌های ایران و روسیه و شروع همکاری‌های فیمابین، لازم است همکاری‌ها توسعه یابند و عمیق‌تر شوند. همکاری و حمایت نهادهای دولتی مرتبط با صنعت نیز به تسریع و تسهیل روابط دانشگاهی کمک خواهد نمود.   همچنین در بخش دیگری از این کنفرانس ایرانشناسان و روسیه شناسان معاصر دیدگاه های خود را پیرامون وضعیت کنونی ایرانشناسی در روسیه و روسیه شناسی در ایران، چالش های موجود در مسیر توسعه رشته های مذکور در دو کشور و راهکارهای درک صحیح و درست ایران و روسیه از یکدیگر ارائه می نمایند. لازم به ذکر است بیش از ده سال از آغاز به کار گروه مطالعات روسیه در دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی ارشد می گذرد.   در کنفرانس «جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه؛ همکاری های فرهنگی، انسانی و اجتماعی» در حوزه روابط دانشگاهی محورهای زیر بررسی می گردد: * جایگاه روابط دانشگاهی در گسترش روابط دو جانبه * تاریخچه روابط دانشگاهی میان دو کشور * وضعیت روابط دانشگاهی میان دو کشور * چشم انداز روابط دانشگاهی میان دو کشور * راهکارهای افزایش روابط دانشگاهی میان دو کشور   همچنین با توجه به اهمیت فراوان گردشگری در توسعه روابط انسانی، در بخشی مجزا سخنرانی هایی پیرامون نقش گردشگری در گسترش روابط دو جانبه، وضعیت گردشگری میان دو کشور و چشم انداز مناسبات میان دو کشور با تکیه بر صنعت گردشگری ارائه می شود.   یکی دیگر از مواردی که در حوزه روابط انسانی کشورها می توان به آن پرداخت، جایگاه رسانه ها در گسترش روابط دو جانبه کشورهاست. محققان ایرانی و روسی وضعیت ارتباطات رسانه ای دو کشور، چشم انداز گسترش روابط رسانه ای و راهکارهای افزایش روابط میان رسانه های ایران و روسیه را مورد ارزیابی قرار خواهند داد.   امید است که نظرات کارشناسان شرکت کننده در این کنفرانس تاثیر مثبتی در توسعه روابط انسانی و اجتماعی دو کشور داشته باشد و مورد استفاده نهادهای مسئول قرار گیرد.       نویسنده: دکتر الهه کریمی ریابی، استادیار گروه مطالعات روسیه دانشگاه تهران         ]]> فرهنگ و هنر Mon, 04 Dec 2017 13:32:06 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/article/3460/کنفرانس-جمهوری-اسلامی-ایران-فدراسیون-روسیه-همکاری-های-فرهنگی-انسانی-اجتماعی کنفرانس مشترک موسسه ایراس و بنیاد گورچاکوف در مسکو http://www.iras.ir/fa/doc/news/3457/کنفرانس-مشترک-موسسه-ایراس-بنیاد-گورچاکوف-مسکو موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) و بنیاد دیپلماسی عمومی الکساندر گورچاکوف برگزار می نمایند: جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه؛ همکاری‌های فرهنگی، انسانی و اجتماعی   زمان برگزاری: سه شنبه، 14 آذر 1396 (ساعت 9 الی 19) محل برگزاری: شهر مسکو، روسیه   سخنرانان افتتاحیه الکساندر ماریاسُف، سفیر سابق روسیه در ایران داوود کیانی، مدیر موسسه ایراس لئونید دراچِوسکی، مدیر اجرایی بنیاد گورچاکف   پنل 1: همکاری‌های اجتماعی و فرهنگی میان ایران و روسیه رضا ملکی، رایزن فرهنگی ایران در روسیه ولادیمیر یورتایِف، استاد تاریخ روابط بین‌الملل دانشگاه دوستی ملل روسیه فرهاد پالیزدار، معاون امور بین‌الملل بنیاد سعدی اِراج بایف، رئیس شورای ملل روسیه بهرام امیراحمدیان، استاد دانشگاه تهران بِگیجانُویچ بایِف، پژوهشگر مسائل فرهنگی ایران   پنل 2: همکاری ایران و روسیه در حوزه دیپلماسی عمومی و رسانه‌های گروهی محمدعلی وکیلی، مدیرمسئول روزنامه ابتکار ماریننا بیلینکایا، شرق شناس آیدا سابالِوا، عضو فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران   پنل 3: همکاری در زمینه روس‌شناسی و ایران‌شناسی احمد پاکتچی، دانشیار دانشگاه امام صادق(ع) مارینا کامینِوا، دبیر علمی مرکز مطالعات کشورهای خاورمیانه و نزدیک انستیتوی شرق‌شناسی محسن شجاعی، رئیس دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه آزاد واحد تهران شمال یلِنا گلادکُوا، مدیر گروه زبان‌های هندواروپایی و آفریقایی پژوهشکده دولتی روابط بین‌الملل مسکو   پنل 4: همکاری ایران و روسیه در حوزه آموزش بهروز ابطحی، رایزن سابق علمی سفارت ایران در روسیه یلنا دونایوا، عضو ارشد مرکز مطالعات کشورهای خاورمیانه و نزدیک انستیتوی شرق شناسی الهه کریمی ریابی، استادیار دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران ماریا ماخانیکُوا، دبیر مطبوعاتی بنیاد «روسکی میر» شایان ذکر است در روز برگزاری کنفرانس، پوشش لحظه به لحظه از سخنرانی مدعوان و مباحث مطروحه از طریق وب سایت و کانال/گروه تلگرامی موسسه ایراس تقدیم علاقه مندان و خوانندگان فهیم خواهد شد.   ]]> فرهنگ و هنر Fri, 01 Dec 2017 20:57:01 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/news/3457/کنفرانس-مشترک-موسسه-ایراس-بنیاد-گورچاکوف-مسکو ششمین همایش فرهنگی بین المللی سن پترزبورگ (آبان 1396) http://www.iras.ir/fa/doc/gallery/3448/1/ششمین-همایش-فرهنگی-بین-المللی-سن-پترزبورگ-آبان-1396 ششمین همایش فرهنگی بین المللی سن پترزبورگ از 16 لغایت 18 نوامبر سال 2017 میلادی (27-25 آبان 96) در پایتخت فرهنگی روسیه برگزار گردید. در این همایش برخی از وزرای فرهنگ وشخصیت های شاخص فرهنگی  و هنری از کشورهای مختلف نیز حضور داشتند.   در ادامه، گزارش تصویری این همایش که از سوی جناب آقای پرویز قاسمی، کارشناس مسئول میز روسیه در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی تهیه شده و به صورت اختصاصی در اختیار موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) قرار گرفته، تقدیم حضور می گردد. همچنین، گزارش کامل این همایش از اینجا قابل مشاهده و مطالعه است.   ]]> فرهنگ و هنر Fri, 01 Dec 2017 09:56:44 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/gallery/3448/1/ششمین-همایش-فرهنگی-بین-المللی-سن-پترزبورگ-آبان-1396 ششمین همایش فرهنگی بین المللی سن پترزبورگ (آبان 1396) http://www.iras.ir/fa/doc/report/3446/ششمین-همایش-فرهنگی-بین-المللی-سن-پترزبورگ-آبان-1396 ششمین همایش فرهنگی بین المللی سن پترزبورگ از 16 لغایت 18 نوامبر سال 2017 میلادی (27-25 آبان 96 ) در پایتخت فرهنگی روسیه برگزار گردید. در این همایش برخی از وزرای فرهنگ وشخصیت های شاخص فرهنگی  و هنری از کشورهای مختلف  نیز حضور داشتند. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی کشورمان نیز از سوی وزیر فرهنگ روسیه برای شرکت در این رویداد مهم فرهنگی و هنری دعوت شده بود که بنا بدلایلی امکان این حضور میسور نگردید.   با توجه به دعوت طرف روسی و دست اندرکاران همایش ؛ اهمیت و جایگاه همایش فرهنگی سن پترزبورگ و نیز روند رو به گسترش مناسبات فرهنگی بین ایران و روسیه در سال های اخیر مقرر گردید هیاتی شامل آقایان ملکی رایزن فرهنگی ج.ا.ایران درمسکو؛ عمرانی معاون پزوهشی پژوهشگاه میراث فرهنگی و پرویز قاسمی کارشناس مسئول میز  روسیه در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی به ریاست آقای سیدمحمد بهشتی رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری از کشورمان در این همایش شرکت نماید.   ارائه مقاله و سخنرانی توسط رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و معاون پژوهشی پژوهشگاه  در پنل  حفظ میراث فرهنگی؛ افتتاح نمایشگاه عکس ایرانشناسی ( 28 اثر از آثار تاریخی باستانی ایران که در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده اند) در انستیتو دستنویس های شرقی سن پترزبورگ ؛ دیدار با پیاتروفسکی رئیس موزه ارمیتاژ و امضای سند همکاری فیمابین موزه مذکور و پژوهشگاه؛ رونمایی کتاب" ایران مهد همزیستی مسالمت آمیز ادیان در ایران "در موزه تاریخ ادیان سن پترزبورگ؛ نمایش مستند 45 دقیقه ای "زیبا ؛ بافته اسرار" درخصوص قدیمی ترین فرش ایرانی "پازیریک" در چارچوب همایش و دیدار با ریشکوف معاون وزیر فرهنگ روسیه؛ از جمله برنامه های هیات ایرانی شرکت کننده در ششمین همایش فرهنگی بین المللی سن پترزبورگ بشمار می روند. در همایش ششم، دو کشور ژاپن و قزاقستان بعنوان میهمان ویژه حضور داشتند و به همین منظور با هیاتی بلندمرتبه و با برنامه های مختلف متشکل از گروههای فرهنگی و هنری خود شرکت نموده بودند. در چارچوب همایش؛ علاوه بر برگزاری ده ها نشست و کنفرانس و میزگرد و اجرای برنامه های فرهنگی و هنری و رونمایی و.... در طول سه روز؛ اسناد و تفاهم نامه های فرهنگی متعددی نیز بامضا رسید. در دفترچه همایش، پیام ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه؛ شینزو آبه نخست وزیر ژاپن؛ نورسلطان نظربایف رئیس جمهور قزاقستان؛ الگا گالادتس معاون نخست وزیر روسیه؛ ولادیمیر مدینسکی وزیر فرهنگ روسیه و گئورگی پالتاوچنکو استاندار سن پترزبورگ برای  ششمین همایش فرهنگی بین المللی سن پترزبورگ درج و منتشر شده است.   موضوعات اصلی همایش ششم سن پترزبورگ - استراتژی فرهنگ: همکاری فرای مرزها - یکصدمین سال انقلاب اکتبر1917 روسیه - 135مین سال تولد ایگور استراوینسکی آهنگساز برجسته روس   مهمترین برنامه های رسمی همایش * افتتاحیه ششمین همایش فرهنگی بین المللی سن پترزبورگ درتاریخ 16 نوامبر در ساختمان اصلی موزه ارمیتاژ . الگا گالادتس معاون نخست وزیر روسیه ؛ مدینسکی وزیر فرهنگ روسیه ؛ پالتاوچنکو استاندار سن پترزبورگ ؛ می یاتا رئیس آپانس امور فرهنگی وزارت فرهنگ ژاپن  و آریستانبیگ محمد اولی وزیر فرهنگ و ورزش قزاقستان سخنرانان مراسم افتتاحیه بودند. افتتاحیه همراه با کنسرت همایش سن پترزبورگ در روز دوم یعنی 17 نوامبر در تئاتر مارینسکی و با حضور ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه برگزار گردید. آتامبابف رئیس جمهور قرقیزستان نیز به دعوت پوتین و بعنوان میهمان افتخاری در این مراسم حضور داشت. * جلسه عمومی  ششمین همایش فرهنگی بین المللی سن پترزبورگ – شرکت در جلسه با دعوتنامه * مراسم رسمی اعطای جایزه ملی PATRON OF THE YEAR   برنامه های گسترده ششمین همایش فرهنگی سن پترزبورگ مجموعا مشتمل بر 382 برنامه و 102 سایت در ذیل و  چارچوب 14 پنل تخصصی و  یک پنل عمومی (بمنظور استفاده  عموم مردم و گردشگران شهر سن پترزبورگ  از برخی برنامه های همایش همچون نمایشگاه ها ؛ نمایش های هنری و کنسرت ها ؛ کارگاه های آموزشی ؛ سخنرانی ها و .... )  و یا در لابلای پنل ها و نیز در چارچوب عناوین دیگری که ذیلا مورد اشاره قرار گرفته اند، برگزار گردید.   پنل های تخصصی همایش 1. پنل تئاتر  به مدیریت والری فوکین رئیس مرکز تئاتر الکساندرینسکی 2. پنل موسیقی به مدیریت دنیس ماتسویف فعال اجتماعی – موسیقی ؛ هنرمند مردمی روسیه ؛ دارنده جایزه ویژه هنر درفدراسیون روسیه ؛ پیانیست 3. پنل موزه ها و طرح های نمایشگاهی به مدیریت میخائیل پیاتروفسکی رئیس موزه آرمیتاژ 4. پنل سینما به مدیریت فئودور بوندارچوک کارگردان ؛ تولیدکننده  و هنر مند سینما 5. پنل سیرک و تئاتر خیابانی به مدیریت ویاچسلاو پالونین رئیس مرکز بین المللی فرهنگی و تئاتر اسلاوا پالونین 6. پنل توریسم به مدیریت مایا لومیدزه رئیس بخش توریسم ششمین همایش فرهنگی بین المللی سن پترزبورگ ؛ مدیر اجرایی انجمن  تورهای گردشگری روسیه 7. پنل باله و رقص به مدیریت نیکولای تسیسکلاریدزه رئیس آکادمی باله آ.یا. باگانووا روسیه و عضو شورای فرهنگی و هنری ریاست جمهوری روسیه 8. پنل حفظ میراث فرهنگی به مدیریت اولگ ریشکوف معاون وزیر فرهنگ روسیه 9. پنل هنرهای تجسمی به مدیریت سمن میخائیوفسکی رئیس انستیتو آکادمیک دولتی نقاشی سن پترزبورگ ؛ مجسمه ساز و آرشیتکت ای.