گزارش اقتصادی

وضعیت تجارت بین ایران و روسیه

مجموعه مقالات "Regional Russia"
تاریخ انتشار : جمعه ۲۱ تير ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۱۸
Share/Save/Bookmark
 
 
ایران و روسيه: روابط اقتصادی کشورها را به یکدیگر نزدیک‌تر می‌کند
از مجموعه مقالات "Regional Russia"، شماره 3 سال 2019
روابط دو کشور کیفیت جدیدی کسب می‌کند. کشورها در ارزیابی از نظم جهانی معاصر دیدگاه مشابه دارند.
روسيه و ایران با اعمال هر نوع فشار بر امور داخلی و سیاست خارجی مخالف هستند. به همین دلیل بردار توسعه روابط با روسيه به ردیف اولویت‌ها شد. نکات جاذب متقابل بسیار در بخش توسعه روابط اقتصادی موجود است.
روندهای محسوس در بخش‌های بازرگانی و همکاری اقتصادی دو کشورمان در طیفی فوق العاده گسترده – از انرژی اتمی تا نیروی حرارتی، صنایع نفت و گاز، ترابری صنعتی تا بخش کشاورزی، جنگل، شیلات، ارتباطات، اکولوژی، علوم، آموزش و پرورش و فرهنگ – را در بر می‌گیرد. بین مناطق روسيه و استان‌های ایران روابط مستقیم برقرار شده است. همکاری در چارچوب راهروی بين‌المللي شمال - جنوب و همچنین اتاق‌های صنایع و بازرگانی منطقه خزر تقویت مي‌شود.
طبق آمار گمرکی روسيه، حجم بازرگانی روسيه و ایران در سه ماهه اول سال 2019 در مقایسه با دوره مشابه سال قبل 14 درصد رشد داشته و به 542 میلیون دلار بالغ شده است.
 
توسعه اقتصادی ایران
ایران در بخش تولیدات ملی در یکی از جایگاه‌های اول در جهان قرار داشته و بین کشورهای آسیای غربی و اوپک جای اول را احراز می‌کند. تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2018 به 452,28 میلیارد دلار بالغ شد. ایران از نقطه نظر ذخایر نفت (157 میلیارد بشکه، 10 درصد ذخایر جهانی و 13 درصد ذخایر اوپک) در جای چهارم (پس از ونزوئلا، عربستان سعودی و کانادا) قرار دارد. در بخش ذخایر گاز طبیعی ایران (پس از روسيه) در جای دوم است و ذخایر آن به 35 تریلیون متر مکعب (17% ذخایر گاز طبیعی جهان و 40% نمودار مشابه بین کشورهای اوپک) بالغ مي‌شود.
ایران کشور دارای اقتصاد باز است. فقط در سال 2016 حجم بازرگانی خارجی ایران به 31 درصد تولید ناخالص داخلی آن بالغ شد که حاکی از وابستگی محسوس اقتصاد ایران به روابط اقتصادی جهانی می‌باشد.
نفت کالای اصلی صادراتی و منبع ارز خارجی ایران است. نفت خام تا 70 درصد صادرات ایران را تشکیل می‌دهد. ایران دارای نه پالایشگاه بزرگ نفتی است، اما ظرفیت کافی تولید بنزین دارای کیفیت بالا در بازار داخلی وجود ندارد. چین، هند، کره جنوبی، ژاپن و ترکیه خریداران اصلی نفت ایران هستند.
دسترسی به بازارهای خارجی در کشورهای همسایه مانند ترکیه، پاکستان، هند، ارمنستان و همچنین کشورهای اروپای شرقی و آسیای جنوب شرقی مهمترین جهت سیاست ایران در حوزه گاز است.
