گزارش رویداد

جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه؛ همکاری‌های فرهنگی، انسانی و اجتماعی

تاریخ انتشار : شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۱۸:۳۲
Share/Save/Bookmark
 
کنفرانس «جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه؛ همکاری‌های فرهنگی، انسانی و اجتماعی»
 
موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) و بنیاد دیپلماسی عمومی الکساندر گورچاکوف برگزار نمودند:

جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه؛ همکاری‌های فرهنگی، انسانی و اجتماعی
 
زمان برگزاری: سه شنبه، 14 آذر 1396 (ساعت 9 الی 19)

محل برگزاری: شهر مسکو، روسیه

 
سخنرانان افتتاحیه
 
رومان نیکلایویچ، مدیر اجرایی بنیاد گورچاکف

داوود کیانی، مدیر موسسه ایراس

الکساندر ماریاسُف، سفیر سابق روسیه در ایران


پنل 1: همکاری‌های اجتماعی و فرهنگی میان ایران و روسیه

رضا ملکی، رایزن فرهنگی ایران در روسیه

ولادیمیر یورتایِف، استاد تاریخ روابط بین‌الملل دانشگاه دوستی ملل روسیه

فرهاد پالیزدار، معاون امور بین‌الملل بنیاد سعدی

یراج بایف، رئیس شورای ملل روسیه

بهرام امیراحمدیان، استاد دانشگاه تهران


پنل 2: همکاری ایران و روسیه در حوزه دیپلماسی عمومی و رسانه‌های گروهی

محمدعلی وکیلی، مدیرمسئول روزنامه ابتکار

ماریننا بیلینکایا، شرق شناس

آیدا سابالِوا، عضو فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران


پنل 3: همکاری در زمینه روس‌شناسی و ایران‌شناسی

احمد پاکتچی، دانشیار دانشگاه امام صادق(ع)

مارینا کامینِوا، دبیر علمی مرکز مطالعات کشورهای خاورمیانه و نزدیک انستیتوی شرق‌شناسی

محسن شجاعی، رئیس دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه آزاد واحد تهران شمال

الکساندر ولادیمیرویچ کاراتیشف، اتحادیه زیان روسی و روسیه شناسی

ماریا ماخانیکُوا، دبیر مطبوعاتی بنیاد «روسکی میر»
 

پنل 4: همکاری ایران و روسیه در حوزه آموزش

بهروز ابطحی، رایزن سابق علمی سفارت ایران در روسیه

یلنا دونایوا، عضو ارشد مرکز مطالعات کشورهای خاورمیانه و نزدیک انستیتوی شرق شناسی

الهه کریمی ریابی، استادیار دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران

 
***
 
 
کنفرانس با سخنرانی کوتاه رومان نیکلایویچ مدیر داخلی بنیاد دیپلماسی عمومی گورچاکوف آغاز شد. وی ضمن خوشامدگویی به حاضران، از برگزاری این کنفرانس ابراز خرسندی کرد و دومین کنفرانس مشترک بنیاد گورچاکف و موسسه ایراس را به فال نیک گرفته و خواستار تدوام این گفتگوها و نشست ها شد.
 
سپس دکتر داوود کیانی، رئیس موسسه ایراس، با ابراز خوشحالی از برگزاری این کنفرانس به مشکلات ناشی از شناخت با واسطه در میان نخبگان و جامعه ایران و روسیه اشاره کرد و ابراز امیدواری کرد که این کنفرانس سنگ بنای تغییر این وضعیت باشد. اقای دکتر کیانی در بخش دیگری از اظهارات خود منافع سیاسی را در روابط ایران و روسیه بسیار قوی تر از منافع اقتصادی دانست و گفت روابط سیاسی دو کشور در حال حاضر به بلوغ سیاسی رسیده است. به این معنی که دو کشور محدودیت های یکدیگر را درک می کنند و این نشان می دهد که به نظر نمی رسد روابط دو کشور شکننده باشد. با این حال اگر در هم تنیدگی اقتصادی بین دو کشور رخ ندهد تعمیق همکاری های فرهنگی دشوار است؛ زیرا اقتصاد انگیزه اصلی همکاری های فرهنگی است. وی همچنین به سه مشابهت سازنده بین دو کشور اشاره داشت: نخست، مشابهت جغرافیایی به این معنی که روسیه یک کشور اوراسیایی است و نه صرفا اروپایی یا آسیایی. در مقابل؛ ایران هم اگرچه در آسیا واقع شده اما ابهامات جغرافیایی در تعریف منطقه ای آن وجود دارد. زیرا برداشت از خاورمیانه معمولا عربی است و این در حالیست که ایران یک کشور عربی نیست. از سوی دیگر ایران دقیقا در آسیای مرکزی و یا شبه قاره هند نیز واقع نیست. دوم اینکه هر دو کشور دارای چندگونگی قومی و دینی و فرهنگی هستند؛ و سوم اینکه غربی ها با حضور یک روسیه قوی در اوراسیا و ایران قوی در منطقه خلیج فارس مخالفند. همین مساله گرایش به همکاری را در بین ایران و روسیه افزایش داده است. افزایش تعداد دانشگاههای روسی مورد تایید در ایران و افزایش مراکز آموزش زبان روسی در ایران نمودی از این گرایش ها به همکاری های فرهنگی است.
 
آقای الکساندر ماریاسوف سفیر سابق روسیه در تهران در سخنانی به ذکر این مطلب پرداخت که امروز رد پای ایران در سوریه و یمن و عراق دیده میشود که این مساله به خاطر دفاع از مرزها و کشور ایران بوده است. با این حال تاریخ چهل ساله انقلاب اسلامی ایران نشان می دهد که ایران برخلاف آمریکا هرگز حمله نظامی به هیچ کشوری نداشته است. ما امروز شاهد فشارهای متعدد بر روابط تهران و مسکو از سوی کشورهای غربی و برخی کشورهای منطقه هستیم؛ علیرغم این فشارها روابط سیاسی و تجاری دو کشور گسترش پیدا کرده که دیدارهای متعدد سران دو کشور و همکاری های دوجانبه اقتصادی و همکاری در مبارزه با تروریسم بین المللی و همین طور همکاری های نظامی در سوریه از نتایج مشخص این روابط است، از جمله دیدار اخیر روسای جمهور ایران و روسیه و ترکیه در سوچی از نتایج این گسترش روابط است. وی با اشاره به همکاری های مستمر دو کشور در زمینه مبارزه با مواد مخدر ابراز امیدواری کرد که روابط دو کشور در حوزه پارلمانی تقویت شود. وی به همکاری های فرهنگی دو کشور اشاره کرد و افرایش تعداد جشنواره های فیلم، گردشگری، آموزش زبان فارسی و روسی، نمایشگاههای مشترک و سایر موارد را از جمله نشانه های توسعه روابط اجتماعی و فرهنگی بین دو کشور دانست.
 