ای. رپین 10. پنل ادبیات و شعر به مدیریت لودمیلا وربیتسکایا، رئیس آکادمی آموزش و تحصیل روسیه ؛ استاد دانشگاه دولتی سن پترزبورگ 11. پنل ارتباطات گروهی به مدیریت سرگئی میخائیلوف، رئیس خبرگزاری تاس 12. پنل آموزش و تحصیل به مدیریت نیکلای کروپاچوف، رئیس دانشگاه دولتی سن پترزبورگ 13. پنل هنر های عامیانه و میراث فرهنگی ناملموس به مدیریت الکساندر تورگایف رئیس انستیتو فرهنگ سن پترزبورگ 14. پنل محیط زیست خلاق و شهرنشینی به مدیریت سرگئی کوزنتسف معمار اصلی مسکو   دیگر برنامه های همایش - فستیوال فستیوال ها: در سال 2017 با هدف توسعه گفتگو بین فرهنگ ها ؛  برای اولین بار  برنامه ای با این عنوان در چارچوب برنامه های کلی همایش گنجانده شد. دراین راستا و بمنظور بحث و تبادل نظر درخصوص همکاری های فستیوالی روسیه  با جهان خارج ؛ هیاتی از نمایندگان سازمان ها و موسسات معتبر و مهم اروپایی دست اندرکار برگزاری فستیوال ها و جشنواره های فرهنگی و هنری درهمایش ششم  شرکت نموده بود.   - همایش - فستیوال بین المللی جاز Jazz Across Borders: وزارت فرهنگ روسیه در بهار سال 2017  ایده برگزاری  اولین همایش- فستیوال بین المللی جاز در روسیه  را مورد حمایت قرار داد.   - کنفرانس بین المللی " فرهنگ در انقلاب و انقلاب در فرهنگ (1917-2017) " بمناسبت یکصدمین سال انقلاب اکتبر1917 روسیه . درچارچوب همین کنفرانس؛ برنامه های دیگری نیز برگزار گردید که از جمله آنها می توان میزگردی با عنوان " انقلاب 1917 روسیه و جهان قرن بیستم" را ذکر نمود. در این میزگرد، تاثیر انقلاب 1917 بر سیستم  مناسبات بین المللی مورد بررسی و تبادل نظر قرار گرفت.   - برنامه های دیگری نیز ( شامل نمایش و اجرای تئاتر ؛ اپرا و کنسرت ؛ برگزاری کنفرانس ؛ نشست و میزگرد ؛ معرفی انتشاراتی  و ....) در لابلای برنامه های مختلف و متنوع  پنل های 14 گانه همایش  درقالب عنوان Cross-Sectional  Program  برگزار گردید.   - ویژه برنامه های تئاتر مارینسکی برای همایش: تئاتر معروف مارینسکی روسیه نیز برای سه روز برگزاری همایش فرهنگی سن پترزبورگ ویزه برنامه هایی را تدارک دیده بود. از جمله اجرای ارکستر سمفونیک تئاتر مارینسکی درتاریخ 16 نوامبر ؛ افتتاحیه رسمی ششمین همایش بین المللی فرهنگی سن پترزبورگ با حضور رئیس جمهور روسیه در تاریخ 17 نوامبر و دو برنامه دیگر.   - درطول 3 روز برگزاری همایش؛  89 سند همکاری به امضا رسید.   - حدود 700 تن از شرکت کنندگان همایش را میهمانان ؛ مقامات و شخصیت های خارجی تشکیل می دادند. - در طول 3 روز برگزاری همایش ؛ نمایشگاهی با عنوان " قلمروی فرهنگ " از سوی وزارت فرهنگ روسیه  ترتیب داده شده بود و شرکت کنندگان در همایش و نیز افراد عادی و گردشگران می توانستند از آن بازدید نمایند.   - امضای بیانیه مشترک بین وزیر فرهنگ روسیه و وزیر فرهنگ و ورزش قطر ؛  امضای موافقت نامه با وزارت فرهنگ و توریسم ایتالیا درخصوص برگزاری فصل های روسیه در شهرهای ایتالیا در سال 2018 میلادی ؛ امضای برنامه همکاری بین وزارت فرهنگ روسیه و وزارت فرهنگ و حفظ میراث تاریخی-  فرهنگی جمهوری آبخازیا برای اجرا در سال 2018 میلادی.   - اخبار و گزارش های ششمین همایش فرهنگی بین المللی سن پترزبورگ توسط 959 روزنامه نگار و خبرنگار فعال در 340 رسانه گروهی از 35 کشور جهان پوشش داده شد.   - بیش از 34500 نفر برای شرکت در این رویداد فرهنگی و هنری ثبت نام نموده بودند.       تهیه و تنظیم گزارش: پرویز قاسمی، کارشناس مسئول میز روسیه در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی   ]]> فرهنگ و هنر Thu, 30 Nov 2017 11:42:33 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/report/3446/ششمین-همایش-فرهنگی-بین-المللی-سن-پترزبورگ-آبان-1396 سینمای روسی http://www.iras.ir/fa/doc/article/3445/سینمای-روسی از اوایل ماه اکتبر 2017 فیلم «سالوت هفت» در سینماهای روسیه اکران شد؛ این فیلم که روایتی واقعی از ماهواره فضایی سالوت هفت در زمان اتحاد جماهیر شوروی است، درواقع برشی از جنگ سرد در دوران گورباچف است. در مسکو سینماهای بسیاری وجود دارد؛ درواقع در هر محله چندین سالن نمایش فیلم وجود دارد که از صبح تا پایان شب کار می‌کنند و شاید برای همین خیلی کم پیش می‌آید که سالن‌هایشان پر شود و حتی خیلی اوقات با کمتر از ١٠ نفر یک سانس می‌گذرد.   