در سال 2017 استخراج معدن در تولید ناخالص داخلی کشور (بدون نفت و گاز) به 16.5 درصد تولید ناخالص داخلی یا 7 میلیارد دلار بالغ شد. ايران در در بخش معادن در جهان در جای دوازدهم قرار دارد (ذخاير معادن مختلف کشور – به استثنی نفت و گاز - حدود 37 ميليارد تن است. با این حال، فقط 5 درصد از کل این ذخایر کشور استخراج می شود. وابستگی شدید اقتصاد ایران به صادرات نفت مربوط عاملی است که توجه به توسعه صادرات غیر نفتی را توجیه می‌کند . استفاده از ظرفیت حوزه‌های سنتی در بخش معادن - استخراج معدن و پردازش اولیه سنگ معدن فلزات – بخشی از این نوع صادرات است. به گزارش وزارت صنایع و معادن ایران، حجم ذخایر معدنی اکتشاف شده عبارتند از:
زغال سنگ – 7800 میلیون تن،
مس – 2700 میلیون تن،
سرب – 1345 میلیون تن،
روی – 237 میلیون تن،
کرومیت – 8,5 میلیون تن،
طلا - 0.5، نقره - 0.4، مولیبدن - 0.05 میلیون تن.
سرمایه گذاری مستقیم خارجی در بخش‌های صنایع، معادن و تجارت در سال 1396 ایرانی به 4 میلیارد دلار رسید.
شرکت‌های تجاری خرد و متوسط در صنعت تولیدی غالب هستند. بزرگترین شرکت‌ها، با بیش از 500 کارگر، کمتر از یک درصد کل شرکت‌ها را تشکیل می‌دهند. سهم بخش صنعتی در تولید ناخالص داخلی ایران در سال‌های 2016/2017 فقط به 12,4 درصد بالغ شده است.
ایران از نقطه نظر تولید فولاد جای بیست و دوم را در جهان احراز می‌کند.
سهم کشاورزی در تولید ناخالص داخلی ایران به تدریج کاهش می یابد. در سال 2017 این نمودار حدود 8.4٪ بود. بخش اعظم اراضی مورد استفاده کشاورزی زیر کشت غلات - گندم، جو و برنج - است. برداشت دانه غلات در کشور در دو سال گذشته حدود 21 میلیون تن بود، از جمله حجم محصول گندم 14 میلیون تن، محصول برنج 2.5 میلیون تن و محصول سایر غلات حدود 4.5 میلیون تن بود. خودکفایی در بخش گندم از 85-87٪ مصرف کشور فراتر نمی‌رود.
مجتمع انرژی ایران ظرفیت تولید سالانه 265.1 میلیارد کیلووات ساعت (2015) را تولید می کند. در کشور 220.9 میلیارد کیلووات ساعت برق مصرف  مي‌شود. به این ترتیب، ایران صادر کننده خالص برق است. ایران از لحاظ تولید برق در جهان در جای 16 بوده و در منطقه در جای اول قرار دارد.
حمل و نقل یکی از بزرگترین‌های اولویت های توسعه کشور است، حجم خدمات در بخش حمل و نقل حدود 10 درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهد. بیش از 90٪ از حمل و نقل داخلی و حدود 92٪ از بخش  مسافربر به جاده‌های زمینی اختصاص دارد. طول جاده های ایران حدود 200 هزار کیلومتر است، شبکه راه آهن ایران 8489.5 کیلومتر بوده و تنها 189.5 کیلومتر از آنها برقی شده است.
به دنبال از سر گرفته شدن تحریم های ایالات متحده علیه ایران، اوضاع اقتصادی کشور بدتر شده است. اکثر شرکت های خارجی، از جمله شرکت‌های بزرگی مانند Shell، Volkswagen، Daimler، Peugeot، Airbus و همچنین شرکت‌های  نفتی LUKOIL و Zarubezhneft از روسيه، فعالیت‌های  خود را در کشور متوقف کردند.
استراتژی توسعه اقتصادی ایران در رابطه با تحریم‌ها ("اقتصاد مقاومت") هم اکنون آغاز شده و متوجه حمایت از بازار داخلی و کاهش وابستگی به صادرات نفت است. اثر تحریم‌ها بر اقتصاد کشور و سطح تورم نیاز به پیاده کردن خط جایگزینی واردات و حداکثر خودکفایی، همراه با متنوع ساختن راه‌های صادرات و واردات و تقویت توجه به بخش آسیایی – چین، هند، امارات متحده عربی، ترکیه و روسيه – را ایجاب می‌کند.