در پنل نخست که با موضوع همکاری‌های اجتماعی و فرهنگی میان ایران و روسیه برگزار شد، دکتر فرهاد پالیزدار، معاون بنیاد سعدی، در سخنانی به اهمیت توسعه فرهنگی اشاره و جایگاه زبان را در این زمینه مورد تاکید قرار داد وی با معرفی فعالیت های بنیاد سعدی پرداخت و گفت بنیاد سعدی در راستای حمایت از آموزش زبان فارسی و آماده سازی متون و منابع در خارج از کشور فعالیت دارد. در بحث آموزش زبان آن گونه که اسناد نشان می دهد روس ها جلوتر هستند و حتی در قرن هجدهم پتر کبیر افرادی را موظف به آموزش زبان فارسی کرده بود. در ایران با تاسیس دانشگاه تهران به طور اکادمیک آموزش زبان روسی آغاز شد. وی همچنین به برپایی کلاس های آموزش و مهارت افزایی زبان فارسی، المپیادهای زبان فارسی  در خارج از کشور و اعزام برگزیدگان این المپیادها به ایران اشاره کرد و ابراز امیدواری کرد که این فعالیت ها توسعه یابد. معاون بنیاد سعدی در بخش دیگری از سخنان خود گفت دولت ایران برای آنکه سلطه زبان انگلیسی را در کشوراز بین ببرد تصمیم گرفته است زبان های خارجی دیگر از جمله زبان روسی را در سیستم آموزشی مدارس وارد کند، به این ترتیب بخشی از دانش آموزان این زبان را قبل از ورود به دانشگاه یاد خواهند گرفت. 
 
آقای ولادیمیر ایولنویچ، استاد تمام گروه تئوری و تاریخ روابط بین الملل دانشگاه دوستی ملل، محورهای اصلی همکاری را در حوزه همکاری­های انسانی بر اساس توافق­نامه­های امضاء شده بین دو کشور در بحث آموزش، گفتگوی بین ادیان، موسیقی، سینما، تئاتر، ورزش و گردشگری دانست. وی افزود تا قبل از سال ۲۰۱۵ همکاری های انسانی حول دانشمندان و دانشگاهیان ایرانشناس و روس شناس بوده است. پس از آن مجموعه مقالاتی توسط کارشناسان این عرصه چاپ شد که در آن ابزارهای دیپلماسی عمومی در روابط فی مابین بررسی شد. وی در ادامه به  بررسی فضای اطلاعاتی که از کشور ایران در دسترس مردم روسیه به صورت سایت های روس زبان است پرداخت و افزود که خوشبختانه در سال های اخیر در این زمینه فضای اینترنتی مناسبی بوجود آمده است بخصوص در 5 سال گذشته این روند کاملا ملموس است. به عنوان مثال در وبلاگ مهدی سنایی سفیر ایران، فیس بوک، لایف ژورنال و..  به زبان روسی اطلاعات مناسبی در اختیار خواننده روس زبان قرار می گیرد. درادامه وی روند توسعه توریسم در سال های اخیر را مورد بررسی قرار داد و گفت در حال حاضر هر ساله 5 هزار توریست روس از ایران بازدید می کنند این در حالی است که توریست های ایرانی که وارد روسیه می شوند 100 هزار نفر هستند. این آمار نشان می دهد که در خصوص توریسم لازم است کار بیشتری صورت گیرد و به اهمیت احیای دریای خزر به عنوان یک مسیر توریستی توجه شود. وی افزود مشترکات فرهنگی بین دو کشور بسیار زیاد است از آن جمله  ۱۰۰ سمبل  مشترک بین ایران و روسیه وجود دارد که قابل توجه است، از آن جمله گل و بلبل در ادبیات و دریاچه بایکال در روسیه و ارومیه در ایران که هر دو دارای اقلیم منحصر بخود هستند و جایگاه خاصی را در فرهنگ کشور خود دارند.
 
بایف ایرج بگیجانویچ، رئیس شورای ملل سراسر روسیه، در ابتدا به معرفی کنگره ملی اقوام ایرانی زبان که از سال 2011 در منطقه نیژنی نوگوراد تاسیس شده است، پرداخت. وی هدف اصلی فعالیت های این کنگره را تعامل نزدیک با سفارت و نهاد های ایرانی در راستای حفظ اقوام ایرانی، زبان فارسی و مقابله با بیگانه هراسی دانست و محور اصلی فعالیت این کنگره را تحقیقات علمی جهت مطالعه و شناخت اقوام فارسی زبان در نیژنی نوگوراد دانست. از آنجا که این منطقه سال های زیادی بمثابه یک چهار راه فرهنگی بوده است  در آن زمان «پرس ها» برای تجارت با تاجران روس به این منطقه می آمدند و تجارت خانه ها و انبارهای خود را داشتند. در این خصوص کنگره از پایان نامه های دکتری و فوق لیسانس و پروژه هایی که به بحث های فرهنگی و تاریخی منطقه نیژنی نوگوراد بپردازد حمایت می کند. محور دوم غنای زندگی مردم ایرانی زبان منطقه است که در این راستا پیوسته کتاب هایی را به زبان انگلیسی و روسی در مورد تاریخ ایران، ادبیات و آموزش زبان فارسی تهیه می شود. همچنین با رایزنی فرهنگی و بنیاد ایرانشناسی و انتشارات صدرا همکاری می شود. بعنوان مثال در آخرین برنامه که در فوریه 2017 برگزار شد30 کتابخانه کودک در نیژنی نوگوراد احداث شد. محور بعد برنامه‌ های فرهنگی برای ترویج نمادهای فرهنگ ایرانی در منطقه است. در این خصوص از دانشجویان و علاقمندان دعوت می شود که با حمایت کنگره برنامه های نمایشی و نمایشگاهی اجرا نمایند مانند نوروز شب یلدا و غیره.... آخرین محور زبان است که کنگره به عنوان یک سازمان غیر دولتی در این رابطه از کمک نهادهایی از جمله؛ جامعه المصطفی و رایزنی فرهنگی بهره برده است. همچنین کلوپ زبان فارسی در منطقه ایجاد شده که در سال 2015 تعداد 30 نفر عضو و در حال حاضر با 150 عضو به فعالیت خود ادامه می دهد.
 