شنبه غروب را برای تماشای این فیلم انتخاب کردم و برایم جالب بود که بیش از نیمی از صندلی‌های سینما پر بود؛ شاید برای بسیاری از ما جنگ سرد به معنای شکست و فروپاشی شوروی است، اما این فیلم به تلاش‌ها و ازخودگذشتگی‌های متخصصان فضایی زمان گورباچف اشاره می‌کند، کارگردان به‌خوبی می‌داند کجا نقد بزند، کجا بدون اینکه نامی از ایالات متحده بیاورد، تلاش آمریکایی‌ها برای سرقت تکنولوژی فضایی شوروی را به نمایش بکشد و چگونه حس میهن‌پرستی روس‌ها را تحریک کند که اشک از چشم‌هایشان سرازیر شود. این روند در فیلم «کریمه» که دو ماه گذشته در روسیه اکران شد نیز وجود داشت؛ داستان این فیلم عشق پسری از سواستاپول به دختری از کی‌یف را به تصویر می‌کشید که بحران اوکراین عشق آنها را تحت‌تأثیر قرار داده بود؛ چراکه یکی به روسیه گرایش داشت و دیگری به غرب؛ جالب‌ترین نکته این فیلم آنجا بود که روس‌ها پیاده‌کردن نیروی نظامی خود در کریمه را نشان می‌دهند و آن را در راستای منافع ملی خود و تلاش برای کمک به روس‌های شرق اوکراین می‌خوانند و مخاطب روس نیز با تمام وجود آن را باور دارد. اینکه الحاق کریمه استعمار در روز روشن است یا می‌توان در حقوق بین‌الملل برای آن توجیهی یافت موضوع این یادداشت نیست، اما به نظر می‌رسد روند سینمای روسیه در سال‌های اخیر خیلی جدی‌تر تلاش دارد مخاطب را به فیلم‌های روسی و به‌ویژه با ژانر میهنی جذب کند؛ باید توجه داشته باشیم که جدیدترین فیلم‌های هالیوودی نیز در سینماهای روسیه اکران می‌شوند. رئیس‌جمهور روسیه برای هر سال یک نام برمی‌گزیند که درواقع اسم آن را از سال قبل اعلام می‌کند تا برنامه‌ریزی‌های زیادی برای آن موضوع صورت پذیرد. «ولادیمیر پوتین» هفتم اکتبر سال ٢٠١٥ فرمان برگزاری سال سینمای روسیه در فدراسیون روسیه را امضا کرد و سال ٢٠١٦ را «سال سینما» نامید؛ وی هدف از این اقدام را بالابردن جایگاه سینماپردازی روسیه در جامعه فدراسیون روسیه عنوان کرد. در این سال تلاش‌های بسیاری برای توسعه سینمای میهنی شد که به نظر می‌رسد تمرکز ویژه کرملین بر هنر هفتم نتایج بسیار مفیدی در کوتاه‌مدت داشته است. در این سال وزارت فرهنگ روسیه و سینمای آنلاین ‌ای‌وی‌‌ای پروژه جدیدی برای تبلیغ هرچه‌بیشتر سینمای داخلی کشور در بین کاربران روس راه‌‌اندازی کردند. از سیاست‌گذاری‌های اصلی این پروژه این بود که باید تلاش شود تا ساخت فیلم‌های با میراث سینمای شوروی در فضای اینترنت با یکدیگر گره بخورند؛ چراکه مردم اکنون با اینترنت عجین شده‌اند. در این سال همچنین وزارت فرهنگ روسیه به دنبال تأسیس آکادمی اسکار اوراسیایی در چارچوب سازمان بریکس بود که از سال ٢٠١٧ رسما فعالیت خود را آغاز کند. در این سال نشست‌های فراوانی برگزار شد تا به آسیب‌شناسی سینمای روسیه بپردازد و شاید مهم‌ترین سؤال این بود که چرا امروز فیلم‌های روسی مانند زمان شوروی در خارج از کشور متقاضی چندانی ندارد؟ اگرچه در سال ٢٠١٦ درآمد فیلم روسیه در گیشه‌های خارج از کشور دوبرابر شد و ٣٥‌میلیون دلار فروش داشت و رکوردی برای این کشور به‌شمار آمد؛ اما منتقدان بر این باور بودند که هیچ ساختار واحدی برای پخش فیلم‌های روسی در خارج از کشور وجود ندارد. پس از فروپاشی شوروی، اقبال مردم به سینما کاهش یافت، اما در سال‌های اخیر دوباره روندی رو به رشد داشته است و امروز تنها پنج درصد افراد هستند که اصلا به سینما نمی‌روند. ٨٢ درصد مردم ژانر کمدی را انتخاب می‌کنند و اقبال به فیلم‌های تاریخی نیز افزایش پیدا کرده است. اکنون از آغاز به کار اولین سانس سینمای روسیه در سنت‌پترزبورگ ١٢١ سال می‌گذرد. به اعتقاد «کارن شاه نظروف»، هنرمند معروف و رئیس موس فیلم، اگر تولید فیلم در روسیه بالا نرود و سینمای روسیه به صنعتی مهم در دنیا تبدیل نشود، در این بازی همیشه بازنده خواهیم بود. برخورداری از تانک و هواپیما مهم است؛ اما مهم‌تر این است که چه کسی پشت توپخانه نشسته و چه افکاری در سر دارد.       