روسیه و اروپای شرقی
آسیای مرکزی
قفقاز جنوبی
همسایگان اوراسیا



نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » يادداشت » حوزه های جغرافیایی

اعتماد به نفسِ بالای اردوغان، بلای جان ترکیه

۱۰ تير ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۰۲

یادداشتی از لونت گولتکین در تارنمای دیکن ترکیه



    درک بعضی از گام ها، بیانات، اقدامات و سیاست های حاکمیت ترکیه غیرممکن است. وقتی توضیح منطقی و عاقلانه در مورد اینگونه سیاست ها دریافت نمی‌شود، یا سعی می‌شود آنها را با تئوری توطئه توجیح نمایند و یا اینکه با دادن مفاهیم ژرف، چنین ارزیابی می‌شود که هر گام حاکمیت، بر پایه یک استراتژی استوار است.

به عنوان مثال با اینکه همه نتایج انتخابات استانبول را می دانستند، حاکمیت این را درک نکرده و انتخابات استانبول را لغو نمود و یا جانان کافتانجی اوغلو رئیس استانی حزب جمهوری خلق در استانبول را بخاطر پیام هایی که 8-7 سال پیش از رسانه‌های جمعی داده بود، مجازات کرده و بطور علنی به او ظلم کردند. تایید این مجازات هم مصادف با سالگرد پیروزی حزب جمهوری خلق در استانبول بود! یا اینکه توزیع ماسک از سوی شهرداری‌ها را لغو کردند تا بی کفایتی شان در این زمینه بر همگان آشکار شود.

از سوی دیگر درحالی که راهپیمایی روسای 56 کانون وکلا به آنکارا، می‌توانست بعد از بازدید از آرامگاه آتاترک بی سر و صدا پایان یابد، با سیاست باورنکردنی حاکمیت برای جلوگیری از این راهپیمایی، توجه سراسر کشور و حتی دنیا را بخود معطوف نمود. بیانات و اقدامات مشابه زیادی وجود دارد که به نمی‌توان به سوال «چرا چنین عمل کردند؟» پاسخ منطقی پیدا کرد.



به نظر من توجیح اینگونه رفتارهای غیرمنطقی حاکمیت با عقل و منطق و یا استراتژی‌های برنامه ریزی شده، واقع گرایانه نبوده و به معنای عقلانیت دولت نیست. من معتقدم در پس زمینه اینگونه رویکردهای حاکمیت که حتی یک انسان معمولی هم متوجه اشتباه بودن آن می‌شود، علل دیگری نهفته است.

این علت ها چیست؟ بر اساس اطلاعاتی که از محافل حزب عدالت و توسعه کسب کرده ام و به جمع بندی‌هایی که در سایه این اطلاعات رسیده ام، اولین علت رویکرد و رفتارهای دولت ترکیه، اعتماد به نفس بیش از حد شخص اردوغان است.   

اردوغان بعد از انتخابات ژوئن 2015 از تشکیل ائتلاف اجتناب ورزیده و برغم تمامی اعتراضات و هشدار های اطرافیان که گفتند «نکن، بدتر می‌شود»، باز هم تصمیم به برگزاری انتخابات زودهنگام گرفت. در نتیجه این تصمیم، حزب عدالت و توسعه مجدداً اکثریت لازم برای رسیدن به حاکمیت را بدست آورده و موفقیت بزرگی کسب نمود.

این موفقیت باعث گردید اردوغان اعتماد به نفس بالای پیدا کند. از آن روز به بعد هر آنچه که به ذهنش خطور می‌کند را انجام می دهد. ذره ای به سخنان، اعتراضات، هشدارها و رویکردهای دیگران بها نمی دهد. 

اگر هم کسی هم اعتراض کرده و بگوید «این گام اشتباه است»، می‌گوید «اگر به عقل شما اعتماد می‌کردم، اکنون حاکمیت را از دست داده بودیم» و انتخابات 2015 را مثال می زند. از این رو مدت زیادی است که هیچ کس جسارت نمی‌کند به تصمیمات اردوغان اعتراض کند. یعنی عقل، خشم، احساسات و دیدگاه‌های یک فرد، نقش تعیین کننده در اتخاذ تصمیمات در ترکیه را بازی می‌کند. 

لذا چون یک فرد نمی‌تواند تمامی جوانب حادثه را ببیند، از زاویه و جبهه ای که می‌بیند، بر اساس خشم، منطق و احساسات آن لحظه تصمیم می‌گیرد و عموماً این تصمیمات نیز ایراد دارند. یعنی چون «عقل جمعی» کاملاً از دور خارج شده