دیگر سخنران این کنفرانس دکتر بهرام امیر احمدیان، استاد دانشگاه تهران، به مساله گردشگری به عنوان یک بخش مهم از اقتصاد اشاره کرد که باید مورد توجه قرار گیرد. وی گفت روسیه از دید ایران سه ویژگی دارد. سرزمین بزرگ؛ مردم جدی؛ و سرزمین رازآلود. بنابراین بسیاری از مردم ایران مایل هستند با این کشور از نزدیک آشنا شوند؛ اما در جریان سفر با مشکلاتی مثل دشواری زبان روسی و اخذ ویزا مواجه می شوند. در پنج ماه اول امسال (1396)، 2 میلیون و 159 هزار نفر از سایر کشورها وارد ایران شدند. در حالی که از ایران سه و نیم میلیون نفر در پنج ماه اول سال به کشورهای خارجی سفر کردند. در میان کسانی که وارد ایران شدند حدود 8 هزار نفر روس بودند. این در حالی است که در مدت مشابه سال گذشته این تعداد 8500 نفر بوده است. بنابراین تعداد گردشگران روس به ایران کاهش داشته است. در بررسی مشکلات موجود برای ورود گردشگران روس به ایران اولین مورد مساله ویزا است که تسهیلات اخذ ویزا هنوز گسترش نیافته است. دوم شناخت مردم روسیه از ایران کم است. سوم سفر به ایران گران است. چهارم برند روسی و ایرانی را نتوانسته ایم تعریف کنیم. برندی که در میان مردم ایران و روسیه معرف توانایی های صنعتی و اقتصادی دو کشور باشد. دیگر اینکه راههای ارتباطی بین دو کشور بسیار کم است و برای مثال کشتی های مسافرتی و یا راه آهن نداریم. ضمن اینکه راههای ارتباطی مستقیم بین استانهای ایران و روسیه وجود ندارد. برای حل این مشکلات باید اولا با شرکت در نمایشگاهها و نیز با استفاده از فضای مجازی به تبلیغ و معرفی ایران بپردازیم. دوم اینکه باید برندهای ایرانی و روسی را تعریف کنیم که نمادی از هر کشور باشند. سوم اینکه راههای ارتباطی بین دو کشور را گسترش دهیم.
 
دکتر رضا ملکی، رایزن فرهنگی ایران در روسیه، در ابتدای سخنان خود دیپلماسی عمومی را ارائه تصویری از یک کشور در جامعه هدف و دستیابی به سرمایه اجتماعی و محبوبیت در جامعه هدف تعریف کرد. برای دو کشور شکل دادن یک نوع دیپلماسی مشترک می تواند جهت حل مشکلات منطقه ای و بین المللی موثر باشد. در حال حاضر شاهد آن هستیم که علیرغم تمام پیشرفتهای دو کشور، وزن روابط فرهنگی بین دو کشور برخلاف روابط نظامی و سیاسی پایین است. برای آنکه بتوانیم از ظرفیت های هر دو کشور در سطح بین المللی و منطقه ای استفاده کنیم باید در سه بخش کلی برنامه و نقشه راه تنظیم کنیم. اول در سطح دوجانبه باید توجه داشت که ایران نمی تواند به تنهایی تصویری مناسب از خود ایجاد کند. نهاد رایزنی فرهنگی ایران در طی 20 سال فعالیت اگرچه اقدامات خوبی انجام داده است، اما این برای 150 میلیون جمعیت روسیه کافی نیست. برای این منظور ما نیاز به کمک روسیه داریم. در مورد شناساندن روسیه جدید در ایران نیز باید از سمت ایران کمک شود. رایزنی فرهنگی روسیه از سال گذشته در ایران آغاز به کار کرده است به عنوان مثال روسکی میر در ایران نمایندگی زده است. بنابراین ما به یک دیپلماسی فرهنگی مشترک و متقابل نیاز داریم تا مردم ما درک درستی از یکدیگر داشته باشند. برای این دیپلماسی در سطح دوجانبه ما به ابزارهایی مثل رسانه، فضای مجازی، گردشگری، ادبیات و غیره نیاز داریم. در سطح منطقه ای دیپلماسی عمومی مشترک می تواند به ایجاد یک گفتمان منطقه ای منجر شود. این منطقه شامل آسیای مرکزی، قفقاز و آسیای غربی می شود. در منطقه ما به همزیستی مذاهب، اقوام و مبارزه با افراط گرایی در این حوزه ها نیاز داریم. در این سطح می توانیم به ایجاد ساختارهایی بپردازیم. مثل بنیاد فرهنگی خزر که ساختاری چندجانبه داشته باشد و در حوزه ارزشهای مشترک کشورهای منطقه کار و در مقابل ارزشهای غربی بایستند.
 
در سطح بین المللی هم ما مورد تهاجم فرهنگی هستیم که تلاش می کند تصویری نادرست از ایران و روسیه ارائه کنند و نیز ارزشهای مشترک خود را تحمیل کند. بنابراین ما باید ارزشهای مشترک خود را تعریف و آن را به گفتمان بین المللی تبدیل کنیم. همکاری دو کشور در مورد تروریسم در سوریه نشان داد که می توانیم ارزشهای­مان را حتی به دستورکارهای بین المللی تحمیل نماییم. برای این منظور باید یک اتاق فکر توسط بخشهای دولتی و غیر دولتی تشکیل شود و در دستور کار قرار بگیرد.  به این ترتیب روابط دو کشور پایدار می شود.
 