منبع: روزنامه شرق   ]]> فرهنگ و هنر Thu, 30 Nov 2017 11:21:16 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/article/3445/سینمای-روسی اسلام، دولت و امنیت در آسیای مرکزی پس از فروپاشی شوروی http://www.iras.ir/fa/doc/note/3414/اسلام-دولت-امنیت-آسیای-مرکزی-فروپاشی-شوروی یادداشت سردبیر: بخش اصلی این تحلیل برگردانی از مقاله وب سایت «میراث سرخ»، وابسته به پایگاه خبری-تحلیلی اوراسیانت با همین عنوان است. بلشویک ها پس از  انقلاب اکتبر 1917 و تقویت قدرت خود، به دنبال نابودی اسلام در آسیای میانه و جاهای دیگر اتحاد جماهیر شوروی برآمدند. با این حال ریشه دوانیدن اسلام در جوامع منطقه باعث شد تا کمونیست ها تلاش کنند تا به نوعی دیگر با این دین مقابله کنند و آن چیزی نبود جز تلاش برای تحت تسلط درآوردن دین با استفاده از برخی نهادسازی ها. دهه های اول حکومت شوروی واقعا برای وفاداران در آسیای میانه سخت گذشت، چرا که حکومت در برخورد با مسلمانان بسیار خشن عمل می کرد. مقامات شوروی در اواخر دهه 1920 مبارزات گسترده ای را انجام دادند که به دنبال مقابله با مذهب از جمله تغییر شیوه های زندگی و بستن مساجد بود.   نگرش شوروی نسبت به اسلام در دهه 1940 شروع به تغییر کرد. در اوج جنگ جهانی دوم و طی سال 1943، دولت شوروی مجوز تاسیس «ادارۀ روحانی مسلمانان آسیای مرکزی و قزاقستان»  (SADUM)را صادرکرد. به دنبال این اقدام، حج در سال 1945 قانونی شد و یکی از مهم ترین مکان های یادگیری اسلامی آسیای میانه، یعنی مدرسه میرعربی در بخارا، در سال 1946 بازسازی شد. با این حال تحت نفوذ و قدرت ادارۀ روحانی مسلمانان آسیای مرکزی و قزاقستان، دین به شدت کنترل شد، روحانیون حکومتی منصوب شدند، کتاب هایی منتشر شد و کنفرانس های بین المللی را سازماندهی کردند تا این منطقه را به عنوان الگو برای سازگاری سوسیالیسم و ​​اسلام معرفی کنند. در چنین شرایطی فقط یک شکل مشخص از اسلام با سوسیالیسم سازگار بود و این همانی بود که تحت عنوان «اسلام خوب» از آن یاد می شد. این اسلام توسط روحانیون تعیین شده از سوی دولت نمایندگی می شد و مسلمانان نه تنها مجبور به انجام امور دینی نبودند بلکه حتی به خدا نیز باور نداشتند.   مقامات شوروی اسلام را به عنوان بخشی از میراث ملی آسیای میانه به این دلیل ترویج می دادند که راهی برای تشخیص مردم محلی از افراد بیگانه بود. با این حال، دین را به گونه ای طراحی کرده اند که با منافع نظام شوروی مقابله نکند. در نقطه مقابل، «اسلام بد» گونه ای بود که با حکومت سکولار شوروی مخالفت می کرد. برای شوروی ها، اسلام به عنوان یک نیروی خطرناک اجتماعی تهدیدی برای قدرت آنها دیده می شد، بنابراین، چیزی بود که نیاز به مدیریت دقیق داشت. این دیدگاه متضاد از اسلام امروزه در میان بسیاری از اعضای دولت در سراسر منطقه، حتی 26 سال پس از فروپاشی شوروی، همچنان ادامه دارد. سیاست های دولت های معاصر نسبت به اسلام بیشتر شبیه به شیوه های مقامات شوروی است.   