ازبکستان در 31 اوت 1991 با اعلام استقلال از شوروی نه تنها وارث مشکلات مشترک باقیمانده برای تمام جمهوری های مشترک المنافع از قبیل افت تولید، نزول کیفیت محصولات، رشد تورم و غیره شد، بلکه همچنین با مشکلات خاص اقتصادی خود از جمله اقتصاد تک محصولی و سطح پایین زندگی با وابستگی شدید به واردات محصولات نفتی و مشکلاتی از این قبیل روبرو شد.

دولت برای مقابله با مشکلات مذکور و نیل به اقتصاد بازار، برنامه های اقتصادی کلان را تدوین کرد. سیاستها و اولویتهای لازم برای گذار به اقتصاد بازار توسط رئیس جمهور ازبکستان به شرح زیر اعلام شده اند.

1- اولویت اقتصاد بر سیاست. جدا بودن سیاست از مناسبات اقتصادی، اعم از داخلی و خارجی

2- در دوران گذار به اقتصاد بازار، دولت مسئول اصلی انجام اصلاحات اقتصادی و تحولات دموکراتیک است.

3- اولویت قوانین و لزوم اجرای آن و رعایت حقوق اتباع

 4- اجراي سیاست اجتماعی قوی که از منافع  اتباع و بخصوص قشر فقیر حمایت كند.

 5- گذار تدریجی و مرحله به مرحله به اقتصاد بازار و خودداری از وارد آوردن شوک به جامعه.

این کشور در میان کشور های آسیای مرکزی دارای امکانات نسبتا خوب اقتصادی در زمینه های صنعت و کشاورزی است. پس از جنگ جهانی دوم ،رشد اقتصادی ازبکستان آغاز شد و در زمینه های صنایع معدنی ،فلزات آهنی و رنگی، کارخانجات صنعتی  از جمله هواپیما سازی، منسوجات و پنبه پاک کنی به  پیشرفت هايي نائل آمده است.