پنل دوم با موضوع همکاری ایران و روسیه در حوزه دیپلماسی عمومی و رسانه‌های گروهی و با مدیرت آقای ولادیمیر ساژین، عضو ارشد انستیتو شرق شناسی علوم روسیه برگزار شد. وی در بیان اهمیت دیپلماسی عمومی در روابط دو کشور به این نکته اشاره کرد که دیپلماتها و نمایندگان رسمی سیاسی در یک کشور در چارچوب خاصی محصور هستند و به عنوان نمایندگان سیاسی یک کشور باید در حوزه مشخصی اقدام کنند. اما در دیپلماسی عمومی شرایط کار راحت تر است. در حال حاضر نقش دیپلماسی عمومی در روابط دو کشور افزایش یافته است. برای مثال در سال 2017 که در 15 کنفرانس مشترک در شهرهای مختلف ایران و روسیه شرکت داشتم، فارغ از موضوعات مختلف مطروحه، "ایران" همیشه در این کنفرانس ها مورد بحث بوده است. این برنامه ها با مشارکت فعال نهادهای غیر دولتی دو کشور بوده و بنیاد گورچاکف در تبیین مبانی دیپلماسی عمومی سهم مهمی داشته است. اما یک مشکل در این میان قابل توجه است و آن اینکه اطلاع رسانی در مورد پروسه روابط دوجانبه از طرف هر دو کشور ضعیف است. در واقع اگرچه شناخت از ایران در میان نخبگان، سیاستمداران و کارشناسان روسی وجود دارد، اما در میان توده های مردم شناخت ناچیزی نسبت به ایران می بینیم. برای مثال بسیاری تصور می کنند در ایران علم، فرهنگ و صنعت وجود ندارد. علت این امر تسلط منابع غربی بر فضای اطلاع رسانی است. حتی افراد تحصیل کرده در روسیه اغلب تصور می کنند تنها آرزوی ایران ساخت بمب اتم و یا تشکیل امپراتوری شیعه است. در بهترین حالت آنها زمانی به ایران توجه می کنند که رویداد مهمی در سطح بین المللی با محوریت ایران رخ دهد؛ مثل برجام! در ایران نیز برداشت از روسیه کماکان مبتنی بر شرایط شوروی است. یکی از دلایل این امر تعداد ناچیز روزنامه نگاران دو کشور در کشور مقابل است. برای مثال در ایران تنها یک روزنامه نگار دائم از خبرگزاری تاس وجود دارد که عملکرد وی نیز توسط عوامل مختلف محدود می شود. اما اگر روزنامه نگاران متعدد از دو کشور در کشور مقابل حضور داشته باشند و آزادانه فعالیت کنند قطعا روابط بهتر و مثبت تر پیش می رود. چنانچه رسانه های گروهی دو کشور عینی و واقعی رفتار کنند، روابط دو کشور به سطح استراتژیک نزدیک خواهد شد.
 
دکتر محمدعلی وکیلی، نماینده مجلس شورای اسلامی و مدیرمسئول روزنامه «ابتکار»، روابط دیپلماسی ایران و روسیه را به سه مقطع تاریخی روسیه تزاری، دوران اتحاد جماهیر شوروی و دوران فدراسیون روسیه تقسیم بندی کرد و خاطر نشان کرد در تمام این سه مقطع رسانه­ها علیرغم محدودیت زمانی و تکنولوژی تاثیر گذار بودند. وکیلی خاطر نشان کرد مساله ای که اکنون با آن دست به گریبان هستیم محصول القای تفکرات منفی در مورد دو کشور در دوران قبل از انقلاب ایران است که چهره ناخوشایندی از ایران در تفکرات جامعه کنونی روسیه و همچنان برعکس برجای گذاشته است .به عنوان مثال تصویری از ایران به عنوان کشوری غیر متمدن و فاقد مدنیت و روسیه به عنوان کشوری سلطه گر،طماع به خاک ایران و مروج کمونیست در رسوبات تفکرات مردم دو جامعه وجود دارد. اگرگرایش قدرت به شرق برای روسیه یک استراتژی بلند مدت است می بایست بلوکی رسانه ای با محوریت روسیه و ایران شکل گیرد. بایستی تحولی در پارادیم حاکم بر ذهنیت ایرانیان و جامعه روسیه صورت گیرد و قدرت سخت به سمت قدرت نرم یا رسانه ای تغییر کند. بایستی روابط فریز شده در هرم قدرت سیاسی به جامعه تزریق شود و هرم قدرت از پایین به بالا بازتعریف شود. وی هم به دلیل همجواری و هم جبر زمان سرنوشت منافع ملی روسیه و ایران را در هم گره خورده دانست و تاکید کرد هر اقدامی برای نزدیک کردن روابط دو کشور بدون از بین بردن رسوبات ذهنی مردم دو کشور تاثیر گذار نخواهد بود.
 
خانم مارینا باریسُونا، شرق شناس و عرب شناس در ابتدای سخنرانی خود با موضوع «تصویر ایران در رسانه های روسیه» این نکته را یادآوری کرد که در بررسی خود رسانه های روس زبان را مدنظر قرار داده است و نه فقط رسانه های موجود در کشور روسیه را. برای مثال در کشورهای آسیای مرکزی، اسرائیل و یا قفقاز نیز رسانه های روس زبان وجود دارند که مورد بررسی قرار گرفتند. در فاصله اول ژانویه تا 4 دسامبر سال جاری کلمه ایران در فضای روس 300 هزار بار تکرار شده است. برای مقایسه باید گفت که نام عربستان سعودی 250 هزار بار و یا نام چین حدود 40000 بار تکرار شده است. در این میان سیاست های منطقه ای ایران بسیار مهم است. برای مثال بعد از کشته شدن علی عبداله صالح در یمن در روزنامه کامرسانت چنین بیان شد که کشته شدن وی در ادامه حوادث ناگوار در یمن است؛ زمانی که بسیاری از مخالفان وی با تکیه بر ایران مخالفت خود را ابراز می کردند و چرخش اخیر وی نوعی شکست ژئوپولیتیک برای ایران بود. اینکه اظهار نظر مزبور چقدر درست است جای بحث دارد اما مهم نحوه انعکاس خبر است. به هر حال هر بار از ایران مطلبی منعکس می شود اغلب در مورد حوادث منطقه است. یا برای مثال در رسانه های اصلی روسیه به مساله همکاری ایران و روسیه در سوریه از این منظر پرداخته می شود که ایران و روسیه در سوریه همکاری می کنند یا رقابت دارند!؟ البته اکثرا رسانه های روسیه تلاش می کنند چهره ایران را تخریب نکنند اما به هر حال مایل به جذب مخاطب نیز هستند.
 