دو واقعه در تاجیکستان با فاصله زمانی 30 سال از یکدیگر این واقعیت را برجسته می کند. نخست این که قربان مانونوف 73 ساله و نماینده حزب رنسانس اسلامی تاجیکستان در  تابستان 2015 و در شهر نورک و به همراه ده ها تن از مردان محلی دستگیر شد. ویدئوی 13 دقیقه ای که توسط وزارت امور داخله تاجیکستان تهیه شده، مانونوف را به دلیل «گسترش عقاید غیر مذهبی» و «تلاش برای ایجاد یک دولت اسلامی» از طریق فعالیت های مخفی خود در تاجیکستان متهم معرفی می کند. رویداد دوم به سال 1986 برمیگردد که طی آن مقامات شوروی، عبدالله سعیدوف، یک راننده در اداره تجهیزات موجود در کورگان تپه، را بازداشت کردند. سعیدوف در میان 40 فرد دستگیر شده ای بود که بر اساس ادعاها «تبلیغ مذهبی» را گسترش می داد. به گفته مقامات، سعیدوف اساسا مردم را به توقف تماشای تلویزیون و نادیده گرفتن تعطیلات سکولار تشویق می کرد. وی که بعدها نام خود را به عبدالله نوری تغییر داد در سال 1990 به عنوان بنیانگذار حزب رنسانس اسلامی تاجیکستان مطرح شد.   مقامات در آسیای مرکزی، همانند مقامات در دوران شوروی، تمایل دارند اسلام را از طریق لنز امنیت ببینند. از نگاه کشورهای منطقه آسیای مرکزی، در حالی که اسلام حکومتی یک منبع مشروع برای رژیم های خودکامه آسیای مرکزی است، اسلام واقعی به صورتی غیرمنتظره تهدیدی بالقوه برای ثبات است. هنگامی که کشورهای مستقل در آسیای میانه در سال 1991 ظهور کردند، رهبران این جمهوری ها قصد داشتند با توجه به هویت اسلامی این جمهوری ها، وجهه خود را در میان مردم افزایش دهند. در همین راستا صفر مراد نیازف به حج رفت. همه جمهوری ها آزادی مذهب را در قانون اساسی تضمین کردند. مساجد باز شد، ارتباط با بقیه جهان اسلام دوباره برقرار شد و دانشجویان شروع به تحصیل در مدارس سایر نقاط جهان اسلام کردند.   با وجود این تغییر شکل، دولت های تاسیس شده در آسیای مرکزی پس از استقلال نیز همچنان شیوه ها و نگرش های دوران شوروی را سرلوحه عمل خود قرار دادند. مقامات سکولار و نخبگان تحصیلکرده همچنان تمایل دارند تا از شیوه های دوران پیشین برای حکومتداری استفاده کنند. از آنجایی که اسلام تحت نظارت حکومت بخشی از هویت ملی جمهوری های آسیای مرکزی را تشکیل می دهد، شیوه های فراتر از آن، اغلب به عنوان «خارجی» شناخته می شوند. مقامات دولتی ازبکستان، تاجیکستان و قرقیزستان علیه «تاثیرات خارجی» از جمله حجاب زنان و ریش مردان هشدار داده اند و این گونه استدلال می کنند که این گونه امور مردم را به تروریسم سوق می دهد. جالب توجه اینجاست که لباس ملی که توسط حکومت تبلیغ می شود نیز در زمان اتحاد جماهیر شوروی به تصویب رسیده است. اکنون نیز همانند دوران شوروی، جنبش های زیرزمینی فراتر از کنترل دولت نگرانی های خاص امنیتی برای مقامات دارد. دولت ها مدعی هستند که اسلام گرایی بدون نظارت منجر به افراط گرایی می شود. مدیریت دولت از دین اکنون نیز همانند دوران اتحاد جماهیر شوروی، به طور قطعی سکولار است؛ دولت به شدت دین را کنترل می کند و عمدتا تلاش می کند تا آن را از حوزه عمومی حذف کند. پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، هر یک از کشورهای آسیای مرکزی مؤسساتی را برای جایگزینی عملکرد «ادارۀ روحانی مسلمانان آسیای مرکزی و قزاقستان» ایجاد کردند. بدین ترتیب هر یک از کشورهای آسیای مرکزی قوانین را برای محدود کردن فعالیت گروه های مذهبی تصویب کرده است. دولت ها فعالیت های گروه های مختلفی مانند سلفی ها و حزب رنسانس اسلامی تاجیکستان را ممنوع کرده اند. مسلمانان آسیای مرکزی همچنان در فضای کنترل شده عبادت می کنند و به عنوان یک تهدید بالقوه توسط دولت دیده می شوند.   این در حالی است که ادعای مقامات آسیای مرکزی در زمینه تهدید بودن اسلام گرایی از نظر بسیاری واقعی نیست. تنها موضوعی که به طور بالقوه می تواند امنیت در آسیای مرکزی را با چالش مواجه کند، تهدیدات منبعث از افغانستان و یا خلافت داعش است. علاوه بر تهدید همسایگی با افغانستان باید توجه داشت که داعش در نزدیکی کشورهای آسیای مرکزی نیز به طور فعال کارهای خرابکارانه انجام می‌دهد. بر اساس برخی برآوردهای معتبر دست کم 500 ستیزه جو از ازبکستان وارد سوریه و عراق شده اند که این آمار برای ترکمن ها 360 نفر، قرقیزها 350 نفر، قزاقستان 250 نفر و تاجیکستان