عدم حمایت اتحادیه اروپا یکی از مشخصات موقعیت جاری در رابطه با تحریم‌های آمریکا علیه ایران است. اروپایی‌ها در ماه می 2018 روند مسدود کردن تحریم‌های آمریکا علیه ایران به منظور دفاع از منافع شرکت‌های اروپایی در کشور را راه اندازی کردند. به منظور انسجام فعالیت متوجه مقابله با تحریم‌های آمریکا، مکانیزم نقل و انتقال ملی ویژه (Special Purpose Vehicle, SPV) طراحی شد. در این رابطه شرکت  "INSTEX SAS" تأسیس و در حیطه صلاحیت حقوقی فرانسه ثبت شد.
این شرکت در وهله اول به مهم‌ترین جوانب برای ملت ایران، از جمله داروها، تجهیزات درمانی و فرآورده‌های کشاورزی، توجه می‌کند.
در 19 مارس 2019، ایرانی‌ها شریک  "INSTEX SAS" به نام نهاد ویژه بازرگانی و مالی" (STFI) را تأسیس کردند. بانک مرکزی ایران و کنسرسیوم بانک‌های تجاری ایران در تأسیس این نهاد شرکت کردند. صاحبنظران می‌گویند در مورد عمق اثر بسته کنونی تحریم‌ها بر اقتصاد جهانی و جایگاه ایران وحدت نظر موجود نیست. در خود ایران گفته مي‌شود کشور تجربه طولانی تحریم‌ها را داشته و راه‌های متفاوت هماهنگی با آن طی 40 سال تاریخ آن طراحی شده است.
 
تجارت ایران و روسيه
حجم بازرگانی ایران و روسيه در آخر سال 2018 به میزان 1,98% (در مقایسه با سال 2017) رشد داشته و به 1,7 میلیارد دلار بالغ شد که 1,2 میلیارد دلار آن صادرات (8,14%-) و 533,1 میلیون دلار واردات (35,9%+) بود.
صادرات به علت کاهش تحویل فلزات و محصولات آنها، ماشین آلات، تجهیزات و وسایل نقلیه، چوب و محصولات چوبی و کاغذ، محصولات شیمیایی و معدنی کاهش یافته است. در عین حال، تحویل محصولات غذایی و مواد خام کشاورزی نیز افزایش یافته است.
در سال 2018، ایران بین شرکای تجاری خارجی روسیه در جای پنجاهم قرار گرفت، از جمله ایران در بخش صادرات روسيه در جای 48 و در بخش واردات در جای 54 بود. بازرگانی با ایران به 25 صدم درصد کل تجارت خارجی روسیه بالغ شده بود. مازاد تراز بازرگانی روسیه با ایران 674.7 میلیون دلار آمریکا است.
در ماه‌های ژانویه - مارس 2019، حجم بازرگانی روسیه با ایران به 542.9 میلیون دلار رسید که 13.3 درصد بیش از نمودار دوره مشابه سال 2018 بود. در این دوره صادرات روسیه به ایران 393.7 میلیون دلار (32.2٪ +)، و واردات از ایران به 149.2 میلیون دلار (17.7٪ -) بالغ شد.
صادرات در ماه‌های  ژانویه تا مارس 2019 پویایی مثبت داشت. رشد صادرات در این دوره با حجم بالای تحویل مواد غذایی و مواد اولیه خام کشاورزی، ماشین آلات، تجهیزات و وسایل نقلیه، محصولات شیمیایی و محصولات معدنی ارتباط دارد.
در سال 2018 زمینه واردات نیز رشد داشت. این امر در درجه اول نتیجه افزایش تحویل سبزیجات و میوه های مختلف بود.