بحث اخبار در سایت یاندکس اهمیت زیادی دارد چون بسیار پربازدید است. اخباری که در مورد ایران مطرح شده شامل موارد زیر است: زلزله، پیشرفت دارویی ایران، فعال شدن ایران در کریدور شمال جنوب، سرمایه گذاری چین در ایران و موارد دیگر. از سوی دیگر روسها در مورد ایران این مواردی را سرچ می کنند: ترانه­های ایرانی، شاهزاده­های ایرانی قاجار، ایران در نقشه جهان، جمعیت ایران، کارگردانان، بازیگران و فوتبالیست های ایرانی، انقلاب ایران. پس موضوعات عمیق فرهنگی و تاریخی زیاد مطرح نیست. در نظر سنجی دیگری که در فضای فیس بوک انجام شده است از مخاطبان خواسته شد سه یا چهار کلمه که با شنیدن کلمه ایران به یاد می آورند را بگویند. مشارکت کنندگان در این نظرسنجی بین 14 تا 70 سال داشتند و از شهرهای مختلف روسیه و حتی امریکا یا اسرائیل بودند و در بسیاری از این موارد افرادی اظهار نظر کردند که با ایران ارتباط خاصی نداشتند. کلمات مزبور به ترتیب فراوانی عبارت بودند از: فرش، پرشیا، جنگ و درگیری و مقابله، نفت و گاز، اسلام و مسلمان و شیعه، مذهب، دین، تهران، کنفرانس 1943، حجاب، نقاب، پوشیه، امام خمینی، گریبایدوف، خیام، انار، کباب و.... به طور خاص افرادی که بیشتر نام برده شدند خمینی، گریبایدوف، عمر خیام، احمدی نژاد و روحانی بودند. خصوصیات اخلاقی که بیشتر نام برده شده: مهمان نواز، فناتیک، زیبا، خردمند. از نظر مکانی، کسی به سوریه اشاره نکرد؛ اما از ترکمنستان، ارمنستان نام بردند. حوادث عراق را فکر می کردند در ایران است یا ایرانی ها عرب هستند. از نظر مشکلات مطرح شده : تهدید اتمی، تبعیض جنسیتی، رفتارهای ضد یهودی، رد هولوکاست. در مقابل آن موارد مثبت: طبیعت زیبا، زیبایی افراد، شاعران، نویسندگان و کارگردانان و فوتبالیست ها و ..شهرها: تهران و اصفهان و البته مسلمانان به شهر قم اشاره کردند. با طرح این سوالات مشخص شد که توجه مردم بیشتر به مسائل روزمره است و با توجه به این شرایط می توان گفت که در حال حاضر شانس برای ایجاد پل های جدید و از بین بردن برداشتهای منفی در روابط دو کشور وجود دارد.
 
در ادامه خانم آیدا سوبالوا، عضو فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران و خبرنگار رادیو «صدای ایران» سخنرانی خود را با موضوع «همکاری ایران و روسیه در حوزه دیپلماسی عمومی و رسانه‌های گروهی» ایراد نمود. تاریخ روابط ایران و روسیه را بیش از ۵۰۰ سال است. دیپلماسی عمومی مبحثی ارزشمند و ابزاری مهم برای هر کشور در عصر رسانه است. جامعه ایران، جامعه بازی است و این مقطع زمانی مقطعی خاص در دیپلماسی عمومی دو کشور است و وظیفه اصحاب رسانه ایران و روسیه این است که تصویر مثبتی از دو کشور در ذهن مخاطبان خود بسازند. روابط ایران و روسیه در حوزه دیپلماسی عمومی چند جانبه است. نزدیکی فرهنگی بین ایران و روسیه در حوزه دیپلماسی عمومی در رسانه ها مشهود و روشن است. عملکرد نمایندگان فرهنگی ایران در رایزنی فرهنگی ایران در روسیه در بحث دیپلماسی عمومی بسیار خوب است. سایت اینترنتی ایران سیودنیا سایتی پرطرفدار است که طراحی بسیار زیبایی دارد. وی سپس اشاره ای به تاریخچه روابط فرهنگی ایران و روسیه در حوزه رسانه داشت و افزود در تمام برهه های تاریخی رسانه نقش تاثیر گذار داشته است مثلا یک روز بعد از شروع جنگ جهانی دوم از رادیو روسیه برنامه به زبان های زنده دنیا از جمله فارسی پخش شد چون روسیه می خواست به تمام دنیا اعلام کند که چرا و برای چه می جنگد. پس از پیروزی انقلاب ایران نیز برنامه های رادیوی روسیه به زبان فارسی زیاد شد. در پایان وی ابراز امیدواری کرد این همکاری ها هر چه بیشتر ادامه داشته باشد.
 
پنل سوم با موضوع همکاری در زمینه روس‌شناسی و ایران‌شناسی با سخنرانی آقای دکتر احمد پاکتچی استاد دانشگاه امام صادق  آغازگردید. وی در مقاله خود مشکلات و محدودیت های ترجمه را مورد اشاره قرار داد و این نکته که در ترجمه اعم از زبان روسی و یا سایر زبانها به فارسی تا چه حد واقعیت های متن مورد نظر و یا منظور نویسنده منتقل می شود. مثلا کلمه روسی Мышление. این کلمه را در فارسی می توان هم به عنوان "فکر" و هم به عنوان "ذهن" ترجمه کرد. در حالیکه در برخی از متون فارسی این کلمه حتی به عنوان فرهنگ ترجمه شده است. یا عبارت Мышление и Речь که به عنوان اندیشه و زبان ترجمه شده است. در حالیکه این دو کلمه تنها بیانگر نتیجه است و نه فرآیند. در واقع بهتر بود این دو کلمه به عنوان اندیشه ورزی و یا گفتار ترجمه می شدند. وی اشاره کرد که این موارد تنها برای نمونه بوده و راه را برای تحقیقات بیشتر در این حوزه می گشاید.
 
دکتر محسن شجاعی در سخنان خود وضعیت روسیه در افکار عمومی ایرانی ها را مورد بررسی قرار داد. وی در ابتدا به قدمت روابط دو کشور اشاره کرد وتوجه حاضرین را به ای نکته جلب کرد که حتی در شاهنامه فردوسی نیز به کلمه روس اشاره شده است. ابن خرداد به نیز در کتب خود اشاره کرده که تاجرانی از روسیه از طریق رودخانه ولگا به دریای جرجان سفر می کردند که در شمال ایران واقع است. اولین سفرا از روسیه تزاری در قرن شانزدهم به فارس سفر کردند و از آن زمان مساله کیفیت روابط دو کشور همواره مطرح بوده است. اما این شناخت منوط به این است که بین مردم دو کشور ارتباط برقرار باشد. در ایران ما امروز نیاز داریم که روسیه را به طور واقعی معرفی کنیم و نه اینکه مسحور تبلیغات غرب شویم. طی قرون متمادی بین نخبگان ایرانی تصور منفی از روسیه شکل گرفت است که تحت تاثیر مسائلی از قبیل جنگ های قرن نوزدهم دو کشور تا مساله اس 300 را قرار گرفته است. برای مثال طبق تحقیقاتی که در اصفهان انجام شد حدود 80 درصد محصلان برداشت منفی از روسیه دارند. روابط دو کشور باید منوط به وضعیت سیاسی نباشد. برای مثال روابط فرانسه و آلمان علیرغم روابط خصمانه در خلال جنگ جهانی دوم و حتی پس از صلح در حال حاضر در سطح بسیار بالایی قرار دارد. این امر نتیجه نه تنها تلاشهای دولتی؛ بلکه تلاشهای نهادهای غیر دولتی است مثلا کتابهای درسی، جهانگردان و.... . برای مثال در سال 2002 موسسه ایراس و گروه روسیه شناسی دانشگاه تهران با تلاش اقای دکتر سنایی سفیر فعلی تاسیس شدند که نقش مهمی در شناسایی روسیه در ایران دارند. در نهایت برای روابط نزدیکتر بین دو کشور باید از ظرفیت های جامعه مدنی استفاده کرد.
 
