ولاديمير اورلف و آلكساندر وينيكوف

انرژی هسته ای در روابط ایران و روسيه

کتاب «روابط ایران و روسیه»، به کوشش دکتر مهدی سنایی و دکتر جهانگیر کرمی، 1387، صص: 203-183
تاریخ انتشار : جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵ ساعت ۱۹:۰۷
Share/Save/Bookmark
 
 
ایراس - مقدمه: از نيمه دهه نود، روسيه عملاً در برنامه هسته اي ايران حضور دارد. در واقع، روسيه تنها كشوري است كه با ايران به طور آشكار در زمينه مسائل هسته اي همكاري داشته و قسمت اعظم دهه گذشته، مورد انتقاد شديد غرب براي تلاش هايش در اين خصوص است. با اين حال، روسيه در دو سال گذشته به نوعي، از كوران فعاليت ديپلماتيك، گمانه زني هاي رسانه ها، و مباحثات انديشمندانه نسبت به ايران به دور بوده است. در اين مدت، جامعه بين المللي از عهده راهبردي بين تمايلات دولت آمريكا به برخورد، ترجيح اتحاديه اروپاـ3 (آلمان، فرانسه، انگليس) به مذاكره، و جانبداري ايران از قرار گرفتن ميان روسيه، اروپا و آمريكا برآمده است. از آن زمان تا چه حد نقش روسيه كمرنگ شده است؟ آيا نقش حاشيه اي روسيه ناشي از مباحثات داخلي بر سر منافع بسياري است كه مسكو را ناتوان كرده است؟ و يا به دليل تغيير تفكر استراتژيك مسكو نسبت به ايران، از تعهد و همكاري استراتژيك نزديك و جدي به همكاري محتاطانه و محدود است، كه با عدم درك روسيه از تمايلات هسته اي تهران در دو دهة گذشته واقعيت مي يافت؟نگاه دقيق تر به تغيير نگرش و سياست روس ها نسبت به برنامه هسته اي ايران و تعاملات فكري ميان روسيه، آمريكا و اتحادية اروپا اين معما را حل مي كند. مسكو كه هنوز بين نگراني هاي گسترش هسته اي و وسوسه هاي استراتژيك ـ هم اقتصادي و هم ژئوپلتيك ـ همين طور چالش هايي كه جامعه بين المللي با آن مواجه است، قرار دارد، و از اين رو تلاش مي كند مانع بحران هسته اي ايران شود. ...

دریافت متن کامل/ دانلود PDF

WWW.IRAS.IR
کد مطلب: 1144