کاهش واردات طی ماه‌های ژانویه تا مارس 2019 با کاهش عرضه فلزات و فرآورده‌های فلزی، محصولات غذایی و مواد خام کشاورزی ارتباط داشت.
به گزارش نهاد  "Comtrade " سازمان ملل متحد، تجارت خارجی ایران در سال 2018 بطور کلی به 46.9 میلیارد دلار بالغ شده است. روسیه بین ده شریک بزرگ ایران در بخش تجارت خارجی قرار داشته و جایگاه پنجم را بین آنها احراز می‌کند. صادرات ایران در سال های 2017 تا 2018 به طور اعم به میزان 50.2 درصد کاهش یافته است. در عین حال، روسیه در فهرست صادرکنندگان عمده ایران فقط جای ششم را احراز می‌کند.
در بخش واردات ایران در سال 2017، روسیه بین شرکای برتر تجارت خارجی ایران جای چهارم را به خود اختصاص داد. صادرات ایران به روسیه 38.3 درصد رشد داشته و به 0.5 میلیارد دلار رسیده است.
پروژه های سرمایه گذاری اولویت‌دار روسیه و ایران با موفقیت انجام می شود.
فعالیت در حوزه‌های ساختمانی، خدمات، راه اندازی و تعمیر فازهای مولد نیروی نیروگاه بوشهر در این ردیف جایگاه مهمی دارند. مجتمع دولتی روس‌اتم روسيه نماینده کشور در همکاری با ایران در حوزه انرژی اتمی است. سازمان تولید و توسعه انرژی هسته ای ایران (NPPD) از طرف ایرانی در این فعالیت‌ها شرکت می‌کند..
از تجربه روسیه در ساخت "Sirik TPP" (نیروگاه‌ حرارتی سیریک) نیز استفاده مي‌شود. شرکت "تخنوپروم اکسپورت"  از طرف روس و "توانیر" از طرف ایران در این پروژه شرکت می‌کنند. هزینه‌های ساخت این نیروگاه‌ حرارتی با اعتبار دولتی روسیه به مبلغ 1 میلیارد یورو تامین می شود.
در چارچوب سرمایه گذاری در توسعه زیرساخت ترابری ایران، شرکت "RZD International LLC" همراه با راه آهن جمهوری اسلامی ایران در پروژه برقی کردن راه آهن گرمسار و اینچه بورون شرکت خواهد کرد. این پروژه هم به واسطه اعتبار صادرات دولتی روسیه به مبلغ 1.2 میلیارد یورو انجام مي‌شود.
مجتمع تولیدی "او و کا" و مجتمع تولیدی "اورال واگن زاوود" با ایران در بخش تحویل واگن همکاری کرده و همچنین در توسعه بخش راه آهن ایران نقش فعال ایفا می‌کنند.
همکاری روسیه و ایران حوزه‌های نویدیخش خاصی هم دارد. بخش نفت و گاز در این رابطه در جای اول قرار داشته و مورد توجه بالقوه شرکت های روسی می‌باشد. شرکت‌های "گازپروم" (Gazprom)، روس‌نفت (RosNeft)، "گازپروم نفت" (Gazprom Neft)، لوک‌‌اویل (Lukoil) و "تات نفت" (Tatneft) بین آنها هستند.
در عین حال، ایران به مدرن سازی و گسترش امکانات تولیدی در بخش‌های برای استخراج و فرآوری محصولات نفتی علاقه‌مند است.
هماهنگ کردن سیستم های نیروی برق روسیه و ایران با مشارکت گرجستان و ارمنستان و ایجاد راهروی نیروی روسیه - آذربایجان - ایران می توانند پروژه های نوید بخشی در حوزه صنعت برق باشند.
چشم انداز حضور شرکت های اتومبیل سازی روسیه (KAMAZ، گروه GAZ) در پروژه های مونتاژ و فروش اتومبیل از نقطه نظر مهندسی مکانیکی وجود دارد.