مارینا کامینِوا، دبیر علمی مرکز مطالعات کشورهای خاورمیانه انستیتوی شرق‌شناسی آکادمی علوم روسیه، در مورد تاریخ توسعه روابط فرهنگی- زبانی ایران و روسیه به سخنرانی پرداخت. در ابتدا خاطر نشان کرد با توجه به مطالب ارائه شده در کنفرانس سعی می کند مطالب خود را از منظر ایران شناسان در روسیه مطرح نماید. وی گفت بر اساس اسناد تاریخی بدست آمده آغاز تاریخ روابط فرهنگی بین ایران و روسیه مربوط به دوران هخامنش است. شکوفایی این روابط به دوران پتر کبیر بر می گردد زمانی که پتر اول بدلیل ضروری دانستن زبان فارسی ۵ نفر از محصلین مدارس لاتین مسکو را برای یادگیری زبان فارسی به ایران فرستاد و بدین صورت اولین کادر مترجمین زبان فارسی شکل گرفت. وی گفت اولین گام ها در حوزه هنر و اقتصاد و توسعه زبان فارسی در روسیه  در چند اثر ادبی قرن ۱۷ به چشم می خورد. پس از آن در اوایل قرن ۱۸ دوباره این روابط مورد توجه قرار گرفت و جنبش های اصلی در این روابط دیده شد و آموزش زبان فارسی و فلکلور ایرانی از سر گرفته شد که زبان شناسان روس سهم ارزنده ای در این زمینه داشتند. در دوران شوروی جغرافیای تدریس زبان فارسی از مسکو و سن پترزبورگ به قفقاز گسترش پیدا کرد ومباحث تخصصی تری از جمله دستور زبان، فنوتیک، اصطلاحات زبان فارسی و... مورد بررسی قرار گرفت. در دوران شوروی غیر از مسکو و لینینگراد در آسیای میانه (از جمله تاجیکستان  و ازبکستان) و ماورای قفقاز کتاب های دستور زبان فارسی به روسی تنظیم شد اوج آن در دهه 50 تا 80 قرن بیستم بود و زبان شناسان برجسته ای مانند راستورگویف، باگالوبف، پسیکف و روبنچیک و ...فعالیت داشتند. در این دوره ساختار لغت نامه های دو زبانه و اولین لغت نامه های تخصصی در زمینه های اقتصادی-تجاری فنی و نظامی پی ریزی شد.
 
در حال حاضر زبان روسی در 18 نهاد آموزش عالی روسیه تدریس می شود.همچنین در بیشتر شهرهایی که گروه های ساکن ایرانی دارد کلاس های زبان فارسی دایر شده و حتی بصورت آموزش از راه دور تدریس می شود.  در سال 2013  در تهران لغت نامه روسی فارسی واسکانیان به روز رسانی و ویرایش و چاپ شد. در ایران "دستور زبان فارسی" روبینیچیک به زبان فارسی چاپ شد و در سال 2009 موفق به دریافت جایزه بین المللی فارابی در زمینه پژوهش علوم انسانی و مطالعات اسلامی شد. رویدادهایی مانند المپیاد زبان و ادبیات فارسی، جایزه کتاب سال در ایران و برگزیدن کتاب روس زبان با موضوع ایران و اسلام در روسیه، انجمن های ایرانی و غیره نقش مهمی در تقویت روابط فرهنگی و زبانی بین روسیه و ایران بازی می کنند. راه اندازی رشته آموزش زبان روسی در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری گام مهمی بوده است که در ایران برداشته شده است. به تازگی زبان روسی در کنار زبان هایی مثل ایتالیایی و اسپانیایی به طورآزمایشی در چند مدرسه در ایران آموزش داده می شود. فعالیت های «روسکی میر» و احیای خانه فرهنگ و علم روسیه امیدهای زیادی را در مورد افزایش روابط فرهنگی بین دو کشور بوجود آورده است.
 
در ادامه آقای الکساندر ولادیمیرویچ کاراتیشف در مورد دبیرخانه انجمن مدرسین زبان و ادبیات روس، اتحادیه بین المللی اساتید زبان و ادبیات روس توضیحاتی ارائه داد. وی اظهار کرد که اتحادیه زبان روسی اولین بار پنجاه سال قبل به ابتکار روسیه شناسان فرانسه، جمهوری چک و آلمان در پاریس تاسیس شد. اعضای این نهاد از 70 کشور جهان هستند و بیش از 200 عضو دارد که البته ایران در میان آنها نیست. این عضویت می تواند به صورت شخصی و یا گروهی باشد. برای مثال مراکز آموزش زبان روسی و یا دانشکده های مرتبط می توانند عضو این انجمن باشند. این نهاد تاکنون 13 کنگره روسیه شناسی برگزار کرده که بین هزار تا هزارو دویست شرکت کننده داشته است. در کنگره روسیه شناسی که در سال1990 برگزار شد3000 شرکت کننده حضور داشتند. در این کنگره ها روسیه شناسی معاصر، روشهای تدریس زبان روسی، تدوین کتابهای درسی و موارد دیگر بررسی می شود. این نهاد همچنین با بنیاد روسکی میر همکاری های گسترده دارد. موصوعات کنفرانس های مزبور بنا بر نیاز کشور برگزار کننده کنفرانس در مورد زبان روسی و بررسی آن از سوی کارشناسان این نهاد تعیین می شود. اقدام بعدی آموزش زبان روسی برای تربیت کادر در پروژه های بین المللی است. مثلا در حوزه های انرژی، لجستیک، اقتصاد و غیره میتوانیم کادرهایی را تربیت کنیم تا در برقراری ارتباطات تجاری موثر باشند. همچنین این نهاد در سالهای اخیر با بنیاد روسکی میر در تاجیکستان کتابهای آموزش زبان روسی را با فرهنگ قومی و منطقه‌ای هماهنگ کردیم. به عنوان مثال بررسی کردیم که فرهنگ روسیه در آذربایجان چه تاثیری را گذاشت است. بنابراین می‌توان در همین زمینه ها با ایران نیز همکاریهایی را تعریف کرد.
 
