ترجمه اختصاصی

خطرات و منافع ورود ایران به دریای مدیترانه

سرگئی مارژستکی
تاریخ انتشار : شنبه ۳۱ فروردين ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۴۴
Share/Save/Bookmark
 
براساس گزارش ها، ایران، که ایالات متحده دوباره تحریم ها را بر او تحمیل کرده است، تصمیم گرفته است که "پنجره ای به اروپا" مختص خودش باز کند. دقیق تر، در سواحل دریای مدیترانه سوریه، از جایی که قادر به انجام فعالیت های تجاری مستقل است. برای این منظور، تهران قرارداد اجاره نامه بندر لاذقیه را با سوریه امضا کرده است. " برنامه های مختلف ایران" چگونه می تواند برای خاورمیانه تهدید به شمار آید؟
 
ورود ایران به دریای مدیترانه برای روسیه  با خطر و منافع همراه است.
براساس گزارش ها، ایران، که ایالات متحده دوباره تحریم ها را بر او تحمیل کرده است، تصمیم گرفته است که  "پنجره ای به اروپا" مختص خودش باز کند. دقیق تر، در سواحل دریای مدیترانه سوریه، از جایی که قادر به انجام فعالیت های تجاری مستقل است. برای این منظور، تهران قرارداد اجاره نامه  بندر لاذقیه را با سوریه  امضا کرده است. " برنامه های مختلف ایران" چگونه می تواند برای خاورمیانه  تهدید به شمار آید؟
لاذقیه یک شهر نیم میلیون نفری است که از زمان تاریخ فنیقی ها در منابع تاریخی شناخته شده است. علوی ها اکثریت را در این استان سوریه تشکیل می دهند و ستون اصلی رئیس جمهور بشار اسد هستند. امروز، اپراتور بندر لاذقیه یک شرکت  فرانسوی است، اما از 1 اکتبر، ایران زمانی که مستاجر تغییر می کند جای فرانسوی ها را می گیرد. از طریق این پنجره، جمهوری اسلامی حتی بدون مرز مشترک با سوریه به مدیترانه دسترسی خواهد داشت.
اول از همه، باید یادآور شد که به کرملین در مورد مذاکرات بشار اسد و حسن روحانی در تهران که احتمالا این توافق نامه امضا شده است، خبر ندادند. رؤسای جمهور دو کشور خاورمیانه ترجیح دادند با یکدیگر مذاکره کنند، در حالی که فراموش کردند که نظرات همکاران روسی خود را جویا شوند. ممکن است چند دلیل برای توضیح آن وجود داشته باشد.

سناریو اول
اکنون که اوج بحران در سوریه  گذرانده شده است، رئیس جمهور اسد می تواند تصمیم بگیرد که دیگر نیازی به کمکی از روسیه نیست، و به ایران تمایل دارد. البته، تهران خیلی قبل تر از مسکو به کمک دمشق آمد؛ بسیاری از ژنرال ها، افسران و سربازان عادی کشته شده اند.
علاوه بر این، بسیاری از سوالات مطرح شده در مورد بمباران سوریه توسط اسرائیلی ها نگرش کرملین را در این مورد به چالش می کشد. وزارت دفاع روسیه سه سیستم S-300 را به سوریه منتقل کرده است، اما آنها به سختی سکوت کرده و خود را حفظ می کنند. اگر ایران به لاذقیه برود، حفاظت واقعی از استان مادری بشار اسد را با سلاح های ضد هوایی تامین خواهد کرد. تهران همچنین دارای سیستم دفاع هوایی خود و سیستم های S-300PMU-1 است که قبلا در روسیه خریداری شده است. چنین سناریویی نفوذ مسکو در منطقه را کاهش می دهد.
نیروی هوایی اسرائیل نمی تواند "آرام" بنشیند، واما همه این ها تهدیدی برای حملات بیشتر به لاذقیه خواهد شد، به خصوص اگر این بندر توسط ایرانی ها  نه تنها برای غیر نظامیان بلکه برای نیازهای نظامی استفاده شود. همه اینها با دور جدیدی از تشدید درگیری ها همراه است.
سناریو دوم
کرملین می تواند همه چیز را در مورد  لاذقیه  خیلی جدی نگیرد؛ زیرا این امر برای او مفید است. واقعیت این است که پس از آن یک مسیری مناسب برای حمل و نقل وجود خواهد داشت که روسیه قادر خواهد بود از آن استفاده کند. برای مدت طولانی پروژه ای برای اتصال راه آهن ایران، عراق و سوریه وجود دارد. با توجه به جنگ در سوریه، جاده ها تا حدی آسیب دیده اند، اما می توانند به سرعت بازسازی شوند. یک خط راه آهن که  تقریبا تا پایگاه روسی در حمیم ادامه دارد، جایی که ممکن است کالا های نظامی را از طریق خزر فراهم کند. بنابراین تامین گروه نظامی ما در سوریه دیگر بستگی ترکیه و کشورهای عضو ناتو نخواهد داشت.  ممکن است که چنین مسیری حمل و نقل مورد علاقه چین نیز باشد.
نویسنده: سرگئی مارژستکی
منبع:http://kfaktiv.ru/15-aprelia-2019-vyhod-irana-na-sredizemnomore-tait-v-sebe-opasnost-i-polzy-dlia-rossii-2.html
مترجم: کامران هوشیار دانشجوی دکتری مطالعات روسیه دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران

 
کد مطلب: 3825