پروژه ساخت خط آهن رشت - آستارا (ایران) - آستارا (آذربایجان)، در چارچوب راهروی بین المللی شمال-جنوب در ایران اجرا می شود.
واردات گندم به ایران تا 12 فوریه 2019 ممنوع شده بود. در عین حال، در مرحله کنونی، در رابطه با امضای تفاهم نامه وزارت کشاورزی فدراسیون روسیه، وزارت کشاورزی جمهوری قزاقستان و وزارت جهاد کشاورزی جمهوری اسلامی ایران در مورد توسعه همکاری در تجارت گندم (مطرح شده در 24 سپتامبر 2018 در تهران و امضا شده در وزارت کشاورزی روسيه) این موضوع از فهرست مشکلات حذف شده است. پیشاپیش حدس زده شده بود که صادرات بالفعل گندم به ایران در چارچوب قراردادهای امضا شده بزودی آغاز مي‌شود.
همکاری ایران و روسيه بر اساس قانونی محکم اتکا دارد. این پایه حقوقی از شش سند مهم تشکیل شده که معاهدات، موافقتنامه‌ها و توافقات موقت بین آنها است.
کمیسیون دائمی همکاری های تجاری و اقتصادی ایران و روسيه مکانیزم اصلی همکاری بین دولتی دو کشور است. 14 کارگروه حوزه‌ای  به صورت مستمر در چارچوب کمیسیون فعالیت می‌کنند. پیشرفت در مورد اجرای پیشنهادات تأیید شده پس از برگزاری 14 جلسه دارد آغاز مي‌شود. تصمیم‌های مشترک اتخاذ شونده در پانزدهمین جلسه کمیسیون (در شهر اصفهان در سال 2019) نیز به همکاری پربار طرفین کمک خواهد کرد.
در چارچوب همکاری طبق متمم موافقتنامه همکاری اتاق صنایع و بازرگانی روسيه و اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران مورخ 8 دسامبر 2005، همچنین شورای تجاری ایران و روسيه دایر شده است.
 
روابط تجاری و اقتصادی مناطق روسيه و ایران
روسیه و ایران علاقه‌مندی خود به ادامه توسعه روابط تجاری و اقتصادی بین مناطق دو کشور را بطور کامل تأیید می کنند. کارگروه همکاری های منطقه ای کمیسیون همکاری تجاری - اقتصادی ایران و روسيه ابزار مؤثر توسعه همکاری مناطق روسیه و استان های ایران است. حوزه‌های اصلی همکاری طرفین در چارچوب این کارگروه عبارت است از:
طراحی و پیاده کردن سیاست های منطقه ای،
افزایش فعالیت در بخش سرمایه گذاری در مناطق،
تسهیل ایجاد و توسعه ارتباطات مقامات منطقه ای ، از جمله از طریق امضای موافقتنامه‌های مناطق ایران و روسيه،
تسهیل ارتباطات تجاری بین مناطق فدراسیون روسیه و ایران.
هاتسایف رایزن دولتی و معاون وزیر امور قفقاز شمالی روسيه رئیس بخش روسی و بابک دین‌پرست معاون وزیر کشور جمهوری اسلامی ایران رئیس بخش ایرانی کارگروه هستند. در نظر است جلسه آینده شرکت "گازپروم" در ماه ژوئن در تهران برگزار شود.
69 منطقه فدراسیون روسیه در سال 2018 با جمهوری اسلامی ایران در معیارهای مختلف روابط تجاری - اقتصادی داشتند. مسکو، استان‌های آستراخان و راستوف، شهر سنت پتربورگ، استان‌های سوردلوفسک، مسکو، لیپتسک و وولگدا، سرزمین‌های پرم و استاوراپل مناطق پیشتاز در این بخش هستند.
حوزه فدرال مرکزی، طبق آمار سال 2018، در حجم کل بازرگانی خارجی نقش برتر را ایفا می‌کند. حوزه‌های فدرال جنوبی، شمال شرقی، ولگا، اورال، قفقاز شمالی، سیبری و خاور دور به دنبال آن در جاهای بعد قرار دارند.