خانم ماریا نیکلایونا، دبیر مطبوعاتی بیاد «روسکی میر»  گفت در این کنفرانس تلاش مشترکی جهت تقویت روابط دو کشور بخصوص در حوزه ایرانشناسی صورت گرفته است. وی توضیح مختصری در مورد فعالیت های مرکز «روسکی میر» ایراد کرد و گفت روسیه شناسان ایران مهمانان پیوسته و همکاران دائمی ما هستند. در حال حاضر در ۱۱ دانشگاه در ایران زبان روسی تدریس می شود و گروه زبان روسی دانشگاه تهران قدمت ۷۰ ساله دارد. در ادامه با اشاره به گروه های آموزشی مختلف در دانشگاه های ایران که با گرایش های ترجمه ،ادبیات و آموزش فعالیت می کنند افزود که این مرکز آماده همکاری جهت برنامه های دانش افزایی است. به تازگی اتاق زبان روسی در دانشگاه فردوسی مشهد تاسیس شده است و این مرکز آماده است که فعالیت مشترکی با مراکز و دانشگاه های داخل ایران جهت اعزام استاد زبان روسی با حمایت مالی «روسکی میر» داشته باشد.
 
پنل چهارم و آخر با موضوع همکاری ایران و روسیه در حوزه آموزش با سخنرانی دکتر بهروز ابطحی رایزن علمی سابق ایران در روسیه و استاد دانشگاه شهید بهشتی آغاز شد. وی در ابتدا چند اصطلاح را مورد بررسی قرار داد. نخست دیپلماسی علمی به این معنی که زمانی که علم بدون مرز عمل می کند به آن دیپلماسی علمی می گویند. اصطلاح بعدی تبادل دانشجو به صورت بین المللی است؛ یعنی فقط تبادل دانشجو را به دو دانشگاه محدود نکنیم. سفر دانشجو نکته مهمی است. زیرا هم سود اقتصادی دارد و هم ارتباط افراد موجب توسعه روابط فرهنگی و گفتگوی تمدنها می شود.
 
در ایران 2641 دانشگاه وجود دارد که از چین هم بیشتر است. از این میان 190 دانشگاه دولتی غیر پزشکی هستند و 47 دولتی پزشکی. 43 دانشگاه در سطح جهانی مطرح هستند. در روسیه هم آکادمی علوم روسیه، 8 دانشگاه فدرال، 30 دانشگاه علمی و تحقیقاتی و سایر دانشگاهها وجود دارد. آکادمی علوم روسیه از انستیتوهای مهم دنیاست که در رده سوم دنیا قرار دارد. 
 
وی سپس به بیان مزیتها و مشکلات نظام های آموزشی ایران و روسیه پرداخت در بیان مزایای سیستم روسیه این نکته قابل توجه است که این سیستم مکتب علمی خود را دارد که در خود روسیه طراحی شده و راهکارهای مناسب برای کشور را ارائه می دهد. فوق دکترا که تنها بر یک محور تمرکز دارد بدون ورود به سایر محورها و یا دوره های پراکتیکال در دوره شوروی طراحی شد. ضمن اینکه جلسات درس در کنار فناوری برگزار می شود مثلا در کلاس . امتیازات سیستم آموزش ایران این است که افراد در کشورهای مختلف تحصیل کردند و موسس آن شدند و همین موجب می شود سیستم خود را با سایر سیستم ها آداپته کند. دانشگاههای ایرانی پویا هستند و در زمینه نانو تکنولوژی و بیوتکنولوژی توسعه یافته است. 4121000 نفر در ایران مشغول تحصیل هستند. دشواری زبان روسی یکی از مشکلاتی است که موجب میشود تحصیل در روسیه کیفیت کافی را نداشته باشد. نحوه امتحانات، پروسه اداری سخت، قوانین سخت مهاجرت و ارتباط غیر مستقیم و ضعیف بین اساتید و دانشجویان دکترا از دیگر مشکلات موجود است. که موجب میشود برخلاف سیستم غربی پذیرش دانشجوی دکترا از سوی دولت و در نتیجه فاقد نتایج مورد انتظار باشد. مشکل بعدی در مورد بسیاری از دانشجویان پزشکی در روسیه است که در ایران نتوانسته اند وارد پزشکی شوند و لذا اینجا هم سطح شان پایین است و نمی توانند در ایران کار کنند و زبان هم یاد نمی گیرند. 
 
دکتر ابطحی همچنین به تفاوتهای سیستم اموزش عالی دو کشور اشاره کرد و اینکه موتور محرکه نظام اموزش عالی در ایران رشته های پزشکی است و بعد شیمی و فیزیک؛ در حالیکه در روسیه این محور را رشته فیزیک تشکیل می دهد. در دوره شوروی حداکثر 1000 نفر در روسیه تحصیل کردند. اوایل سال 90 شاهد افزایش بودیم. بعد کاهش یافت ولی در یک سال اخیر میزان دانشجو افزایش یافته است. نکته آخر مورد اشاره در این مبحث آن بود که طرف ایرانی جدیت خود را در حوزه همکاری علمی نشان داده است و با اعطای بورس دانشجویان ایرانی را به روسیه می فرستد. در حالیکه روسیه تنها به جذب دانشجو از ایران می پردازد که هدف آن نیز کسب درآمد است و این در حالی است که این روند باید اصلاح شود.
 
در ادامه، دکتر الهه کریمی ریابی نیز در مورد همکاریهای دانشگاهی دو کشور بر این مساله تاکید کرد برای تعمیق روبط باید تبادل دانشجو زیاد شود. تا زمانی که روابط آکادمیک محدود باشد و دانشگاههای بزرگ روابط تنگاتنگ نداشته باشند نمی توان کاری کرد. ضمن اینکه باید به غیر از همکاری و ارسال دانشجو در حوزه زبان به سایر حوزه ها نیز پرداخت. مثلا در روسیه علوم طبیعی و فضانوردی قوی است. در ایران هم حوزه علم مثلا علوم پزشکی و علوم انسانی در مواردی دارای کیفیت بسیاری هستند. ولی مشکل ان است که ثبت مقالات مندرج در مجلات علمی روسیه در ایران بسیار دشوار است و نیازمند درخواست رسمی از وزارت علوم ایران است. این در حالی است که در ایران مجلات علمی به زبان روسی وجود ندارد و پژوهشگران ناگزیر از چاپ مقالات خود در مجلات روسی هستند.
 