نیز 190 نفر است. علاوه بر این مسائلی چند باعث شکنندگی دولت های آسیای مرکزی شده است. به عنوان مثال وجود رژیم های شخصی سلطنتی که سالهاست بدون تغییر باقی مانده است و تنظیمات شبکه داخلی مبتنی بر قبیله پس از مرگ روسای جمهور این کشورها می تواند موجبات بی ثباتی را در این جمهوری ها فراهم کند. نویسنده/مترجم: احسان تقوایی نیا، تحلیلگر مسائل اوراسیا   ]]> فرهنگ و هنر Tue, 14 Nov 2017 03:21:01 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/note/3414/اسلام-دولت-امنیت-آسیای-مرکزی-فروپاشی-شوروی الکساندر دوگین: "پیاده‌روی اربعین شبیه یک حادثه آخرالزمانی و مقدمه تحول جهانی است" http://www.iras.ir/fa/doc/news/3402/الکساندر-دوگین-پیاده-روی-اربعین-شبیه-یک-حادثه-آخرالزمانی-مقدمه-تحول-جهانی نظریه‌پرداز، نویسنده و استراتژیست روس که برای مشاهده حادثه عظیم پیاده‌روی اربعین به عراق سفر کرده است، تحلیل و تعابیر جالب توجهی از این گردهمایی و حرکت میلیونی مسلمانان و سایر مذاهب و ادیان دارد.   الکساندر دوگین سه شنبه، 16 آبان 1396، در جمع شیفتگان امام حسین علیه‌السلام که مسیر نجف به کربلا را پیاده طی می‌کنند، حضور یافت و از نزدیک شاهد این حضور حماسی و میلیونی بود.   وی در پاسخ به سوالی درباره انگیزه‌ شرکت در پیاده‌روی اربعین اظهار داشت: «من چند سال اخیر اخبار مربوط به این رویداد مهم و عظیم را دنبال می‌کردم و مایل بودم فرصتی برای مشاهده از نزدیک آن برایم فراهم شود که خوشبختانه با اقدام آقای طالب‌زاده این آرزو بر آورده شد. علاوه بر من برخی از دوستان ترک من هم به شدت مایل به حضور در این مراسم بودند که آنها هم امروز به من ملحق شدند. از نظر من حادثه پیاده‌روی اربعین که هر روز ابعاد بین‌المللی گسترده‌تری پیدا می‌کند و از همه ملیت‌ها و ادیان از جمله مسیحیان در آن شرکت می‌کنند، مقدمه یک تحول اساسی در مقیاس جهانی است. من بارها این موضوع را گفته‌ام که دنیای مدرن با ایدئولوژی لیبرال و سرمایه سالارانه‌اش به پایان رسیده و جز بحران‌آفرینی دستاورد دیگری برای بشریت ندارد و بشر امروز محتاج یک رستاخیز معنوی و الهی است که مایه‌های آن قویا در انقلاب اسلامی و نهضت امام خمینی وجود دارد. ما به عنوان مسیحیت ارتدوکس در روسیه نیز پیگیر این نهضت معنوی هستیم و راه نجات را در ایستادگی در مقابل امپریالیسم مدرن و عاری از معنا و مشحون از ماده‌پرستی آن می‌بینیم و از این جهت با جمهوری اسلامی ایران و نقشه راهی که از سوی آیت‌الله خامنه‌ای برای آینده انقلاب اسلامی ترسیم می‌شود، احساس قرابت ویژه‌ای می‌کنیم. من در روسیه از مدافعان سرسخت اتحاد و همکاری ایران و روسیه برای مقابله با داعش که از طرف آمریکا و غرب حمایت می‌شدند، بودم و دیدیم که این همکاری به بار نشست و امروز داعش و حامیان غربی و منطقه‌ای‌اش در سوریه و عراق شکست خورده اند و ما پیروز شده‌ایم.»   دوگین با تشبیه کردن پیاده‌روی اربعین به یک حرکت آخرالزمانی، اظهار داشت: «این پیاده‌روی نشانه‌ای مهم از آمادگی برای یک تحول معنوی جهانی و آخرالزمانی است. من به عنوان یک مسیحی ارتدوکس با رویکرد آخرالزمانی انقلاب اسلامی که خود را حرکتی آماده گر برای ظهور مسیح و مهدی می‌داند، موافقم و امیدوارم با آن حادثه عظیم که پیروان همه ادیان منتظر آن هستند، فاصله زیادی نداشته باشیم. پیاده‌روی اربعین به یک حادثه آخرالزمانی شباهت بیشتری تا یک حادثه عادی و معمولی دارد. ما و همه کسانی که در جست‌وجوی عدالت و معنویت در دنیای ظلمت و ستم زده مدرن هستیم باید با همدیگر متحد شویم و این پیاده‌روی جلوه‌ای از این اتحاد است.»   منبع: پایگاه خبری-تحلیلی مشرق   ]]> فرهنگ و هنر Thu, 09 Nov 2017 09:04:44 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/news/3402/الکساندر-دوگین-پیاده-روی-اربعین-شبیه-یک-حادثه-آخرالزمانی-مقدمه-تحول-جهانی