حجم بازرگانی اکثر مناطق روسيه با ایران در سال 2018 در مقایسه با سال قبل حدود 2,3%رشد داشت.
در عین حال، 60% کل بازرگانی خارجی روسيه با ایران در سال 2018 به 4 منطقه روسيه – شهرهای مسکو و سنت پتربورگ و استان‌های آستراخان و راستوف – اختصاص داشت. همزمان قریب به 72 درصد کل واردات به مسکو، استان‌های مسکو و سوردلوفسک و 60% صادرات از شهرهای مسکو، سنت پتربورگ، استان‌های آستراخان و راستوف بود.
در سه ماهه اول سال 2019، فعالیت 30 منطقه روسيه با شرکای ایرانی بیش از همه بود. جایگاه حوزه‌های فدرال برتر در بازرگانی خارجی طی این مدت تغییر اندکی داشت و به شرح زیر است: حوزه‌های فدرال مرکزی، جنوبی، کرانه ولگا، شمال غربی، قفقاز شمالی، سیبری، اورال و خاور دور.
61 منطقه روسيه در ماه‌های ژانویه و مارس 2019 به برقراری روابط تجاری و اقتصادی با ایران پرداخته بودند. در عین حال، حجم بازرگانی در 24 منطقه  زیر یک میلیون دلار بود. مازاد تراز بازرگانی 28 منطقه رشد کرده است.
بنا بر آمار گمرکی روسیه، حجم بازرگانی روسیه و ایران در سه ماهه اول سال 2019 در مقایسه با دوره مشابه سال قبل 14 درصد افزایش یافت و به 542 میلیون دلار رسید. چارچوب حقوقی و قراردادی همکاری مناطق روسیه فدراسیون و استان های جمهوری اسلامی ایران بهبود می یابد. امروز هفت موافقتنامه همکاری بین مناطق روسی و ایران وجود دارد. استان ولگاگراد با استان مازندران، استان سوردلوفسک با استان همدان؛ استان چلیابینسک با استان زنجان، جمهوری چوواشیا با استان قزوین؛ استان آستراخان با استان خوزستان، شهر سنت پتربورگ با شهر اصفهان، استان آستراخان با استان گیلان رابطه برقرار می‌کنند.
 در مورد متن تفاهم نامه استان ساراتوف روسيه با استان کرمانشاه ایران ، و توافقنامه دولت استان ساراتوف با استانداری مازندران مذاکره مي‌شود.
همکاری شرکای ایرانی با مناطق حوزه فدرال قفقاز شمالی فعالانه توسعه داده مي‌شود. امکان ایجاد مؤسسات مشترک برای تولید مواد بیولوژیک فعال (مکمل های غذایی-م) و همچنین  واردات اجزای لازم برای تولید آنها در حوزه فدرال قفقاز شمالی در دست بررسی می‌باشد. در مورد ترتیب دادن تورهای آشنایی متقابل برای نمایندگان صنعت گردشگری به نواحی حوزه فدرال قفقاز شمالی و استان های جمهوری اسلامی ایران توافق حاصل شده است. چشم انداز ایجاد مراکز لجستیک در مناطق حوزه فدرال قفقاز شمالی فدراسیون روسیه موجود است.
به عنوان نمونه میتوان به تجربه استان آستراخان اشاره کرد که پیشآهنگ همکاری منطقه‌ای ایران و روسيه می‌باشد. اولین موافقتنامه این منطقه با استان‌های گیلان و مازندران ایران در سال 1995 امضا شد. در اکتبر 2017 طی شانزدهمین ملاقات شورای بين‌المللي همکاری تجاری اتاق‌های صنایع و بازرگانی منطقه خزر "تجارت خزر"، مرکز تجاری ایران در شهر آستراخان افتتاح شد. طرف ایرانی قصد دارد انبار بزرگ فروش کالاهای ایرانی را احداث کند که سپس در شبکه مغازه‌های ایرانی در مناطق مختلف فدراسیون روسیه بفروش خواهد رسید.