خانم یلنا دونایوا در آغاز سخنان خود از کم توجهی به مشکلات فرهنگی ابراز تاسف کرد، وی گفت بدون گفتگوی فرهنگی و بدون درک درست از یکدیگر نمی توان شریک تجاری یا سیاسی هم باشیم و محور اقتصادی بین دو کشور را بدرستی رسم‌ نماییم. درک درست فرهنگی از یکدیگر مبنای مستقر کردن پایه های روابط است در این صورت زمانی که اختلاف نظر سیاسی پیش بیاید نمی تواند زیاد مورد توجه قرار گیرد. وی به تاریخچه روابط دو جانبه دو کشور اشاره کرد و روابط دوران صفویه و پس از آن دوران قاجار را پر اهمیت دانست. در ادامه به زمینه های بی ثباتی روابط اشاره کرد و فقدان حمایت مالی، تحریم ها، بی ثباتی روابط از طرف روسیه و مشکلات زبانی، پیچیدگی­های سازگاری با شرایط اجتماعی و مشکلات مالی را از طرف ایران از عوامل بی ثباتی روابط دانست. در ادامه خواستار تغییر سطح روابط از سطح دانشگاهی به مشارکت دادن جوانان در این امر شد و پیشنهاد داد دوره های کوتاه مدت چند هفته­ای به صورت تورهای آموزشی برای جوانان گذاشت شود تا درآن جوانان دو کشور در کنار هم در یک خوابگاه زندگی کنند و پروژه های مشترکی را با مشارکت هم انجام دهند. دانشجویان و جوانان دو کشور باید با یکدیگر در ارتباط مستقیم باشند و نسل جدیدی را تربیت نماییم تا بدینوسیله ساختار ذهنی جامعه را تغییر دهیم.
 
آخرین سخنران کنفرانس آقای پالیشوک بود که به همکاری های آموزشی و دانشگاهی بین دانشگاه زبانشناسی مسکو و دانشگاه علامه طباطبایی پرداخت. وی گفت رشته های مطالعات منطقه ای و زبان شناسی دو رشته مورد بحث برای همکاری دو دانشگاه هستند. برطبق این طرح قرار است کارشناسی ارشد مشترکی بین دو دانشگاه تعریف شود که دانشجویان بر اساس آن یک سال در روسیه و یک سال در ایران تحصیل کنند و دو دیپلم اخذ نمایند و در حال حاضر در مقطع دکتری برنامه ریزی صورت نگرفته است اما امیدواری وجود دارد این برنامه برای مقطع دکتری نیز عملی گردد. همچنین برنامه های تبادل دانشجو و تبادل اساتید از دیگر زمینه های همکاری مشترک خواهد بود. در عین حال متاسفانه دیپلم دانشجویانی که در ایران در رشته زبان فارسی تحصیل می کنند از جانب روسیه پذیرفته نمی شود که این نکته منفی در روابط دو کشور است.
 
پیشنهادات ارائه شده در کنفرانس به شرح ذیل است:

1. تعریف دیپلماسی عمومی مشترک و متقابل جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه
- این دیپلماسی در سطح دوجانبه به ابزارهایی مانند رسانه، فضای مجازی، گردشگری، ادبیات و غیره نیاز داریم.
- در سطح منطقه ای دیپلماسی عمومی مشترک می تواند به ایجاد یک گفتمان منطقه ای منجر شود. در این سطح می توانیم به ایجاد ساختارهایی مانند بنیاد فرهنگی خزر بپردازیم که ساختاری چندجانبه داشته باشد و در حوزه ارزشهای مشترک کشورهای منطقه فعالیت نماید و در مقابل ارزشهای غربی بایستد.
- در سطح بین المللی باید ارزشهای مشترک خود را تعریف و آن را به گفتمان بین المللی تبدیل کنیم. برای این منظور توصیه می شود تشکیل اتاق فکر مشترک با حمایت بخشهای دولتی و غیر دولتی دو کشور در دستور کار قرار بگیرد.
 
2. توجه به صنعت گردشگری به عنوان بخش مهمی از اقتصاد و همچنین یکی از ارکان دیپلماسی عمومی. در این خصوص راهکارهای زیر ارائه شد:
- احیاء مسیر مسافرتی بین دو کشور از طریق دریای خزر
- احیایی مسیر راه آهن مسافرتی بین دو کشور
- ایجاد پرواز مستقیم بین استان های مختلف ایران و روسیه
- عدم نیاز به روادید گردشگری بین دو کشور
- تعریف برندهای ایرانی و روسی (برندی که در میان مردم ایران و روسیه معرف توانایی های صنعتی و اقتصادی دو کشور باشد.)
 
3. ایجاد بلوک رسانه ای با محوریت ایران و روسیه در منطقه به منظور ایجاد تحول در پارادیم حاکم بر ذهنیت ایرانیان و جامعه روسیه با بکارگیری قدرت نرم یا رسانه ای به عنوان یکی از ارکان دیپلماسی عمومی.
 
4. برگزاری دوره های کوتاه مدت چند هفته ­ای برای جوانان دو کشور به صورت تورهای آموزشی بمنظور انجام پروژه های مشترک با یکدیگر، ارتباط مستقیم و زندگی در محیط خوابگاهی مشترک با هدف تربیت نسل جدیدی که ساختار ذهنی جامعه را تغییر دهیم.

5. انجام پروژه های مشترک نظرسنجی و پیمایشی، با هدف اندازه گیری علمی، ذهنیات مردم دو کشور در مورد یکدیگر. دسترسی به نتایج علمی معتبر کمک می کند که بجای حدس و گمان به درک دقیق و کمی ذهنیات مردم دو کشور دست پیدا کرده و در زمینه دیپلماسی عمومی بتوانیم سیاست و تصمیمات کاربردی اتخاذ نماییم.
 
 

تهیه و تنظیم گزارش: خانم سارا سلیمانی و خانم فاطمه عطری
 
 عکس های گزارش: خانم ائیده سوبولوا، خبرنگار تارنمای روسی پارس تودی


 
 
کد مطلب: 3484