نمونه‌های بسیار فعالیت مشترک با شرکت بندر تجاری آستراخان موجود است. علاوه بر این، به عنوان بخشی از همکاری "دریایی"، ساخت نفتکش فرآورده‌های نفتی و کشتی عمومی در نظر است. کشتی‌های شرکت‌های ایرانی بطور معمولی تعمیر می‌شوند و برنامه ترتیب دادن چند تور دریایی در دست طراحی است.
جمهوری داغستان هم در این همکاری‌ها فعال است. بندر تجاری مخاچ قلعه در انتقال محموله در جهت بنادر ایرانی امیر اباد، انزلی، نکا، نوشهر فعالیت می‌کند. حجم کل حمل کالای دریایی در سال 2018 به 400 هزار تن رسید اما در 4 ماه سال 2019 به 190,5 هزار تن رسیده است. در سه ماهه اول سالجاری، قریب به 150 هزار تن غلات منتقل شده است. انتقال آزمایشی محموله روغن نباتی در نظر است.
دیگر جهات همکاری، و از جمله جلب اشخاص مقیم به پارک صنعتی آورورا (Aurora، ناحیه قره بوداق کنت) و به "ناحیه توسعه اجتماعی اقتصادی پیشتاز" به نام "کاسپیسک" و "داگستان آگنی" (نورهای داغستان) هم بررسی مي‌شود.
استان سوردلوفسک، برای توسعه همکاری در بخش ترتیب دادن مرکز سرویس و تعمیر موتورهای هوایی و بازسازی تجهیزاتی بالگردی بکار گرفته شده در ایران با شرکت کارخانه هواپیمایی غیرنظامی اورال (Ural Civil Aviation Plant JSC)، به پیدا کردن شرکای بالقوه ایرانی علاقه‌مند است.
سنت پتربورگ قصد راه انداختن همکاری با طرف ایرانی در حوزه‌های زیر را دارد: کشتی سازی غیرنظامی، از جمله به روز کردن کارخانجات کشتی سازی، تجهیز آنها با تجهیزات تولید شده در سنت پتربورگ، طراحی مراکز کشتی سازی جدید، کشتی سازی و تمرین پرسنل،
شرکت کارکنان متروسازی سنت پتربورگ در طراحی و ساخت مترو در اصفهان و همچنین ساخت متروهای جدید در بزرگترین شهرهای ایران،
تحویل تجهیزات تولید شده در کارخانجات صنایع نیروی سنت پتربورگ،
همکاری دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی،
و همچنین توسعه تماسها و ادامه مذاکره در مورد توسعه همکاری اقتصادی و تجاری با یک رشته از استان‌های ایران، از جمله در بخش پرورش جوجه ماهی.
بنظر استان چلیابینسک، همکاری در بخش کشاورزی فرامرزی، از جمله شرکت کارکنان بخش کشاورزی ایران از زمین‌های زیر کشت و مراتع فدراسیون روسیه را جالب توجه تلقی می‌کند. همچنین همکاری در بخش صنعتی، از جمله صنایع فلزات و مهندسی مکانیکی، تأسیس شرکت‌های مشترک در بخش فرآوری محصولات کشاورزی و معدنی و شرکت‌های داروسازی برای استان جالب است.
جمهوری اوستیای شمالی – آلانیا هم فعالانه با ایران در بخش‌های تجاری و فرهنگی همکاری می‌کند.
با در نظر گرفتن فرصت‌های اقتصادی و منابع انسانی 81 میلیون ایرانی و 145 میلیون جمعیت روسيه، نزدیک شدن و برقرار مشارکت راهبردی برای دو کشور مفید خواهد بود. لذا، حتی اگر مواضع در هر مورد و همیشه یکسان نیست، مهم این است که دو کشور منفعت متقابل خود را مشاهده کنند.
 
 منبع: گزارش هفتگی بخش رسانه ای سفارت جمهوری اسلامی ایران در مسکو
 
 
کد مطلب: 3849